ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΙΑΤΡΩΝ (Α. Ρ. Σ. Ι.)

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
oι φετεινές εκλογές στους Ιατρικούς Συλλόγους (Αθήνα και Πειραιάς 1-2 Ιούνη) πραγματοποιούνται σε μια περίοδο που ο χώρος της υγείας βρίσκεται σε αναβρασμό.

Α. Στα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, η πλειοψηφία των γιατρών εργάζεται σε απαράδεκτες συνθήκες, με ένα εφημεριακό καθεστώς δουλείας, με τεράστιες καθυστερήσεις ακόμα και στην πληρωμή δεδουλευμένων. Στα υποκαταστήματα του ΙΚΑ, τα «διαγνωστικάδικα» και τις μικρές ιδιωτικές κλινικές βιώνουμε καθημερινά τη ζούγκλα των «ελαστικών σχέσεων εργασίας»: ωρομίσθιοι με συμβάσεις μερικής απασχόλησης, ανασφάλιστη εργασία, χαμηλές αμοιβές. Η 18ωρη εφημερία σε ιδιωτική κλινική αμείβεται λιγότερο από 8ωρη εργασία σε καφετέρια. Για τους νέους γιατρούς και τους ειδικευόμενους η κατάσταση είναι δραματική. Η κυρίαρχη πολιτική και οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν το νέο άνθρωπο, τη περίφημη γενιά των 600 ευρώ, σαν περιττό βάρος. Αμέσως μετά την απόκτηση του πτυχίου περνάμε ορισμένα από τα πιο δημιουργικά και παραγωγικά χρόνια της ζωής άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι σε διάφορα κέντρα αδυνατίσματος, και αμφιβόλου ποιότητας ιδιωτικές κλινικές. Και όταν έρχεται η ώρα ν’ αρχίσει η ειδικότητα γινόμαστε ταυτόχρονα γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, γραμματείς, κοινωνικοί λειτουργοί, κλητήρες, και ότι άλλο ήθελε προκύψει... Δουλεύουμε κατά μέσο όρο 70 με 80 ώρες τη βδομάδα αλλά μπορεί και πάνω από … 110, αν το επιβάλλουν οι ανάγκες τις υπηρεσίας, ενώ παράλληλα στον «ελεύθερο χρόνο» πρέπει να επιμορφωνόμαστε! Μετά το πέρας της εξουθενωτικής αυτής περιόδου, που κατ’ ευφημισμόν λέγεται εκπαίδευση, η προοπτική ένταξης στο ΕΣΥ είναι σχεδόν ανύπαρκτη και οι γενικότερες προοπτικές δυσοίωνες. Σ΄ αυτήν ακριβώς την κατάσταση ο νέος γιατρός υποχρεώνεται να αποδέχεται οτιδήποτε, προκειμένου να εξασφαλίσει μια εργασία στο μέλλον: Το συνεδριακό τουρισμό με σπόνσορα τις φαρμακευτικές εταιρείες, το κυνήγι των μορίων πιστοποίησης, το γλύψιμο στην «ιεραρχία» για να φτιάξει curriculum. Μεταναστεύει τέλος, προκειμένου να εξασφαλίσει την περιβόητη προϋπηρεσία εξωτερικού, και παρ’ όλα αυτά ξέρει πως θα υποχρεωθεί να παρακαλάει κάθε λογής «τύπους» (πολιτικούς, πανεπιστημιακούς, διοικητικούς, εκκλησία, και ό,τι άλλο), προκειμένου να είναι αυτός που στο τέλος θα εξασφαλίσει το πολύ-πολύ μια θεσούλα επικουρικού.
Οι μαζικές προσλήψεις που κατά καιρούς εξαγγέλει ο υπουργός υγείας είναι πυροτεχνήματα, αφού δεν καλύπτονται από κανένα οικονομικό κονδύλι, με αποτέλεσμα οι ουρές ασθενών και άνεργων ιατρών διαρκώς να αυξάνονται. Την ταφόπλακα του εργασιακού μεσαίωνα έρχεται να βάλει το νέο αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο Πετραλιά. Σε συνέχεια των προηγούμενων νόμων Σιούφα και Ρέππα οι νέοι γιατροί στα χαμηλά κλιμάκια του ΤΣΑΥ θα παίρνουν σύνταξη 480 ευρώ, ενώ, έχουν αυξηθεί γι’ αυτούς τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 37 στα 39 έτη. Με την ενοποίηση των ταμείων θα λεηλατηθούν τα αποθεματικά τους, για να στηρίξουν την εισφοροδιαφυγή των κλινικαρχών και τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων του προϋπολογισμού. Η πίεση στο ύψος των συντάξεων, των εισφορών και των ορίων ηλικίας θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη. Οι παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης υποβαθμίζονται. Σε όσους έχουν λιγότερα από 100 ένσημα το χρόνο (πχ πολλοί ιατροί σε ΙΕΚ ανήκουν σε αυτή την κατηγορία) η κυβέρνηση καταργεί το δικαίωμα για δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

Β. Η «χρυσή εποχή» για τους γιατρούς του ιδιωτικού τομέα είναι πλέον παρελθόν. Οι ασφαλιστικές εταιρείες σε συνεργασία με τους κλινικάρχες συμπιέζουν διαρκώς τις ιατρικές αμοιβές, οι συνθήκες εργασίας χειροτερεύουν και ο αυταρχισμός των εργοδοτών γίνεται ανεξέλεγκτος. Σε κάθε ειδικότητα, έχει διαμορφωθεί, μια ολιγάριθμη κλειστή ομάδα μεγαλογιατρών με τεράστια πελατεία, δημόσιες σχέσεις, κυκλώματα συναλλαγής, που εκμεταλλεύονται ασύστολα τους ιατρούς-βοηθούς τους. Από την άλλη μεριά οι αυτοαπασχολούμενοι γιατροί γίνονται οι «αδύνατοι κρίκοι» στη σύγχρονη βιομηχανία της υγείας. Με το δημόσιο σύστημα Πρωτοβάθμιας Υγείας σχεδόν ανύπαρκτο, την εξω-νοσοκομειακή περίθαλψη, (ιδίως οι κερδοφόρες υπηρεσίες υψηλής τεχνολογίας) να εκχωρείται στους μεγάλους ιδιωτικούς ομίλους, το βύσμα και η συναλλαγή για πρόσληψη στο ΙΚΑ να κυριαρχεί, το μικρό ιατρείο να συμπιέζεται από τα πανάκριβα νοίκια και την ανάγκη όλο και πιο σύγχρονου εξοπλισμού.


Γ. Τα χρήματα για τη δημόσια υγεία διασπαθίζονται σκανδαλωδώς.
Η μη χρηματοδότηση του ΕΣΥ είναι πολιτική επιλογή της ΝΔ, όπως ήταν και του ΠΑΣΟΚ.
Τεράστια ποσά των ασφαλιστικών ταμείων έγιναν δανεικά και αγύριστα. Χρήματα υπάρχουν για να σπαταλιούνται σε υπερτιμολογήσεις με διαπλεκόμενες επιχειρήσεις και προμηθευτές, για πολεμικές δαπάνες, για διαγραφή χρεών και φόρων επιχειρήσεων.
Από την άλλη μεριά οι ιδιωτικές δαπάνες Υγείας αυξάνονται συνεχώς, έχουν πλέον ξεπεράσει το 50 %, των συνολικών δαπανών. Με τις Συμπράξεις Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) γιγάντιοι Δημόσιοι Πόροι διοχετεύονται στον Ιδιωτικό Τομέα που συστηματικά παρασιτεί πάνω στο ελληνικό δημόσιο, διευρύνοντας συνεχώς την κερδοφορία του. Με το πρόσφατο σχέδιο νόμου για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ο ασφαλισμένος θα πληρώνει μέσω μιας πιστωτικής κάρτας!!! για την εγγραφή στη λίστα του οικογενειακού γιατρού, και την κάθε ιατρική υπηρεσία που δεν θα έχει την προέγκριση του. Προβλέπει επίσης την καταβολή χρημάτων όλων των ανασφάλιστων για τις αντίστοιχες υγειονομικές υπηρεσίες και καταργεί στην πράξη την δωρεάν πρόσβαση ακόμα και στην πρωτοβάθμια περίθαλψη της μεγάλης αυτής μερίδας των φτωχών που τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν καλούνταν να πληρώσουν τις υπηρεσίες των κέντρων υγείας και των περιφερικών ιατρείων. Επίσης, περιορίζει ακόμα περισσότερο το δικαίωμα των γιατρών να συμβάλλονται με τα ασφαλιστικό ταμεία, αποθεώνοντας το κομματικό ρουσφέτι.
Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε την παραοικονομία στην Υγεία. Έχει ξεπεράσει κατά πολύ το 2 % του ΑΕΠ και πάνω από το 30% του συνόλου των δαπανών υγείας, με την ανοχή ή πιο σωστά την θεσμοποίηση και ουσιαστική υπόθαλψή της από το σύμπλεγμα κράτους-επιχειρηματιών-μεγαλογιατρών, με συνέπεια την ασύδοτη καταλήστευση του Δημόσιου και των Ασφαλιστικών Ταμείων. Μόνον από την «καθοδηγούμενη» συνταγογραφία και τις υπερτιμολογήσεις ιατρικών υλικών θα μπορούσαν άμεσα να εξοικονομηθούν 1 με 1,5 δις ευρώ ετησίως. Αυτό το ποσό, αν δεν πήγαινε στις τσέπες των εταιρειών, των επιτήδειων «συναδέλφων» και των «αρμοδίων υπηρεσιακών παραγόντων», θα μπορούσε να στηρίξει το Δημόσιο σύστημα υγείας και να αμείβει αξιοπρεπώς τους εργαζόμενους σε αυτό.
Η πολιτική υγείας στη χώρα μας έχει εκχωρηθεί στους Βγενόπουλους, Αποστολόπουλους, Γιαννακόπουλους, Λιακουνάκους και σία.
Για το νεοφιλελευθερισμό κάθε κρατική δαπάνη για παιδεία, υγεία, πολιτισμό θεωρείται «επιδότηση» που στρεβλώνει τον υγιή ανταγωνισμό στην ελεύθερη αγορά … και θα πρέπει βαθμιαία να απαλειφτεί. Τις δημόσιες δαπάνες τις θεωρούν «στρέβλωση» της αγοράς, και γι’ αυτό επιδιώκεται η μείωσή τους, ο περιορισμός του δημοσίου ελλείμματος, με την άμεση εκχώρηση των δημόσιων επιχειρήσεων αλλά και του στενού, «κοινωνικού» κράτους στο κεφάλαιο.
Στην πράξη επιβάλλεται ένα καθεστώς όπου οι ζημιές χρεώνονται στο δημόσιο και η κερδοφορία στο ιδιωτικό. Όπως λέει ο Τσόμσκι: « Το κεφάλαιο θέλει κρατικό σοσιαλισμό για τον εαυτό του και ελεύθερη οικονομία για όλους τους άλλους».

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ!

Στη χώρα μας και διεθνώς συσσωρεύονται πολύ σοβαρές αλλαγές, όπως η διαφαινόμενη κρίση των καπιταλιστικών οικονομιών, που έχει ξεκινήσει στις ΗΠΑ και μεταφέρεται άμεσα σε διεθνές επίπεδο μέσω των χρηματιστηρίων και των τραπεζών. Η κερδοσκοπία στα τρόφιμα και τα καύσιμα τινάζει στα ύψη τις τιμές προκαλώντας τεράστια όξυνση της φτώχειας σε όλο τον κόσμο.
Ως απάντηση στην κρίση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και την άνοδο των αντιστάσεων, το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του προωθούν νέες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις σε βάρος των εργαζομένων με στόχο την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης και τη θωράκιση της πολιτικής κυριαρχίας τους. Προωθούν την εξάρθρωση της σταθερής εργασίας, την ουσιαστική κατάργηση των δημόσιων συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας και ασφάλισης, τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις των κοινωνικών υποδομών, τη ληστρική εκμετάλλευση-καταστροφή της φύσης, την εμπορευματοποίηση ακόμα και του βιολογικού χώρου (γονίδια), την αναβάθμιση της πολιτικής-πολεμικής βίας πλάι στην κυρίαρχη οικονομική κ.ά.
Το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί πλέον να δημιουργήσει συνθήκες πλήρους απασχόλησης, και σχετικά σταθερής οικονομικής ανάπτυξης, ούτε να δημιουργήσει ένας κράτος πρόνοιας και ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, όπως την περίοδο 1945-1975. Γι’ αυτό διαλύει ό,τι έχει απομείνει από τα δημόσια εθνικά συστήματα υγείας και παραδίνει πλήρως την περίθαλψη στην μεγάλη ιδιωτική κερδοσκοπία. Όποιος δεν έχει να πληρώσει πεθαίνει. Η μεγάλη πλειοψηφία των υγειονομικών λειτουργών δουλεύει σε άθλιες συνθήκες δουλείας προς όφελος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και μιας ολιγάριθμης αφρόκρεμας «συναδέλφων». Αυτή η σκληρή πραγματικότητα είναι η προμετωπίδα της συντηρητικής πολιτικής σε όλο τον κόσμο.
Στη χώρα μας η κυβέρνηση της ΝΔ είναι πιο αδύναμη, σε σχέση με την πρώτη τετραετία της, όχι κυρίως λόγω της κοινοβουλευτικής καχεξίας, αλλά γιατί έχει εξασθενήσει η δυναμική της πολιτικής της, σκοντάφτει στις λαϊκές αντιστάσεις. Στην προσπάθειά της να ξεφύγει από τη σημερινή δύσκολη θέση γίνεται πιο επικίνδυνη. Προωθεί ένα επιθετικό πρόγραμμα αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων που περιλαμβάνει:
-Την άγρια λιτότητα, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, την προώθηση της αντιασφαλιστικής επίθεσης, το νέο γύρο ιδιωτικοποιήσεων, ενώ εντείνονται οι πιέσεις για απελευθέρωση των απολύσεων.
- Στα πλαίσια αυτά κλιμακώνει την επίθεσή της στο σύστημα υγείας και τους εργαζόμενους γιατρούς:
1. Με την οικονομική ασφυξία και απαξίωση του ΕΣΥ, του ΙΚΑ και γενικά των δημόσιων υποδομών.
2. Την προκλητική ενίσχυση των ιδιωτικών ομίλων με την απευθείας χρηματοδότησή τους από το κράτος
και τα ασφαλιστικά ταμεία.
3. Τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και υπερεκμετάλλευσης των υγειονομικών για τη
μείωση του «λειτουργικού κόστους» και το τσάκισμα του νοσοκομειακού κινήματος.

Το ΠΑΣΟΚ έχει κρίση πολιτικής, στρατηγικής και φυσιογνωμίας. Όχι μόνο δεν καταφέρνει να κερδίσει πολιτικά από τη φθορά της κυβέρνησης αλλά, παρά τη ρητορική περί «αριστερής στροφής», βρίσκεται αντιμέτωπο με τη διαρκή εξασθένιση των παραδοσιακών του δεσμών με τα εργατικά-λαϊκά στρώματα. Η 20ετής πολιτική του, η σημερινή του συμπόρευση με όλα τις βασικές επιλογές της ΝΔ (ιδιωτικοποιήσεις, λιτότητα, άρθρο 16, «εθνικά θέματα», αλλά και η στάση της ΠΑΣΚΕ στους πρόσφατους αγώνες και την προδοτική συμφωνία της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. από τη ΓΣΕΕ), η αφομοίωσή του στους μηχανισμούς του κράτους και της Ε.Ε., είναι τα βαθύτερα αίτια της κρίσης του.
Το ακροδεξιό ΛΑΟΣ δημαγωγεί σαν δήθεν αντικαθεστωτικό κόμμα, ενώ πριμοδοτείται ανοιχτά από τα ΜΜΕ ως δεκανίκι της κυβέρνησης της ΝΔ και χρήσιμη εφεδρεία αντιδραστικής εθνικιστικής πίεσης.

Σε αυτές τις συνθήκες αναβαθμίζονται τα ερωτήματα και οι αναζητήσεις για το χαρακτήρα και το ρόλο της Αριστεράς: Αριστερά της διαχείρισης, της κυβερνητικής συμμετοχής, της εναλλακτικής λύσης εντός του συστήματος ή Αριστερά της ανατροπής, των νικηφόρων αγώνων, της πλήρους ανεξαρτησίας και αντιπαράθεσης σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, της αντικαπιταλιστικής διεξόδου; Δυστυχώς η κοινοβουλευτική αριστερά (ΚΚΕ και ΣΥΝ) κάθε άλλο παρά θετικά δείγματα γραφής δείχνει, παρά τα «μεγάλα λόγια» και τα τηλεοπτικά σόου, όπως έχουν καταλάβει μέσα από την εμπειρία τους όλοι οι εργαζόμενοι που κινητοποιούνται για τα δικαιώματά τους. Συγκεκριμένα, στο δικό μας χώρο :
- H ΔΗΠΑΚ (ΚΚΕ) εξακολουθεί να συμπροεδρεύει με την κυβερνητική ΔΗΚΝΙ στο ΔΣ της ΕΙΝΑΠ. Εδώ και ένα χρόνο σχεδόν κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να μην ψηφίζεται στην ΕΙΝΑΠ και την ΟΕΝΓΕ καμία απόφαση καταδίκης της πολιτικής και των προτάσεων Αβραμόπουλου, με τη δικαιολογία «δεν ψηφίζουμε ποτέ μαζί με καμία άλλη παράταξη (!!!)». Αρνείται μέχρι τώρα να στηρίξει το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων των νοσοκομείων, και γενικά ο συνολικός ρόλος της ΔΗΠΑΚ στην ανάπτυξη του κινήματος των νοσοκομειακών γιατρών σήμερα κρίνεται αρνητικός, με την τακτική του ιδιότυπου «απομονωτισμού» και την άρνηση (στην πράξη) της αντικυβερνητικής δράσης με το πρόσχημα της απόλυτης «αντιδικομματικής – αντι ΕΟΚικής ιδεολογικής καθαρότητας».
- Η ΑΕΓ (ΣΥΝ) εξακολουθεί επίσης να συμπροεδρεύει με την ΔΗΚΝΙ στο ΔΣ της ΕΙΝΑΠ. Μάλιστα, σε όλες τις κρίσιμες συνεδριάσεις της ΕΙΝΑΠ για τοποθέτηση πάνω στην κυβερνητική πολιτική και τις προτάσεις Αβραμόπουλου ψήφιζε μαζί με τον ... Τσούκαλο, με εξαίρεση μόνο την τελευταία φορά κάτω από την πίεση των κινητοποιήσεων και με την παρουσία των εκπροσώπων των νοσοκομείων στη διαδικασία. Μέχρι πρόσφατα συμμετείχε κανονικότατα στον «διάλογο» - κοροϊδία της ΟΕΝΓΕ με το υπουργείο, μαζί με την ΠΑΣΚ και την ΔΗΚΝΙ. Εξακολουθεί ακόμα και τώρα να καλλιεργεί αυταπάτες «θεσμολαγνείας» όπως ότι αρκεί η εφαρμογή της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για να λυθεί το θέμα του ωραρίου κλπ.
Και οι δύο παρατάξεις δείχνουν προσκολλημένες στην «λατρεία» της σημερινής γραφειοκρατικής δομής του συνδικαλιστικού κινήματος, προδοκώντας την «αλλαγή των συσχετισμών» μέσα από τις σημερινές αποστεωμένες κοινοβουλευτικού τύπου εκλογικές διαδικασίες κάθε 2-3 χρόνια, και όχι μέσα από διαδικασίες βάσης, γενικές συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα, συντονιστικά και νέες ζωντανές συλλογικότητες (όπως οι νοσοκομειακοί σύλλογοι ειδικευομένων και οι ενώσεις γιατρών στα μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία). Γι’ αυτό οι εκάστοτε τσακωμοί μεταξύ τους φαντάζουν σαν γραφικές και ανούσιες κοκορομαχίες στα μάτια των αγωνιζόμενων γιατρών, ειδικά των νεότερων.




ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ!
Όμως, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια αναδείχνεται η δυνατότητα του εργατικού κινήματος, να ανακόψει, να ματαιώσει ακόμα και να σπάσει κάποιο πυλώνα της αντεργατικής επίθεσης. Η μεγάλη συμμετοχή στις πανεργατικές απεργίες, οι κλαδικοί και φοιτητικοί αγώνες αποτελούν τα ελπιδοφόρα στοιχεία μιας νέας άνοιξης των αγώνων. Οι αγωνιστικές τάσεις διαμαρτυρίας είναι, ωστόσο, ασταθείς. Εκφράζεται, κατά κύριο λόγο, προς μια «εύκολη» κοινοβουλευτική και συνδικαλιστική ανάθεση.

Ελπιδοφόρα κινητικότητα αναπτύσσεται και στους νοσοκομειακούς γιατρούς όλης της χώρας. Μαζικότατες νοσοκομειακές συνελεύσεις με συμμετοχή χιλιάδων γιατρών, ριζοσπαστικές αποφάσεις για αυξήσεις μισθών- μείωση ωραρίου και εφημεριών -προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών-ανθρώπινες συντάξεις και κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων, απόρριψη των «προτάσεων» Αβραμόπουλου, διαχωρισμός και καταγγελία των «συναδέλφων» που θέλουν το ΕΣΥ ιδιωτικό τους μαγαζί. Υπέρβαση της συμβιβασμένης συνδικαλιστικής ηγεσίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ σε ΕΙΝΑΠ, ΟΕΝΓΕ και Ιατρικούς Συλλόγους και συντονισμός των νοσοκομειακών συνελεύσεων από τα κάτω (δημιουργία συντονιστικού νοσοκομειακών συνελεύσεων Αθήνας – Πειραιά, πανελλαδικός συντονισμός, επισχέσεις εργασίας και απεργίες). Στον ιδιωτικό τομέα έχουμε θετικά δείγματα γραφής σε σωματεία γιατρών που συγκρούονται με την εργοδοσία του χώρου (Ντυνάν, Υγεία κλπ).
Ωριμάζει σε όλο και περισσότερους συναδέλφους ότι το παρόν και το μέλλον που μας υπόσχεται
αυτή η πολιτική κυριολεκτικά δεν μας χωράει. Χωράει μόνο τους κλινικάρχες, τους ιδιοκτήτες
των διαγνωστικών κέντρων που φτιάχνουν περιουσίες από τη δική μας υπερεργασία και τους λίγους «συναδέλφους» υμέτερους-μεγαλοδιευθυντές-μεγαλοκαθηγητές που κερδοσκοπούν ασύστολα εκμεταλλευόμενοι τόσο τον ανθρώπινο πόνο όσο και την εργασία της πλειοψηφίας των γιατρών.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Μπροστά σε αυτά τα αδιέξοδα ο Ιατρικός Σύλλογος Αθήνας και ο ΠΙΣ δεν κάνουν απολύτως τίποτα! Οι κυβερνητικές πλειοψηφίες τους έχουν μετατρέψει ανοικτά σε τοπικά παραρτήματα της ΝΔ. Με το ζόρι και ως αγγαρεία σύρθηκαν ακόμα και στις κινητοποιήσεις κατά της αντιασφαλιστικής μεταρρύθμισης με τους άλλους επιστημονικούς φορείς. Μάλιστα ο πρόεδρος του ΠΙΣ δεν δίστασε να εκθειάσει τις προθέσεις της κυβέρνησης. Τόσα χρόνια λειτουργούν ως κλειστό λόμπι που αναμασά ανοησίες για τον πληθωρισμό των γιατρών και την «ανάγκη» να τεθούν εξετάσεις για άδεια άσκησης επαγγέλματος στους αποφοίτους των ιατρικών σχολών. Σε όλα τα συλλογικά όργανα των γιατρών οι προβεβλημένοι εκπρόσωποι της ΔΗΚΝΙ ξεπουλάνε τους αγώνες των γιατρών (ΟΕΝΓΕ, ΕΙΝΑΠ, ΠΟΣΕΥΠΙΚΑ) γιατί έχουν σαν μοναδικό τους μέλημα να εξυπηρετήσουν την κυβερνητική πολιτική και να μας κρατήσουν σε αδράνεια. Σε ανοιχτή συνεργασία με το Υπουργείο και τον Αβραμόπουλο θέλουν να υπογράψουν μια «κλαδική συμφωνία» κράτους - ΟΕΝΓΕ πραγματική «ταφόπλακα» για την πλειοψηφία των γιατρών. Η ΠΑΣΚ στις περισσότερες περιπτώσεις συνέργησε με τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές στην υπονόμευση των αγώνων και της αγωνιστικής διάθεσης των συναδέλφων. Είναι σαφές ότι οι συμπεριφορές αυτές δεν είναι μόνο θέμα γενικής κομματικής γραμμής. Οι παρατάξεις αυτές εκφράζουν συγκεκριμένα συμφέροντα των μεγαλογιατρών του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που έχουν κάθε λόγο να στηρίζουν την συντηρητική πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Αυτή η κατάσταση, ενός ιδιότυπου «εμφύλιου πολέμου» αποτυπώνεται πολύ καθαρά στις πρόσφατες κινητοποιήσεις στα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας. Από την μία ένας - όχι ολιγάριθμος αλλά πάντως μειοψηφικός - εσμός γιατρών που εκμεταλλεύονται τόσο τον ασθενή όσο και την εργασία των υπολοίπων για να θησαυρίζουν, και ταυτόχρονα - μέσω των κομματικών οργανώσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ- ελέγχουν την ιεραρχία του συστήματος (εισηγήσεις, κρίσεις κλπ). Οι «συνάδελφοι» αυτοί πρωτοστατούν ανοικτά στην απεργοσπασία με χυδαίο και απροκάλυπτο τρόπο, και στηρίζουν τις επιλογές της συνδικαλιστικής ηγεσίας. Από την άλλη η μεγάλη πλειοψηφία των νοσοκομειακών γιατρών, ειδικευόμενοι και μαχόμενοι ειδικευμένοι, που αγωνιούν για το μέλλον της περίθαλψης, που μοχθούν μέρα νύχτα δίπλα στον ασθενή και ζουν από τον μισθό τους, και τώρα ξεσηκώνονται διεκδικώντας τα δικαιώματά τους σε σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική και κάθε λογής «παπαγαλάκια» της.
ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ – ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ !

Αυτόν τον δρόμο δείχνουν οι αγώνες του τελευταίου διαστήματος, με χιλιάδες νοσοκομειακούς γιατρούς σε όλη τη χώρα να οργανώνουν μέσα από μαζικότατες γενικές συνελεύσεις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις με την νέα γενιά των ειδικευόμενων να πρωτοστατεί, με πρωτοφανείς μορφές πάλης, με ανοικτή σύγκρουση τόσο με τον κυβερνητικό αυταρχισμό όσο και μια μειοψηφία «συναδέλφων» (ακόμα και ... «συνδικαλιστών», τρομάρα τους !) που θεώρησαν ότι οι επισχέσεις εργασίας ... σαμποτάρουν τα παράνομα ιδιωτικά μαγαζιά που λειτουργούν μέσα στο ΕΣΥ. Με την αυτοοργάνωση και τον συντονισμό από τα κάτω, με τον ολοκληρωτικό παραμερισμό των γραφειοκρατικών συνδικαλιστικών ηγεσιών, με την επί της ουσίας (και όχι «τεχνητή») πολιτικοποίηση των πλαισίων αποφάσεων μέσα από την πραγματικότητα της καθημερινής εμπειρίας μέσα στα νοσοκομεία, οι κινητοποιήσεις αυτές είναι ελπιδοφόρες «σκηνές από ταινία προσεχώς», από το ίδιο το μέλλον τόσο του νοσοκομειακού κινήματος όσο και του νέου, πραγματικά δημόσιου συστήματος υγείας που απαιτούν οι ανάγκες του ελληνικού λαού.
Ιδού «πεδίο δόξας λαμπρό» για κάθε δύναμη, ομάδα, παράταξη που θέλει να λέγεται «αριστερή»! Η στήριξη (και όχι το «πατρονάρισμα») αυτής της κινητικότητας, η προσπάθεια για επέκτασή της στον ιδιωτικό τομέα, το οριστικό διαζύγιο με τον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό...
Μέσα από την στήριξη τέτοιων διαδικασιών η Α.Ρ.Σ.Ι. θεωρεί ότι οικοδομούνται τα πραγματικά «αγωνιστικά μέτωπα». Πάντα, και πολύ περισσότερο σήμερα, καλεί όλες τις αριστερές δυνάμεις σε τέτοιου είδους αγωνιστική σύμπραξη, με εγκατάλειψη των απωθητικών τακτικών κομματικής περιχαράκωσης και «τηλεοπτικού» συνδικαλισμού.

ΑΥΤΗ Η ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ !
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ:

1. Καθολική δημόσια υγεία. Η φιλολογία του νεοσυντηρητισμού που δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις επιδρά και σε τμήματα της αριστεράς ταυτίζει το Δημόσιο με το κρατικό ή - η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος - θεωρεί ότι διαμέσου της αγοράς και του ανταγωνισμού μπορεί να παραχθεί κοινωνικό έργο.
Για μας το Δημόσιο δεν ταυτίζεται (ίσα-ίσα πολλές φορές έρχεται σε αντίθεση) με το κράτος και την εξουσία. Η δική μας άποψη παίρνει θέση στο ζήτημα της ιδιοκτησίας (κοινωνική και όχι ιδιωτική), της δωρεάν παροχής ποιοτικών και ολοκληρωμένων υπηρεσιών υγείας σε όλους τους εργαζόμενους, της εργασιακής σχέσης των υγειονομικών (σταθερή και μόνιμη απασχόληση, άρνηση του διευθυντικού δικαιώματος, αμοιβή με μισθό κατά χρόνο και ένταση εργασίας), του κοινωνικού ελέγχου από τους πολίτες και τους εργαζόμενους υγειονομικούς στο σύστημα, της διεκδίκησης και εναντίωσης απέναντι στο αστικό κράτος.
Καθολική δημόσια υγεία σημαίνει αντιπαράθεση με τον ιδιωτικό τομέα, ένταξη όλων των δομών στο ενιαίο δημόσιο σύστημα. Σήμερα η κυρίαρχη πολιτική κάνει ακριβώς το αντίστροφο. Εντάσσει, συμπλέκει, το όποιο δημόσιο υγειονομικό και ασφαλιστικό σύστημα υπάρχει, με το ιδιωτικό και την αγορά, σε μια ενιαία επιχειρηματική πολιτική με κριτήριο την κερδοφορία, την αποδοτικότητα, τη μείωση των ελλειμμάτων, την «αυτονομία» (κλειστοί προϋπολογισμοί), την ελαστική εργασία, την αγοραία λογική στις προμήθειες και τη θεραπευτική αγωγή, τα πολλαπλά πακέτα ασφάλισης και περίθαλψης (οι «δωρεάν» υπηρεσίες σε κάποιους είναι απλώς το προκάλυμμα). Χρειάζεται άμεσα να σταματήσει η απαράδεκτη πολιτική εκχώρησης δραστηριοτήτων της δημόσιας περίθαλψης (π.χ. καρδιοχειρουργικά πακέτα, διάγνωση, επεμβατική νευροακτινολογία κλπ) σε διάφορους επιτήδειους κρατικοδίαιτους «επιχειρηματίες» του ιδιωτικού τομέα που θησαυρίζουν με τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων απασχολώντας χιλιάδες γιατρούς με μεσαιωνικές συνθήκες.
Ένα τέτοιο σύστημα δεν μπορεί να προέλθει από «βελτιώσεις», «μεταρρυθμίσεις» του σημερινού Ε.Σ.Υ., αλλά μόνο σε ρήξη με το σημερινό σύστημα των εμπορευματικών σχέσεων, της μίζας, με τα «φακελάκια», την κυβερνητική εξάρτηση, και τους εκβιασμούς του κράτους και του διοικητικού μηχανισμού.

2. Ενιαίο σύστημα αποκλειστικά δημόσιας πρωτοβάθμιας και εξωνοσοκομειακής περίθαλψης, όπου θα εξετάζονται ισότιμα όλοι οι άρρωστοι ανεξαρτήτως ασφάλισης, εισοδήματος ή κοινωνικής θέσης.
Ο αυτοαπασχολούμενος γιατρός να ενταχθεί σε αυτό το ενιαίο σύστημα με βάση αυστηρά καθορισμένες ανάγκες και σχεδιασμούς στην «κοινότητα». Και μόνο η οργάνωση Δημόσιου Συστήματος εξωνοσοκομειακής περίθαλψης, με γιατρούς πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, πέραν του γεγονότος ότι θα δημιουργούσε αυξημένες ανάγκες για νέες ειδικότητες (γιατροί εργασίας, φυσίατροι, κλπ), θα μπορούσε να απορροφήσει 6.000 – 10.000 γιατρούς.
Διεκδικούμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας στην πρωτοβάθμια περίθαλψη (με βάση το χρόνο, την υπερωρία, την ένταση εργασίας) με το υπουργείο Υγείας και όχι με τα ταμεία, κατ’ άτομο και πράξη, όπως ζητάνε οι Ιατρικοί Σύλλογοι και η Νέα Δημοκρατία. Η «αμοιβή κατά πράξη» συμφέρει μόνο τους μεγαλογιατρούς των «πολλών πράξεων» και της ακόμα μεγαλύτερης πελατείας. Εμπορευματοποιεί την ιατρική, διαστρέφει την επιστήμη σε διενέργεια «πράξης» και όχι θεραπείας αρρώστου, κατηγοριοποιεί τους γιατρούς, δημιουργεί τους χειρότερους όρους ανταγωνισμού στο ιατρικό σώμα, τορπιλίζει την επιστημονική συνεργασία και αλληλεγγύη. Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία για όλους τους συμβασιούχους γιατρούς του ΙΚΑ με πλήρη εξασφάλιση ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων για όλους. Να πληρώσει το ΙΚΑ το ποσοστό που του αναλογεί σαν εργοδότης για την ασφαλιστική κάλυψη όλων των γιατρών από την ημερομηνία πρόσληψης. Να προκηρυχτούν άμεσα όλες οι κενές οργανικές θέσεις του ιδρύματος και να καλυφθούν από τους ήδη υπηρετούντες με βασικό κριτήριο τον χρόνο προϋπηρεσίας.

3. Ενιαίες συλλογικές συμβάσεις για τους μισθωτούς γιατρούς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (ωράριο εργασίας, μισθοί, εφημερίες, υποχρεώσεις και δικαιώματα).
-1600 ευρώ καθαρές τακτικές αποδοχές για τους ειδικευόμενους τώρα (και αντίστοιχα αναλογικά για τις άλλες βαθμίδες), όλα βασικός μισθός με ενσωμάτωση σε αυτόν των επιδομάτων. Αμοιβή της εφημερίας σαν υπερωριακή εργασία πάνω στο νέο βασικό μισθό.
-Μαζικές προσλήψεις επιμελητών και ειδικευόμενων σε οργανικές θέσεις ώστε να εφαρμοσθεί 6ωρο – 5ήμερο – 30ωρο με μία εφημερία την εβδομάδα για όλους (ετήσιος προγραμματισμός προσλήψεων με πρόβλεψη του αναγκαίου κονδυλίου στον ετήσιο προϋπολογισμό).
-Αύξηση των κονδυλίων του προϋπολογισμού για την δημόσια περίθαλψη. Αξιοποίηση του τεράστιου ποσού χρημάτων που διαφεύγει από τα ταμεία μέσω υπερτιμολογήσεων σε υλικά και φάρμακα για τη χρηματοδότηση του συστήματος υγείας και το νέο μισθολόγιο των γιατρών.
-Εξομοίωση προς τα πάνω των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ίσες συντάξεις και εφάπαξ στους γιατρούς ανεξάρτητα από το χρόνο που ασφαλίστηκαν, στη βάση του νέου βασικού μισθού που διεκδικούμε. Κατάργηση των νόμων Σιούφα – Ρέππα - Πετραλιά. Υπολογισμός της εφημερίας στα συντάξιμα χρόνια – για όσους έχουν εργαστεί ήδη 30 χρόνια, ο χρόνος αυτός να θεωρηθεί 5 χρόνια. Από δω και πέρα δικαίωμα σύνταξης από τα 55 για όσους το επιθυμούν. Αναγνώριση άμεσα του επαγγέλματος σαν βαρύ και ανθυγιεινό. Όχι στην αντιδραστική ενοποίηση των ταμείων. Κατάργηση της εργατικής εισφοράς στον κλάδο υγείας του ΤΣΑΥ. Κατάργηση της εισφοράς υπερ ΙΚΑ για τους μισθωτούς γιατρούς του ιδιωτικού τομέα και τους ειδικευόμενους. Να καλύπτει το ΤΣΑΥ όλες τις παροχές.
4. Κατάργηση του θεσμού του Διευθυντή – «αφέντη», καθώς και όλων των βαθμίδων στους γιατρούς του ΕΣΥ με πρόβλεψη για αυτόματη μισθολογική χρονοεξέλιξη. Συλλογική διεύθυνση σε κάθε τμήμα από το σύνολο των ειδικευμένων γιατρών του. Άμεσα για τους συναδέλφους άνω των 60 που συνταξιοδοτούνται τα επόμενα χρόνια, προαγωγή στον βαθμό του διευθυντή και δικαίωμα να μην εφημερεύουν άν το επιλέξουν.
5. Η πλειοψηφία των νοσοκομειακών γιατρών θέλουν να ζουν αξιοπρεπώς από το μισθό τους. ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ το διεφθαρμένο και εκμεταλλευτικό κομμάτι του ιατρικού σώματος, γιατί με απόλυτη συνευθύνη με το κράτος, έφεραν την δημόσια υγεία στην σημερινή της κατάσταση, τον έλληνα γιατρό στα όρια της ανέχειας, και τον κατέστησαν συνένοχο της ασύδοτης δράσης τους.

6. Η δημιουργία ενός συστήματος που θα παρέχει δωρεάν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας σε όλους τους κατοίκους της χώρας δεν είναι υπόθεση μόνον των εργαζομένων σε αυτό. Είναι υπόθεση όλου του λαού. Άμεσα μέτρα ενίσχυσης των νοσοκομείων σε προσωπικό και υποδομές. Επέκταση της δωρεάν δημόσιας λειτουργίας των νοσοκομείων για την επαρκέστερη κάλυψη λαϊκών υγειονομικών αναγκών.

7. Για την ιατρική εκπαίδευση προτείνουμε το αυτονόητο, το οποίο σκοπίμως αγνοείται και παρασιωπάται από όλους εκείνους που έχουν συμφέρον να μετατρέψουν την συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση σε πρόχειρη κατάρτιση, εξαρτημένη και κατευθυνόμενη από διάφορες φαρμακευτικές εταιρείες, των οποίων οι ίδιοι θα αποτελούν παχυλά αμειβόμενους πράκτορες – πλασιέ.
Η πρότασή μας ουσιαστικά επαναλαμβάνει και ενεργοποιεί τις θεσμικές προβλέψεις του ιδρυτικού νόμου του ΕΣΥ, και συγκεκριμένα υλοποιείται άμεσα ως εξής :
Τα νοσοκομεία του ΕΣΥ γίνονται τα κέντρα Εκπαίδευσης Μετεκπαίδευσης και Έρευνας όλων των Ιατρών και των Συναφών υγειονομικών επαγγελματιών της περιοχής κάλυψης του κάθε νοσοκομείου. Οι Επιστημονικές Επιτροπές των νοσοκομείων του ΕΣΥ πρέπει να μετατραπούν σε εκλεγμένες Νοσοκομειακές Επιτροπές Εκπαίδευσης σε κάθε Νοσοκομείο, οι οποίες θα πλαισιώνονται και από εκλεγμένους εκπροσώπους των άλλων Υγειονομικών της περιοχής τους, και θα είναι υπεύθυνες για την εκπόνηση και εφαρμογή προγραμμάτων Εκπαίδευσης Μετεκπαίδευσης και Έρευνας. Τέλος, η ουσιαστική συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση δεν θα μπορέσει ποτέ να πραγματωθεί εάν δεν αναγνωριστεί επίσημα το εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο των γιατρών του ΕΣΥ, όπως έχει γίνει και με τους πανεπιστημιακούς γιατρούς, και εάν δεν αμείβεται με την χορήγηση εκπαιδευτικού/ερευνητικού επιδόματος ανάλογου ύψους.

8. Η πρόταση Αβραμόπουλου για την «κλαδική συμφωνία» των νοσοκομειακών κινείται στη λογική: Εργασιακή ειρήνη με πάγωμα των μισθών συν επίδομα εφημέρευσης, προσφέροντας σαν αντάλλαγμα ένα «πολυδιευθυντικό» σύστημα επινόησης Λαοπόδη – Τσούκαλου, στο οποίο οι νέοι «διευθυντές» θα εφημερεύουν όπως ακριβώς κάνουν και σήμερα σαν αναπληρωτές, και θα συνεχίσουν να έχουν πάνω από το κεφάλι τους τον ίδιο αρχιδιευθυντή – δερβέναγα που έχουν και σήμερα. Μάλιστα, επαναφέρεται το «παγωμένο» από χρόνια μέτρο εισαγωγής γιατρών «καταξιωμένων» από το εξωτερικό, με απευθείας διορισμό χωρίς κρίση. Κατά τα λοιπά το πρωινό ωράριο προτείνεται να γίνει 7ωρο, η εφημερία 17ωρη (με την ιλιγγιώδη αύξηση της τάξης των 30 ευρώ μηνιαίως που αυτό συνεπάγεται), ενώ διευκρινίζεται πως το επίδομα εφημέρευσης θα δίδεται κατά βαθμό. Επαναλαμβάνει ότι «από 1/1/09 όσοι γιατροί χρειάζεται να εφημερεύουν πέραν των 4 ή 6 εφημεριών θα τις πληρώνονται επιπλέον των τακτικών αποδοχών» χωρίς όμως να διευκρινίζει από πού θα προέλθουν αυτά τα χρήματα τη στιγμή που τα κονδύλια των εφημεριών θα έχουν πλέον ενσωματωθεί στις τακτικές αποδοχές. Ακρογωνιαίος λίθος της πρότασης είναι η συλλογική αποδοχή από τους νοσοκομειακούς γιατρούς ότι οι ίδιοι παίρνουν την ευθύνη για την υπερκόπωση που προκύπτει από τα εξοντωτικά τους ωράρια, απαλάσσοντας από κάθε ευθύνη την κυβέρνηση ! Στη λήψη αυτού του απαράδεκτου μέτρου πιέζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όλες τις κυβερνήσεις των χωρών – μελών, θέλοντας έτσι να παρακάμψει «επί το αντιδραστικότερον» ακόμα και την ίδια την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Στο αίτημα των νοσοκομειακών γιατρών για νέο ιατρικό μισθολόγιο, μείωση του χρόνου εργασίας, προσλήψεις για πλήρη ανάπτυξη και στελέχωση του ΕΣΥ και αναβάθμιση της ιατρικής εκπαίδευσης, η απάντηση του υπουργείου είναι πάγωμα ή και μείωση των αποδοχών, διαιώνιση τόσο της υπερεργασίας όσο και του αυτοσχεδιασμού στην ιατρική εκπαίδευση, «προσλήψεις» που «ΘΑ» γίνουν χωρίς αύξηση των δαπανών για την υγεία. Είναι η εισαγωγή θεσμών ελαστικής ιατρικής εργασίας σύμφωνα με τις επιταγές του «διευθυντηρίου» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ο απαράδεκτος θεσμός του «επικουρικού γιατρού» που επεκτείνεται διαρκώς (πρόσφατα κατατέθηκε τροπολογία από τον κ. Αβραμόπουλο που επαναφέρει την δυνατότητα εξ’ αρχής διορισμών επικουρικών σε Αθήνα – Θεσσαλονίκη!).

Η Α.Ρ.Σ.Ι. καλεί τους γιατρούς να πρωτοστατήσουν στην αναδόμηση του συνδικαλιστικού κινήματος με αποφασιστικές εξουσίες στις διαδικασίες βάσης (γενικές συνελεύσεις), με πραγματικούς δυναμικούς διεκδικητικούς αγώνες και όχι με καταγέλαστες «επετειακές» ψευτοαπεργίες. Με ιδιαίτερες πρωτοβουλίες οργάνωσης και συντονισμού δράσης των ειδικευόμενων γιατρών για τα καυτά θέματα της επαγγελματικής και επιστημονικής τους προοπτικής.

Η εμπειρία των τελευταίων ετών σε πολλά νοσοκομεία αλλά και σε επίπεδο Αθήνας – Πειραιά (απεργίες 1996, 2003, 2008) έχει δείξει ότι αυτός είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος που μπορεί να φοβίζει τις κυβερνήσεις και να αποσπά κατακτήσεις.

Αγωνιζόμαστε για πανυγειονομικό μέτωπο συντονισμού και αλληλεγγύης. Για μας η υγεία είναι πριν από όλα κοινωνική υπόθεση και γι’ αυτό μαζί με τους πολίτες και το λαό δίνουμε μάχη για την υπεράσπιση και ανάπτυξή της.

Η ΑΡΣΙ θα παραμείνει σταθερά στρατευμένη στο χώρο της ριζοσπαστικής δράσης. Είναι μία πολυτασική συλλογικότητα, με αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, που παλεύει για την ταξική αναγέννηση του κινήματος. Απευθύνει ενωτική πρόταση στον κόσμο του αγώνα και της ανεξαρτησίας. Για να συμβάλουμε όλοι μαζί στην αλλαγή των συσχετισμών με ένα συνολικό κοινωνικοπολιτικό κίνημα αντίστασης και ανατροπής της πολιτικής της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του μεγάλου κεφαλαίου, που θα μπορέσει να αποκρούσει μέτρα, να σπάσει πυλώνες της αστικής επίθεσης, να πετύχει υλικές κατακτήσεις υπέρ των εργαζομένων.

ΣΤΙΣ 1 ΚΑΙ 2 ΙΟΥΝΗ
· ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΑΣ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ.
· ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ
-ΓΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ
-ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
-ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΣΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ
ΑΡΣΙ

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ :

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που ταλανίζουν το ΕΣΥ είναι η διευθυντική αυθαιρεσία, την οποία βιώνουν καθημερινά πολλά τμήματα. Μια μειοψηφία (αλλά όχι και τόσο ολιγάριθμη) διευθυντών λειτουργούν σαν «απολυταρχικοί αφέντες» έχοντας μετατρέψει τις κλινικές τους σε ιδιωτικά μαγαζιά τύπου “one man show” παραβιάζοντας διαρκώς τα δικαιώματα τόσο των υφισταμένων τους ιατρών όσο και των ασθενών. Η απόλυτη εξουσία που μπορεί κάποιος διευθυντής να ασκεί εκμεταλλευόμενος τόσο τους δαίδαλους της νομοθεσίας όσο και τις προσωπικές του διασυνδέσεις (άς μην ξεχνάμε άλλωστε με ποιά ... «κριτήρια αξιοκρατίας», πράσινα ή γαλάζια ανάλογα με την περίοδο γίνονται οι κρίσεις των διευθυντών) δίνει σε κάποιους «συναδέλφους» την δυνατότητα να θησαυρίζουν, και μάλιστα συμπεριφερόμενοι με απαράδεκτο τρόπο στους επιμελητές και τους ειδικευόμενους της κλινικής τους. Μάλιστα συχνά την τακτική αθυή ακολουθούν διευθυντές υποδεέστεροι επιστημονικά σε σχέση με τους επιμελητές τους, που προσπαθούν να επιβληθούν διοκητικά αφού δεν μπορούν να επιβληθούν επιστημονικά. Ακραίο παράδειγμα τέτοιων συμπεριφορών είναι ορισμένες πανεπιστημιακές κλινικές, στις οποίες οι επιμελητές του ΕΣΥ θεωρούνται «παιδιά ενός κατώτερου θεού». Βέβαια, όσο και άν δυστυχώς πολλαπλασιάζονται τέτοια φαινόμενα, είναι προς τιμήν των γιατρών του ΕΣΥ ότι -ακόμα τουλάχιστον- η πλειοψηφία των διευθυντών παθολογικών, χειρουργικών και εργαστηριακών τμημάτων λειτουργούν δημοκρατικά και με αξιοπρέπεια. Οι «κακοί» διευθυντές είναι σε κάθε νοσοκομείο συγκεκριμένοι, γνωστοί και «δακτυλοδεικτούμενοι». Το περίεργο είναι ότι παρ’ όλα αυτά όχι μόνο παραμένουν ανενόχλητοι, αλλά είτε με καθεστώς ΠΑΣΟΚ είτε με καθεστώς ΝΔ αρκετοί από αυτούς «επιβραβεύονται» κιόλας με την «προώθησή» τους σε διάφορες επιτροπές, συμβούλια και διοικητικές θέσεις επηρρεάζοντας έτσι αρνητικά όλην τη λειτουργία του συστήματος.

Η ΑΡΣΙ επιμένει ότι το μοναδικό δραστικό «φάρμακο» για την κατάσταση αυτή είναι η θεσμική κατάργηση του ίδιου του θεσμού του «Διευθυντή» με την σημερινή του έννοια. Καθώς το κακό έχει παραγίνει, χρειάζεται η επείγουσα νομοθέτηση απλών μέτρων.

- Η διοίκηση του τμήματος θα πρέπει να ασκείται όχι από ένα πρόσωπο, αλλά από το συμβούλιο του τμήματος στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι ειδικοί γιατροί με αποφασιστική ψήφο και οι ειδικευόμενοι με συμβουλευτική ψήφο.
- Το συμβούλιο πρέπει να συνεδριάζει τακτικά (π.χ. κάθε εβδομάδα) και να αποφασίζει για όλα τα σημαντικά θέματα (ιατρικές αποφάσεις, καταμερισμό καθηκόντων, προγράμματα ιατρείων-χειρουργείων-εφημεριών κλπ).
- Ο «διευθυντής-συντονιστής» πρέπει να εκλέγεται από το συμβούλιο, να έχει θητεία ορισμένης διάρκειας (π.χ. 2 χρόνια) και οι αρμοδιότητές του να περιορίζονται στα ακόλουθα : να προεδρεύει στο συμβούλιο του τμήματος, να συντονίζει μεριμνώντας για την εφαρμογή των αποφάσεων του συμβουλίου και να έχει την ευθύνη του ελέγχου της εκπαίδευσης των ειδικευομένων και γενικά της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης.

Τα παραπάνω ούτε «επαναστατικά» ούτε «ανέφικτα» είναι, αφού έτσι λειτουργούν από χρόνια εθνικά συστήματα υγείας τα οποία ζηλεύουμε για το επίπεδό τους και τρέχουμε εκεί για να μετεκπαιδευτούμε, όπως το σύστημα της Μ. Βρεττανίας. Άλλωστε, και εδώ πολλά τμήματα –που έχουν την τύχη να έχουν διευθυντές επιπέδου- κάπως έτσι λειτουργούν από μόνα τους, εκτός φυσικά από την «εναλλαγή» στην διευθυντική θέση, και μάλιστα λειτουργούν πολύ καλά.

Τεράστιο πρόβλημα επίσης εξακολουθεί να αποτελεί το αντιδημοκρατικό και γραφειοκρατικό αλαλούμ βαθμίδων μέσα στο ΕΣΥ. Η μοναδική μισθολογική αναβάθμιση γίνεται στην ... «μετάβαση» από την βαθμίδα του Β΄σε αυτήν του Α΄. Οι Αναπληρωτές εξαναγκάζονται να εφημερεύουν ως τα 65 τους. Ο απαράδεκτος θεσμός των «επικουρικών» διατηρείται και επεκτείνεται, έχει δε εξελιχθεί σε αισχρό ρουσφετολογικό μηχανισμό. Σε συνδυασμό δε με το πρόβλημα της αχαλίνωτης διευθυντικής αυθαιρεσίας που αναφέραμε προηγουμένως, αυτή η «χωλή» εξέλιξη κάνει τις συνθήκες ασφυκτικές για πολλούς συναδέλφους αφού άν κοντράρεις τον διευθυντή σου αυτός μπορεί να σε στέλνει «μόνιμη εξορία» στα τακτικά ιατρεία, να σε βάζει να εφημερεύεις συνέχεια Σαββατοκύριακα και αργίες ή να σε σβήνει από τα προγράμματα χειρουργείων άσχετα άν είσαι 55, 60 ή 65 χρονών και έχεις εμπειρία μεγαλύτερη από τον ίδιο τον διευθυντή. Και αυτό το αίσχος έχει παραγίνει, γι’αυτό χρειάζεται να νομοθετηθούν άμεσα μέτρα τα οποία είναι σε γνώση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου σαν αιτήματα των τελευταίων Γενικών Συνελεύσεων της ΕΙΝΑΠ και του Συνεδρίου της ΟΕΝΓΕ :

- αποδέσμευση βαθμού – μισθού, αυτόματη και διαρκής μισθολογική εξέλιξη με τον χρόνο προϋπηρεσίας.
- βιολογικό – ηλικιακό όριο στην υποχρέωση εφημερίας (π.χ. τα 60 έτη άμεσα, με προοπτική παραπέρα μείωσης) σε συνδυασμό με προσλήψεις νέων Επιμελητών σε οργανικές θέσεις.
- συνταξιοδότηση με το βαθμό του διευθυντή –όπως αυτός είναι σήμερα- για όλους τους γιατρούς του ΕΣΥ.
- αναγνώριση του παρελθόντος εφημεριακού χρόνου σαν συντάξιμου για όσους το επιθυμούν.
- ανθρώπινα ποσά συντάξεων και εφ’άπαξ, με κατάργηση των αντιασφαλιστικών νομοθετικών «τερατουργημάτων» Πετραλιά – Ρέππα – Σιούφα.

Εδώ και 3 χρόνια –από τότε που ανέλαβε καθήκοντα ο σημερινός υπουργός κ. Αβραμόπουλος- από την μία δεν γίνεται απολύτως τίποτα θετικό και ουσιαστικό (για παράδειγμα τουλάχιστον τα μέτρα δημοκρατικής λειτουργίας που περιγράφτηκαν στην πρώτη παράγραφο θα μπορούσαν να έχουν θεσμοθετηθεί χωρίς κανένα κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό – αυτό το αναφέρουμε γιατί ένα από τα αγαπημένα επιχειρήματα του Αβραμόπουλου είναι «εγώ θέλω, αλλά δεν με αφήνει ο Αλογοσκούφης»). Από την άλλη, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου έχει εξαπολύσει μια απίστευτη «διπλωματική» εκστρατεία παραπλάνησης και ασύστολης ψευδολογίας που θα την ζήλευε ακόμα και ο ... Μέττερνιχ της Αυστροουγγαρίας. «Βομβαρδίζει» διαρκώς τα συνδικαλιστικά όργανα με «επιστολές-προτάσεις» στις οποίες ισχυρίζεται ότι θα πάρει μέτρα για την εξέλιξη και την δημοκρατική λειτουργία του ΕΣΥ άν βέβαια δεχτούμε να υπογράψουμε μία σύμβαση με αποικιοκρατικούς όρους αποδεχόμενοι την μισθολογική μας καθήλωση και την άνευ όρων υπερεργασία, με κατάργηση μάλιστα της αναγνώρισης της υπερωριακής μας εργασίας σαν τέτοιας.

Η ουσία είναι ότι ακόμα και τα ... «θετικά» που προτείνει στα λεγόμενα «10 σημεία του πολυδιευθυντικού» μόνο θετικά δεν είναι :
- Η διευθυντική αυθαιρεσία διατηρείται σε όλο της το μεγαλείο. Τα καθήκοντα – προνόμια των «αρχιδιευθυντών» (άσχετα με τον τρόπο που αυτοί θα διορίζονται) παραμένουν ακριβώς ως έχουν σήμερα.
- Καμία ουσιαστική βελτίωση δεν υπάρχει στην εξέλιξη όσον αφορά τις συνθήκες και τον χρόνο εργασίας. Οι γιατροί του ΕΣΥ (εκτός από τους «αρχιδιευθυντές») θα εξακολουθούν αγόγγυστα να εφημερεύουν νυχθημερόν μέχρι τη σύνταξη (ή μέχρι τον τάφο – υπάρχουν ανατριχιαστικά στατιστικά στοιχεία για τον μέσο όρο ζωής των νοσοκομειακών γιατρών στην Ελλάδα).
- Η μισθολογική «αναβάθμιση» αυτών που θα πάρουν τον «τιμητικό τίτλο» του «διευθυντή» (δηλαδή κάποιων από τους σημερινούς Αναπληρωτές) θα είναι ευτελής (αποδοχές των σημερινών διευθυντών Γ΄ζώνης στην καλύτερη περίπτωση) και με αναξιοπρεπείς όρους, καθώς αφού δεν θα υπάρχει καμία σχετική πρόβλεψη στον προύπολογισμό ομολογείται σαφώς ότι τα λεφτά αυτά θα «κλαπούν» από τα μισθολογικά και εφημεριακά κονδύλια των ειδικευόμενων και των γιατρών της επαρχίας.
- Είναι επίσης σαφές ότι η «εξέλιξη» αυτή δεν αφορά το σύνολο των Αναπληρωτών, αλλά «λίγους και εκλεκτούς». Απόδειξη είναι ότι οι εμπνευστές της πρότασης δεν λένε π.χ. την απλή κουβέντα «καταργείται η βαθμίδα του Αναπληρωτή, όλοι παίρνουν τον τίτλο του Διευθυντή» (αφού ούτως ή άλλως οργανική βαθμίδα Αναπληρωτή δεν υπάρχει, οι οργανικές βαθμίδες είναι Β΄, Α΄, και Διευθυντής). Παραπέρα, άν ήθελαν απλώς να διατηρήσουν τον τίτλο του Αναπληρωτή σαν ενδιάμεση μεταβατική βαθμίδα, θα μπορούσαν να πούν μια άλλη απλή κουβέντα όπως π.χ. «η εξέλιξη από Αναπληρωτή σε Διευθυντή θα γίνεται με παρόμοιο τρόπο όπως γίνεται σήμερα η εξέλιξη από Α΄ σε Αναπληρωτή». Αντί γι’ αυτό αναφέρεται σαφώς ότι η ατομική εξέλιξη από Αναπληρωτή σε Διευθυντή θα αφορά τους «άξιους, ικανούς και επαρκείς» γιατρούς χωρίς καμία σαφή πρόβλεψη για το ποιός ή ποιοί θα κρίνουν αυτήν την ... «επάρκεια».
- Η αλλαγή στον τρόπο επιλογής του «αρχιδιευθυντή» κάθε τμήματος μόνο «επί το θετικότερον» δεν είναι. Συγκεκριμένα, μόλις συνταξιοδοτηθεί ο σημερινός (οργανικός) Διευθυντής προβλέπεται ότι η θέση δεν θα προκυρήσσεται, αλλά θα διορίζεται σαν «αρχιδιευθυντής – συντονιστής» ένας εκ των εν τω μεταξύ εχόντων εξελιχθεί ατομικά σε τίτλο «διευθυντή» ιατρός του τμήματος. Δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόβλεψη για το ποιός και με ποιά διαδικασία θα τον επιλέγει. Άν η επιλογή γίνεται όπως γίνεται σήμερα η επιλογή π.χ. των Διευθυντών Τομέων και των Διευθυντών Ιατρικής Υπηρεσίας (δηλαδή από τον εκάστοτε Διοικητή του νοσοκομειου), αυτή η διαδικασία είναι λιγότερο διαφανής και δημοκρατική ακόμα και από τη σημερινή (ΣΚΕΥΟΠΝΙ Διευθυντών) άσχετα με το άν δικαίωμα υποψηφιότητας θα έχουν μόνο γιατροί μέσα από το ίδιο το τμήμα.

Το συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω είναι ότι προβλέπεται απλά ένας «ξερός τίτλος» διευθυντή για κάποιους από τους σημερινούς Αναπληρωτές, επιλεγμένους με ασαφείς διαδικασίες, χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα στις συνθήκες εργασίας τους. Η «αρχιδιευθυντική αυθαιρεσία – μονοπρόσωπη απολυταρχική διοίκηση» σε κάθε τμήμα διατηρείται ως έχει. Καμία βελτίωση δεν προβλέπεται στον «παρασκηνιακό» τρόπο επιλογής αυτής της μονοπρόσωπης διοίκησης.

Είναι γνωστό ότι ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Σ. Τσούκαλος και η ηγεσία της ΔΗΚΝΙ συμφωνούν με τα παραπάνω εδώ και καιρό, ενώ ο αντιπρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Β. Λαοπόδης και μέρος της ΠΑΣΚ «μισοσυμφωνούν» και μάλιστα έχουν εγκλωβίσει την ομοσπονδία σε έναν ατέρμονα «διάλογο» με το υπουργείο για τα παραπάνω, μην αφήνοντάς την να αναπτύξει καμία διεκδικητική δράση για τους εξευτελιστικούς μισθούς μας, τα εξοντωτικά μας ωράρια, τις συνθήκες άσκησης της ιατρικής, την επαγγελματική προοπτική των νεότερων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και τώρα που στην πλειοψηφία των νοσοκομείων της χώρας οι γιατροί ξεσηκώθηκαν από μόνοι τους για να πληρωθούν τα καθυστερούμενα των εφημεριών, το προεδρείο της ΟΕΝΓΕ «έλαμψε διά της απουσίας του». Εδώ προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα :
Αυτοί οι συνάδελφοι από την ΔΗΚΝΙ και την ΠΑΣΚ που θεωρούν ότι η «πρόταση Αβραμόπουλου» είναι θετική και εμείς όλοι οι άλλοι είμαστε κακοπροαίρετοι, γιατί δεν την υπογράφουν να τελειώνουμε ? Ούτως ή άλλως την αναγκαία πλειοψηφία στο Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ την έχουν. Μήπως έχουν καταλάβει ότι «κάποιο λάκκο έχει η φάβα» και φοβούνται ότι σε λίγους μήνες οι νοσοκομειακοί γιατροί θα τους παίρνουν με τις πέτρες ?
Η «πρόταση» έχει απορριφθεί σχεδόν από όλες τις νοσοκομειακές συνελεύσεις Αθήνας – Πειραιά και συνελεύσεις ενώσεων στην υπόλοιπη χώρα. Ο Τσούκαλος και οι περί αυτόν ισχυρίζονται ότι οι συνελεύσεις αυτές δεν είναι αντιπροσωπευτικές, αλλά «συναθροίσεις αριστεριστών» (!!!) (Αξιοθαύμαστο το πόσες χιλιάδες αριστεριστές νοσοκομειακοί γιατροί υπάρχουν στην Ελλάδα.) Μάλιστα... Τότε γιατί δεν τίθεται η «πρόταση» στην κρίση των νοσοκομειακών γιατρών π.χ. με πανελλαδικό δημοψήφισμα (ναι ή όχι) οργανωμένο από την ΟΕΝΓΕ ?
Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΔΗΚΝΙ διατείνεται ότι το «σχέδιο πολυδιευθυντικού Αβραμόπουλου – Τσούκαλου» είναι πανάκεια. Από την άλλη όμως τα ίδια τα μέλη της ηγεσίας αυτής σπεύδουν σήμερα να «καταλάβουν» Διευθυντικές θέσεις όσο προλαβαίνουν ! (Άς μην το αρνηθούν, η Θεσσαλονίκη έχει ήδη «βουίξει» και αρχίζει να «βουίζει» και η Αθήνα, ο νοών νοείτο). Αφού το ... «πολυδιευθυντικό» σας είναι τόσο καλό συνάδελφοι της ΔΗΚΝΙ, γιατί βιάζεστε τόσο πολύ να γίνετε τάκα – τάκα Διευθυντές σήμερα, με τον παλιό νόμο, πριν ακόμα εφαρμοστεί το σχέδιό σας ?

Τα ερωτήματα αυτά είναι μόνο λίγα από τα πολλά που θέτουν χιλιάδες νοσοκομειακοί γιατροί σε όλη τη χώρα, από αυτούς που έχουν αξιοπρέπεια, θέλουν να ζουν από το μισθό τους, αγωνιούν για το μέλλον της δημόσιας περίθαλψης και τώρα βγαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο διεκδικώντας τα αυτονόητα δικαιώματά τους και παραμερίζοντας γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες.




Απρίλιος 2008


ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΙΑΤΡΩΝ (Α. Ρ. Σ. Ι.)

Ανακοίνωση συντονιστικού γενικών συνελεύσεων και τοπικών ενώσεων

Ανακοίνωση – δελτίο τύπου

Εμείς, εκπρόσωποι γενικών συνελεύσεων νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά και τοπικών ενώσεων της υπόλοιπης Ελλάδας που συναντηθήκαμε σήμερα στην πρώτη πανελλαδική κινητοποίηση δηλώνουμε τα εξής:

1. Χαιρετίζουμε τον αγώνα των συναδέλφων σε όλα τα νοσοκομεία της Ελλάδας που επιμένουν να ζουν αξιοπρεπώς από το μισθό τους. Η όποια, έστω και την τελευταία στιγμή, πληρωμή δεδουλευμένων οφείλεται στον αγώνα τους.
2. Η κινητοποιήσεις αυτές είναι η πιο τρανή απόδειξη πως η συνδικαλιστική ηγεσία που συνδιαλέγεται με τον υπουργό Υγείας δεν εκπροσωπεί την πλειοψηφία των νοσοκομειακών γιατρών. Εκπροσωπεί την πολιτική του υπουργείου Υγείας παραβιάζοντας ξεδιάντροπα κάθε δημοκρατική διαδικασία και κάθε προηγούμενη απόφαση συνεδρίου της Ομοσπονδίας Νοσοκομειακών Γιατρών.
3. Η σημερική συγκέντρωση αποτελεί την αρχή ενός νέου νοσοκομειακού κινήματος για ένα νέο ΕΣΥ. Που θα διεκδικήσει αξιοπρεπείς μισθούς, ανθρώπινα ωράρια, ανανέωση του ΕΣΥ με μαζικές προσλήψεις και πάνω από όλα ένα δημόσιο, δωρεάν και υψηλής ποιότητας σύστημα υγείας για όλους. Όσοι προτείνουν συνέχιση των εξευτελιστικών μισθών είναι συνένοχοι στο ΕΣΥ της διαφθοράς και της μίζας.
4. Υπενθυμίζουμε ότι η όποια συμφωνία για αλλαγή των όρων εργασίας θα γίνει από αυτούς που εφημερεύουν πραγματικά στο ΕΣΥ και ζουν από το μισθό τους. Αυτοί δεν ανέχονται να δουλεύουν άλλο με 700 ευρώ βασικό μισθό, δε δέχονται να δουλεύουν άλλο 80 ώρες την εβδομάδα με 4 ευρώ την ώρα. Δεν ανέχονται την πολιτική των μηδενικών προσλήψεων. Κανένας δεν μπορεί να υπογράψει στο όνομά τους.
5. Δηλώνουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι μπορούμε να επιβάλλουμε το αμέσως επόμενο διάστημα τη μείωση των ωρών εργασίας στα νοσοκομεία και την ευθύνη για το τεράστιο πρόβλημα στη λειτουργία τους που θα προκληθεί βαρύνει αποκλειστικά το υπουργείο Υγείας.
6. Συγκροτούμε πανελλαδικό συντονιστικό των Ενώσεων και των γενικών συνελεύσεων των νοσοκομείων και καλούμε τους συναδέλφους σε γενικές συνελεύσεις στα νοσοκομεία.
7. Καλούμε τους συναδέλφους από τα νοσοκομεία Αθήνας – Πειραιά να προσυπογράψουν κείμενο για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης της ΕΙΝΑΠ.
8. Καλούμε σε μέρα πανελλαδικής δράσης στα νοσοκομεία στις 17 Απριλίου 2008 μαζί με τους άλλους εργαζόμενους στο χώρο της Υγείας.
9. Κάνουμε πρόταση στις γενικές συνελεύσεις για διήμερη απεργιακή κινητοποίηση με συγκέντρωση στο υπουργείο Υγείας στο πρώτο 15ήμερο του Μαϊου.
10. Καλούμε σε νέο συντονιστικό με εκπροσώπους των γενικών συνελεύσεων την ημέρα της κινητοποίησης.

Παλεύουμε για:

1. Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων χωρίς καμία προυπόθεση. Καλούμε τους συνεδάλφους να μην υπογράψουν καμία ατομική δήλωση συναίνεσης στα υποχρεωτικά εξαντλητικά ωράρια.

2. Πραγματικές αυξήσεις αποδοχών (1600 ευρώ καθαρές τακτικές αποδοχές στον ειδικευόμενο και αντίστοιχα στις παραπάνω βαθμίδες, όλα στον βασικό μισθό).

3. Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους. Μαζικές προσλήψεις επιμελητών σύμφωνα με τις ανάγκες. Γενικό ωράριο 30ωρο, 5θήμερο, πρωινό 6ωρο με το πολύ 1 εφημερία την εβδομάδα για όλους τους γιατρούς (ειδικούς και ειδικευόμενους). Καμία ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας. Ρεπό μετά από κάθε εφημερία. Αμοιβή της εφημερίας σαν υπερωρία. Θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης στα 55 για όσους το επιθυμούν, με κατοχύρωση του εφημεριακού χρόνου σαν συντάξιμου. Αποδέσμευση βαθμού – μισθού, αυτόματη χρονοεξέλιξη αποδοχών.

4. Μαζικές προσλήψεις μονίμων επιμελητών. Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα πρόσληψης Επιμελητών Β ανά Περιφέρεια με συγκεκριμένη οικονομική δέσμευση. Όχι στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου να καταργηθεί ο θεσμός του επικουρικού γιατρού

5. Μέτρα για ουσιαστική αναβάθμιση της εκπαίδευσης των ειδικευόμενων.

6. Κατάργηση του χρηματισμού και της παραοικονομίας στο ΕΣΥ.

Αθήνα, 11 Απριλίου 2008

Συντονιστικό γενικών συνελεύσεων νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά και εκπρόσωποι τοπικών ενώσεων:

Ένωση νοσοκομειακών γιατρών Θεσσαλονίκης (ΕΝΙΘ)

Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Αχαϊας (ΕΙΝΑ)

Ένωση Γιατρών ΕΣΥ νομού Ηρακλείου

Ένωση Γιατρών ΕΣΥ νομού Ρεθύμνου

Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Κιλκίς

Ένωση Γιατρών Νοσοκομείου και Κέντρων Υγείας Μαγνησίας

Ανακοίνωση ΑΡΣΙ 12/4/2008

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ

Το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ δεν κατάφερε για άλλη μια φορά να πάρει αγωνιστικές αποφάσεις - Τεράστιες οι ευθύνες της ΔΗΠΑΚ (ΚΚΕ)

Χθες (8/4) στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ παρευρέθηκαν οι εκπρόσωποι του συντονιστικού των γενικών συνελεύσεων των νοσοκομείων της Αθήνας οι οποίοι μετέφεραν τις αποφάσεις των νοσοκομειακών γιατρών (κυρίως ειδικευόμενων και νεότερων επιμελητών)για καταγγελία της κοροϊδίας Αβραμόπουλου και για διεκδίκηση άμεσων λύσεων στα θέματα του μισθολογίου, ωραρίου, ασφαλιστικού, εκπαίδευσης, επαγγελματικής προοπτικής.

Η ΑΡΣΙ δεν τοποθετήθηκε, ούτε υπέβαλλε δική της πρόταση, αλλά έδωσε το λόγο στις συνελεύσεις των νοσοκομείων και στο τέλος κατέθεσε πρόταση βασισμένη στις αποφάσεις τους που περιελάμβανε: κάλεσμα για στάση εργασίας και διαδήλωση στο Υπουργείο Υγείας την Παρασκευή 11/4, καθώς και άμεση σύγκληση Γενικής Συνέλευσης της ΕΙΝΑΠ.

Λόγω συσχετισμών στο ΔΣ (14 παρόντες: 6 ΔΗΚΝΙ - 2 ΠΑΣΚ - 2 ΔΗΠΑΚ - 2 ΑΡΣΙ - 2 ΑΕΓ) για να υπερψηφιστεί η πρόταση έπρεπε να εγκριθεί και από τις 4 παρατάξεις πλην της ΔΗΚΝΙ.

Για άλλη μια φορά ο Τσούκαλος βρήκε "σωσίβιο" στη ΔΗΠΑΚ (ΚΚΕ): η ΔΗΠΑΚ αρνήθηκε να ψηφίσει την πρόταση με τη διακαιολογία ότι "θέλουμε ολόκληρο το πλαίσιό μας" με αποτέλεσμα να πλειοψηφίσει με σχετική πλειοψηφία (6) η πρόταση της ΔΗΚΝΙ.

Η ηγεσία της ΔΗΠΑΚ έχει τεράστιες ευθύνες. Γυρίζει την πλάτη στους χιλιάδες γιατρούς που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις με τη διακαιολογία ότι δεν της αρέσουν τα αιτήματά τους (όπως έκανε πρόσφατα η κα Παπαρήγα με τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ).

Πάντως για την ιστορία, το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ καλύπτει την κινητοποίηση της 11/4/2008 με 4ωρη στάση εργασίας (11πμ - 3 μμ) "υποστηρίζοντας τις αποφάσεις των νοσοκομειακών συνελεύσεων".

Τετάρτη, 12/4/2008

Κάλεσμα του συντονιστικού γενικών συνελεύσεων και επιτροπών αγώνα νοσοκομείων Αθήνας 7/4/2008

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ
11 Απριλίου 2008 ΩΡΑ 1200
ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

Εμείς εκπρόσωποι γενικών συνελεύσεων από Νοσοκομεία της Αθήνας που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας συγκεντρωθήκαμε σήμερα στο αμφιθέατρο του Νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός και καταλήξαμε στα εξής:

1. Εκπροσωπούμε κατά κύριο λόγο τους ειδικευόμενους, τους νέους γιατρούς και τους επιμελητές που θέλουν να ζουν αξιοπρεπώς από το μισθό τους.

2. Η καθυστέρηση και η επαπειλούμενη ματαίωση πληρωμής δεδουλευμένων εφημεριών χρησιμοποιείται προκλητικά από το Υπ Υγείας για να περάσει μια συμφωνία -κοροιδία διαιώνισης της σήψης και της παρακμής στο ΕΣΥ.

3. Το Υπ Υγείας παραβιάζει συστηματικά κάθε όριο εργασίας υποχρεώνοντας βασικά τους ειδικευόμενους να δουλεύουν πάνω από 80 ώρες τη βδομάδα με 4 ευρώ την ώρα, χωρίς εκπαίδευση και χωρίς προοπτική ένταξης τους στο σύστημα. Τελευταία φτάσαμε στο εξωφρενικό σημείο να απειλείται η μη πληρωμή αυτών των εφημεριών με απόλυτη ευθύνη του Υπ Υγείας. Είμαστε 4 μήνες απλήρωτοι και ακόμη περιμένουμε!

4. Ακόμη χειρότερα το Υπουργείο επιχειρεί να αποσπάσει συναίνεσή διαμέσω μιας απαράδεκτης «συλλογικής σύμβασης» που η ηγεσία της ΟΕΝΓΕ-ΕΙΝΑΠ πραξικοπηματικά είναι έτοιμη να υπογράψει προδίδοντας τους ειδικευόμενους και την πλειοψηφία των νοσοκομειακών γιατρών που θέλουν να ζουν αξιοπρεπώς από το μισθό τους. Παγώνει τους μισθούς και ενισχύει το φακελάκι και την προμήθεια, δεν εξασφαλίζει προσλήψεις και με επιδοματική λογική οδηγεί σε εξαντλητικά ωράρια.

5. Το κύμα των επισχέσεων δεν απαιτεί μόνο την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων χωρίς κανένα όρο. Είναι και η απόδειξη πως οι γιατροί που βγάζουν τη δουλειά στο ΕΣΥ χωρίς να θησαυρίζουν από τους αρρώστους βγήκαν στους δρόμους να διεκδικήσουν τα αυτονόητα. Να επιστραφεί ως απαράδεκτη η πρόταση Αβραμόπουλου των 10 σημείων. Να διακοπεί κάθε διάλογος με βάση την πρόταση του Υπουργείου. Να παλέψουμε για μια νέα σύμβαση επανίδρυσης του ΕΣΥ.

Καλούμε σε πανελλαδική συγκέντρωση στο Υπ. Υγείας
Παρασκευή 11 Απριλίου, ώρα 12.00 .

Παλεύουμε για:
1. Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων χωρίς καμία προυπόθεση.
2. Βασικό μισθό ειδικευομένου 1600 ευρώ
3. Μείωση των ωρών εργασίας-πενθήμερο πρωινό εξάωρο και μία εφημερία τη βδομάδα χωρίς ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας. Ρεπό μετά από κάθε εφημερία. Αμοιβή της εφημερίας σαν υπερωρία.
4. Μαζικές προσλήψεις μονίμων επιμελητών με εγγραφή στον προυπολογισμό. Όχι στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου να καταργηθεί ο θεσμός του επικουρικού γιατρού.
5. Καλούμε σε κινητοποίηση στις 17 Απριλίου σε συνεργασία με τους υπόλοιπους εργαζομένους στα Νοσοκομεία.

Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός 7 Απριλίου 2008

Ανακοίνωση - δελτίο τύπου συντονιστικού γενικών συνελεύσεων νοσοκομείων Αθήνας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Εμεις, εκπρόσωποι Γενικών Συνελεύσεων νοσοκομειακών γιατρών που βρισκόμαστε σε επίσχεση εργασίας σε νοσοκομεία της Αθήνας, συγκεντρωθήκαμε σήμερα στο Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός και καταλήξαμε

1. Εκπροσωπούμε με βάση τη μαζικότητα και τη συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις τους ειδικευόμενους και τους συνάδελφους επιμελητές που θέλουν να ζουν αξιοπρεπώς από το μισθό τους.
   
2. Ζητάμε συγγνώμη από τους ασθενείς για τη συνεχιζόμενη ταλαιπωρία κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης και ζητάμε τη συμπαράστασή τους
   
3. Βρισκόμαστε σε αυτές τις κινητοποιήσεις διότι είμαστε απλήρωτοι για τις υπερωρίες μας εδώ και μήνες και αδυνατούμε να επιβιώσουμε οικονομικά. Οι βασικοί μισθοί είναι εξευτελιστικοί. Δουλεύουμε πάνω από 80 ώρες τη βδόμαδα για να συμπληρώσουμε αυτόν τον εευτελιστικό βασικό μισθό με την προκλητική αμοιβή των 4 ευρώ την ώρα στην εφημερία. Στο ίδιο διάστημα παρακολουθούμε από τα ΜΜΕ τις προκλητικές δηλώσεις του Υπ Υγείας ότι το πρόβλημα έχει λυθεί.
   
4. Αρνούμαστε να επιβιώσουμε με τον τρόπο που κάποιοι θησαυρίζουν στο ΕΣΥ με την ανοχή και την έμμεση προτροπή του Υπ. Υγείας: Με τα φακελάκια και τις προμήθειες.
   
5. Η μη πληρωμή των εφημεριών αλλά και η νέα πρόταση Αβραμόπουλου για τους Νοσοκομειακούς γιατρούς διαιωνίζουν το αδιέξοδο παγιώνοντας τέτοιες πρακτικές και οδηγούν σε ολοκληρωτική παρακμή του ΕΣΥ.
   
6. Ο αξιοπρεπής μισθός, η μείωση των ωρών εργασίας, η ουσιατική εκπαίδευση των νέων γιατρών και η ανανέωση του ΕΣΥ με μαζικές προσλήψεις μπορούν να οδηγήσουν σε ένα σύγχρονο δημόσιο δωρεάν και υψηλής ποιότητας σύστημα περίθαλψης για όλους. Προυπόθεση η έκτακτη χρηματοδότηση και η πάταξη και της παραοικονομίας αλλά και της επίσημης διαφυγής τεράστιων κεφαλαίων από τα ασφαλιστικά ταμεία κατευθείαν στον ιδιωτικό τομέα.
   

Με βάση τα παραπάνω και δεδομένης της γενικευμένης αναταραχής στα νοσοκομεία Αθήνας και υπόλοιπης Ελλάδας προτείνουμε.

1. Καλούμε τους συνάδελφους ειδικευόμενους να προχωρήσουν άμεσα σε επίσχεση εργασίας μέσα από γενικές συνελεύσεις και επιτροπές ειδικευομένων.
   
2. Καλούμε τους νοσοκομειακούς γιατρούς που θέλουν να ζουν αξιοπρεπώς από το μισθό τους και όλους τους εργαζόμενους στο χώρο της υγείας σε πραγματικές κινητοποιήσεις για την ανατροπή αυτής της κατάστασης.
   
3. Καλούμε σε νέο συντονιστικό των νοσοκομείων της Αθήνας τη Δευτέρα 7 Απριλίου ώρα 15.00 στο αμφιθέατρο του Νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός για συντονισμό και διοργάνωση παναθηναικής κινητοποίησης στο Υπ Υγείας την επόμενη βδομάδα
   
4. Καλούμε τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΕΙΝΑΠ και ΟΕΝΓΕ να διακόψουν το διάλογο και να μην υπογράψουν την απαράδεκτη πρόταση Αβραμόπουλου.
   
5. Καλούμε την ΕΙΝΑΠ να συγκαλέσει άμεσα γενική συνέλευση.
6. Καλούμε τους συναδέφους από την υπόλοιπη Ελλάδα σε συντονισμό και διοργάνωση πανελλαδικής κινητοποίησης την εβδομάδα 15-19/04.
   
   Αμφιθέατρο Νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός, 1/04/2008
   
   Εκπρόσωποι από γενικές συνελευσεις νοσοκομείων
   Ερυθρός Σταυρός
   Αττικό Νοσοκομείο
   Άγιος Σάββας
   Ίδρυμα Αποκατάστασης Αναπήρων
   Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών
   
   Παραβρέθηκαν συνάδελφοι από άλλα 10 Νοσοκομεία της Αθήνας που πραγματοποιούν συνελεύση το επόμενο διήμερο.
   
   

Ανακοίνωση της ΑΡΣΙ για την πρόταση – επιστολή του Υπ. Υγείας προς την ΟΕΝΓΕ (16-1-08)

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΙΑΤΡΩΝ (Α.Ρ.Σ.Ι.)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ – ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΥΠ. ΥΓΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΕΝΓΕ (16-1-08)
Φλεβάρης 2008

Είναι η τρίτη συνεχής χρονιά που οι συνδικαλιστικές μας ηγεσίες (προεδρεία ΟΕΝΓΕ και ΕΙΝΑΠ) συνεχίζουν να ασχολούνται αποκλειστικά με την «διαπραγμάτευση» συμφωνίας με το υπ. Υγείας, η οποία υποτίθεται ότι θα λύσει τα σημαντικότερα προβλήματα των νοσοκομειακών γιατρών χωρίς κόπους και αγώνες. Με την εμπλοκή στην διαπραγμάτευση αυτή –που έχει πια αποκτήσει χαρακτήρες μονομανίας- έχουν παραμεριστεί όλα μας τα αιτήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι είμαστε ο μοναδικός κλάδος του ευρύτερου δημόσιου τομέα που δεν φαίνεται να διεκδικεί αυξήσεις αποδοχών, παρά το γεγονός ότι αυτές είναι εξευτελιστικές και ευτελίζονται περισσότερο διαρκώς κάθε μέρα που περνάει ...
Άς δούμε λοιπόν αναλυτικά αυτές τις περίφημες «προτάσεις» του υπουργείου όπως ακριβώς περιγράφονται στην τελευταία εκδοχή τους (επιστολή γ.γ. υπουργείου υγείας κ. Καλογερόπουλου προς Σ. Τσούκαλο πρόεδρο ΟΕΝΓΕ, 16-1-08), ενώ θα αναφέρονται οι απαντήσεις-διευκρινήσεις που δίνουν σε αυτονόητα ερωτήματα οι ίδιοι οι ... «διαπραγματευτές» (κυρίως Τσούκαλος-Λαοπόδης). Τέλος, μην αντέχοντας στον πειρασμό, θα παραθέτουμε σε κάθε σημείο και συνολικά μερικά πρώτα δικά μας συμπεράσματα. Τα υπόλοιπα συμπεράσματα δικά σας ...


1. Στην εισαγωγική παράγραφο, αφού επαναλαμβάνονται οι γνωστές δεσμεύσεις ότι δεν θα ελαστικοποιηθούν οι εργασιακές μας σχέσεις και δεν θα «διακινδυνεύσουν» οι αποδοχές μας (αλήθεια, τέτοιες που είναι πραγματικά δεν κινδυνεύουν από τίποτα ...) γίνεται λόγος για «κλαδική συμφωνία» (και όχι για συλλογική σύμβαση).

Ερώτηση Α: Γιατί λοιπόν «κλαδική συμφωνία» και όχι «συλλογική σύμβαση» ?
Απάντηση: Δεν μπορεί να υπογραφεί συλλογική σύμβαση μεταξύ υπουργείου και ΟΕΝΓΕ γιατί δεν προβλέπεται από την νομοθεσία. Διαδικασία συλλογικής σύμβασης νοείται μόνο μεταξύ κράτους – τριτοβάθμιας συνομοσπονδίας (ΑΔΕΔΥ).

Ερώτηση Β: Αφού δεν μιλάμε για συλλογική σύμβαση, εννοείται ότι δεν πρόκειται να υπάρξει διαδικασία υποχρεωτικής διαιτησίας άν δεν τα «βρούμε» με το Υπουργείο...
Απάντηση: Πράγματι, δεν θα υπάρξει τέτοια διαδικασία.

Ερώτηση Γ: Τότε γιατί το Υπουργείο τραβάει τέτοιο «ζόρι» να υπογράψουμε ? Θα μπορούσε να νομοθετήσει μονομερώς ό,τι μέτρα θεωρεί σωστά σύμφωνα με την πολιτική του στόχευση, όπως έχουν κάνει όλες οι κυβερνήσεις –τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ- μέχρι σήμερα ...
Απάντηση: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πιέζει τις χώρες-μέλη να εξασφαλίσουν την ενυπόγραφη συναίνεση των νοσοκομειακών γιατρών, είτε ατομικά είτε συλλογικά, για την παραβίαση της γνωστής παραγράφου του ευρωπαϊκού νόμου που θέτει ανώτατο εβδομαδιαίο όριο (48 για τους ειδικούς, 56 για τους ειδικευόμενους) στις ώρες εργασίας των γιατρών με στόχο την προστασία της ασφάλειας των ασθενών. Κι’ αυτό γιατί άλλη ευρωπαϊκή νομοθεσία (διατάξεις περί opt-out) επιτρέπει στον εργαζόμενο να εργάζεται πέραν των χρονικών ορίων ασφαλείας άν ο ίδιος ενυπόγραφα δηλώνει ότι αντέχει να το κάνει. Εμείς, βάζοντας συλλογικά την υπογραφή μας (σαν ΟΕΝΓΕ) στο σημείο αυτό που ενδιαφέρει το υπουργείο (επειδή όσον αφορά την Ελληνική και Ευρωπαϊκή εργατική νομοθεσία το υπουργείο είναι εργοδότης για τους γιατρούς του δημόσιου τομέα, με ό,τι ευθύνες αυτό συνεπάγεται) «παζαρεύουμε» με το υπουργείο παραχωρήσεις σε άλλα άσχετα θέματα που ενδιαφέρουν εμάς.

Συμπέρασμα: Τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και οι εθνικές κυβερνήσεις προσπαθούν να αποσπάσουν την εθελοντική συναίνεση των νοσοκομειακών γιατρών (ατομική ή συλλογική) για την πλήρη καταστρατήγηση κάθε έννοιας ανώτατου ορίου ωρών εργασίας, για να μην έχουν δικαστικά ή ασφαλιστικά μπλεξίματα. Αυτή η διαδικασία είναι χιλιάδες φορές αισχρότερη σε σύγκριση με το να μην υπήρχε καθόλου ευρωπαϊκή οδηγία, γιατί τότε τουλάχιστον δεν θα υπήρχε η συναίνεση των ιατρών στα εξοντωτικά ωράρια. Είναι αυτονόητο ότι τέτοια υπογραφή δεν πρέπει να τους δώσουμε με τίποτα, ακόμα και άν μας τάξουν «τον ουρανό με τ’άστρα». Πολύ περισσότερο τώρα, με τα ευτελή ανταλλάγματα που δίνει ο κ. Αβραμόπουλος και περιγράφονται παρακάτω...

2. Εξαγγέλεται η αναδιάρθρωση της ιατρικής υπηρεσίας των νοσοκομείων «στην κατεύθυνση του πολυδιευθυντικού συστήματος και στο πλαίσιο των προτάσεων – τοποθετήσεων που έχουν γίνει μέχρι σήμερα (πρόταση δέκα σημείων)». Η συγκεκριμενοποίηση των ρυθμίσεων θα γίνει από «μικτή επιτροπή του Υπουργείου και των νοσοκομειακών γιατρών εντός μηνός από την κατ’ αρχήν συμφωνία.»

Ερώτηση Α: Οι «εξελιγμένοι» διεθυντές θα εφημερεύουν?
Απάντηση: Bεβαίως, αυτό προβλέπεται σαφώς στα «10 σημεία».

Ερώτηση Β: Τι μισθολογικό καθεστώς θα έχουν?
Απάντηση: Το ίδιο που έχουν σήμερα οι διευθυντές της επαρχίας που εφημερεύουν σαν επιμελητές.

Ερώτηση Γ: Πόσοι από τους σημερινούς αναπληρωτές θα εξελιχθούν σε διευθυντές?
Aπάντηση: Θα ξεκινήσουμε με μερικούς μέσα στο 2008 και μετά βλέπουμε.

Ερώτηση Δ: Από ποια επιτροπή θα κρίνονται οι προς εξέλιξη?
Aπάντηση: Δεν υπάρχει απάντηση προς το παρόν.

Eρώτηση Ε: Αφού συνταξιοδοτηθεί ο σημερινός (οργανικός) διευθυντής, ποιος θα ορίζει τον «συντονιστή» (δηλαδή τον «αρχιδιευθυντή» του τμήματος) μεταξύ των «εξελιγμένων» διευθυντών?
Aπάντηση: Δεν υπάρχει προς το παρόν. Στα «10 σημεία» αναφέρεται μία «σκέψη για συνέλευση του τομέα» (σημ. ΑΡΣΙ : σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία τέτοιο όργανο δεν υπάρχει, και μάλιστα δεν υφίσταται ούτε κάν σαν εκλεκτορικό σώμα για εκλογή διευθυντή τομέα. Πιο πρόσφατες «διαρροές» από το υπουργείο λένε ότι οι «εξελιγμένοι» διευθυντές θα εκλέγουν «συντονιστή» μεταξύ τους. To τι θα γίνεται άν π.χ. υποψήφιοι και ψηφοφόροι είναι μόνο δύο επαφίεται στην φαντασία μας...)

Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει δέσμευση ότι από τους σημερινούς αναπληρωτές θα εξελιχθούν όλοι (και όχι μόνο «τα δικά μας παιδιά»). Δεν υπάρχει δέσμευση για χρονοδιάγραμμα. Δεν υπάρχει δέσμευση ότι ο διορισμός του «συντονιστή» θα γίνεται με διαδικασία πιο διαφανή και αξιοκρατική από την σημερινή του ΣΚΕΥΟΠΝΙ διευθυντών.

3. «Μέχρι το τέλος του 2009, θα προσληφθούν 4500 νοσοκομειακοί γιατροί, 3200 ειδικευμένοι και 1300 ειδικευόμενοι.»
Ερώτηση:Αυτοί οι «3200 ειδικευμένοι» θα είναι οργανικοί επιμελητές ή επικουρικοί? Αν μιλάμε για οργανικούς επιμελητές Β’, εννοούμε τις ήδη προκυρηγμένες και κενές οργανικές θέσεις ή για έξτρα οργανικές θέσεις ?
Απάντηση: Δεν υπάρχει απάντηση.

Συμπέρασμα: Μετατίθεται χρονικά η δέσμευση για προσλήψεις ιατρικού προσωπικού (η προ-προηγούμενη εξαγγελία μιλούσε για το 2007, ενώ η προηγούμενη για το 2008. Μάλλον θα πάμε για την ολυμπιάδα του Λονδίνου…). To υπουργείο για άλλη μια φορά επιμένει να μην δεσμεύεται για το στοιχειώδες (ότι οι ειδικευμένοι γιατροί του ΕΣΥ θα προσλαμβάνονται σε οργανικές θέσεις επιμελητών και ότι θα σταματήσει το αίσχος των προσωρινών και άνευ δικαιωμάτων επικουρικών). Ίσα-ίσα που το τελευταίο διάστημα υπάρχει «τσουνάμι» προσλήψεων επικουρικών, και μάλιστα όργιο μεταθέσεων «δικών μας παιδιών» από επαρχία προς Αθήνα και Θεσσαλονίκη αμέσως μετά την πρόσληψή τους.

4. Από την υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας και μετά, το πρωινό ωράριο γίνεται 7ωρο και η εφημερία 17ωρη.

Συμπέρασμα : 30-40 ευρώ το μήνα (καθαρά στο χέρι).

5. «Από την υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας» το σύνολο των εφημεριών θα φορολογείται με 20%.

Συμπέρασμα: Eφόσον αυτό γίνει αποδεκτό από το υπουργείο οικονομικών και νομοθετηθεί (καμμία τέτοια δέσμευση ή έστω απλή αναφορά δεν υπάρχει στο κείμενο), κάθε γιατρός θα πάρει 50-60 ευρώ τον μήνα στο τέλος του 2009 (τότε που θα γίνει η επιστροφή φόρου του 2008). Φυσικά το μέτρο δεν θα ισχύσει από την «υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας», αλλά από την μέρα που θα δημοσιευτεί σε ΦΕΚ η αντίστοιχη νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου οικονομικών (αν και εφόσον αυτή γίνει).

6. «Το επίδομα βιβλιοθήκης θα είναι αφορολόγητο, από την υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας».
Συμπέρασμα: Ακριβώς το ίδιο με την προηγούμενη παράγραφο, διαφέρει μόνο το ποσό (30-40 ευρώ το μήνα για κάθε γιατρό).

7. «Το σύνολο των εφημεριακών αποδοχών των γιατρών, όπως αυτό θα έχει διαμορφωθεί στις 31-12-2008, και όπως αναπροσαρμόζεται κατά την εισοδηματική πολιτική, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των τακτικών αποδοχών των γιατρών και συνεχίζει να τους καταβάλλεται από 1-1-2009. Οι συντελεστές με βάση τους οποίους θα κατανεμηθούν στο ιατρικό προσωπικό (κατά βαθμό) οι εφημεριακές αποδοχές από 1-1-2009, θα καθοριστούν από μεικτή επιτροπή στελεχών του υπουργείου και εκπροσώπων της ΟΕΝΓΕ και θα αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα της κλαδικής συμφωνίας».

Ερώτηση: ??? (!!!)
Aπάντηση: Για κάθε γιατρό στις 31-12-2008 θα «κλειδώσει» ένα συγκεκριμένο ποσό μεικτών αποδοχών. Αυτό θα οριστεί κατ’ αρχήν ανά βαθμίδα κατά μέσον όρο. Παράδειγμα : Αν υποθέσουμε ότι στις 31-12-08 θα υπηρετούν 8500 ειδικευόμενοι σε όλη την χώρα, θα αθροίσουμε το σύνολο των τακτικών (μεικτών) αποδοχών τους που αντιστοιχούν στον μήνα 12-08 και το σύνολο των εφημεριακών (μεικτών) αποδοχών τους για τον ίδιο μήνα, και μετά θα διαιρέσουμε το συνολικό άθροισμα διά τον αριθμό τους (π.χ. 8500). Έτσι θα «κλειδώσουν» ποσά ίδια για κάθε βαθμίδα (ειδικευόμενοι, Β’, Α’, διευθυντές) σε όλη τη χώρα. Το γενικό σύνολο θα είναι ακριβώς ίσο με το γενικό σύνολο κονδυλίου τακτικών αποδοχών (περίπου 540 εκ) + κονδυλίου εφημεριών (περίπου 315 εκ, αν από το συνολικό 337 αφαιρέσουμε αυτά που αντιστοιχούν σε παν/κούς-στρατ/κούς-αγροτικούς). Για να γίνει αυτή η εξίσωση μάλλον θα χρειαστεί να καθοριστούν συντελεστές για κάθε βαθμίδα επί του αριθμητικού μέσου όρου, με κατ’ αρχήν σκέψη 0,70 για τους ειδικευόμενους, 0,90 για τους Β’, 1,20 για τους Α’ και 1,40 για τους διευθυντές.

Συμπέρασμα: H κυβέρνηση δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν θα δώσει ούτε ένα ευρώ αύξηση στα μισθολογικά μας κονδύλια για όλη την επόμενη διετία. Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση θέλει να μας βάλει να φαγωθούμε μεταξύ μας για να μοιράσουμε την μιζέρια μας. Όσοι περισσότεροι γιατροί προσλαμβάνονται, τόσο θα λιγοστεύουν οι αποδοχές μας. Επίσης, προκηρύσσεται άτυπος «εμφύλιος πόλεμος» μεταξύ των βαθμίδων για την διανομή, μάλλον με προκαθορισμένο αποτέλεσμα (βλέπε την «κατ’ αρχήν σκέψη» για τους συντελεστές).

8. Το ποσό που θα «κλειδώσει» για κάθε βαθμίδα στις 31-12-08 και θα δίνεται σαν τακτικές αποδοχές, θα εμπεριέχει την υποχρέωση επιτέλεσης 4 εφημεριών μηνιαίως για τους ειδικευμένους και 6 για τους ειδικευόμενους. Όποιος γιατρός κάνει λιγότερες από 4 ή 6 αντίστοιχα εφημερίες, θα παίρνει τις ίδιες αποδοχές χωρίς περικοπές. Όποιοι ειδικευμένοι κάνουν εφημερίες ετοιμότητας αντί για ενεργείς θα έχουν υπ’όψιν τους την αντιστοίχηση 4 ενεργείς = 10 ετοιμότητας. Ανάλογη αντιστοίχηση θα ανακοινωθεί και για τις μεικτές εφημερίες.

Ερώτηση A: Τι μέρος από την «εφημεριακή αποζημίωση» θα ενσωματωθεί στον βασικό μισθό ?
Απάντηση: Δεν υπάρχει απάντηση.

Eρώτηση Β: Διαφαίνεται ή όχι ο ορατός κίνδυνος οι διοικήσεις να υποχρεώνουν τους ειδικευμένους σε εφημεριακό έργο ετοιμότητας κυρίως, ώστε να εξασφαλίζεται τυπικά η κάλυψη των τμημάτων με λίγα έξοδα για το κράτος?
Aπάντηση : Δεν υπάρχει απάντηση.

Συμπέρασμα: Καλούμαστε να υπογράψουμε ότι αναλαμβάνουμε αντί ενός ευτελούς ποσού την πλήρη ιατρική κάλυψη του συστήματος 24ώρες το 24ωρο, 365 μέρες το χρόνο, με «ενσωμάτωση»-κατάργηση των υπερωριακών μας αποδοχών. Οι υπεύθυνοι του υπουργείου όταν μιλούν για «ειδικευόμενους που θα κάνουν λιγότερες από 6 εφημερίες» μάλλον έχουν κατά νού ειδικευόμενους σαν τους γιούς πανεπιστημιακών καθηγητών που κάνουν ειδικότητα στις κλινικές των μπαμπάδων τους ή σαν τη κα Νατάσα Παζαΐτη.

9. Από 1-1-2009 κάθε εφημερία που θα γίνεται πέραν των 4 ή των 6 αντίστοιχα, θα πληρώνεται εξτρά και μάλιστα αφορολόγητα.

Ερώτηση : Από ποιο κονδύλι του κρατικού προϋπολογισμού θα πληρώνονται αυτές οι έξτρα εφημερίες, αφού-με δεδομένο ότι το κονδύλι τακτικών-εφημεριακών για το 2009 και εξής θα είναι ενιαίο- τέτοια πρόβλεψη δεν θα υπάρχει στον προϋπολογισμό ?
Απάντηση: O Αλογοσκούφης δεν έχει πάρει χαμπάρι το «σχέδιο». Θα τον καταλάβουμε εξ’ απήνης , θα τον φέρουμε προ τετελεσμένου γεγονότος και τι να κάνει, θα αναγκαστεί να τα πληρώσει και θα πεί και ένα τραγούδι.


Συμπέρασμα : Μετά την τελευταία απάντηση μένουμε τελείως άναυδοι και σας αφήνουμε να βγάλετε μόνοι σας ό,τι συμπέρασμα νομίζετε.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Α. Επιχειρείται η εξασφάλιση της εθελοντικής μας συναίνεσης σε έναν εργασιακό και μισθολογικό μεσαίωνα διαρκείας, που θα καθορίσει τον χαρακτήρα του ΕΣΥ για τις επόμενες δεκαετίες. Η πολιτική ανάγκη για τέτοιες εργασιακές σχέσεις των γιατρών προκύπτει από τις γενικότερες νεοσυντηρητικές «μεταρρυθμίσεις» που προβλέπουν μισοδημόσια - μισοιδιωτικά νοσοκομεία στα οποία οι ασθενείς θα πληρώνουν από την τσέπη τους χοντρά και επίσημα, λίγοι γιατροί υμέτεροι – καθηγητές -μεγαλοδιευθυντές θα ... «αγαπούν» και θα δέρνουν, ενώ οι υπόλοιποι θα είναι λιτοδίαιτοι σκλάβοι των προηγούμενων.
Β. To μόνο στοιχειωδώς χειροπιαστό διαφαινόμενο αντάλλαγμα για όλα αυτά θα είναι η συνταξιοδότηση με τον βαθμό του διευθυντή λίγων από τους σημερινούς αναπληρωτές τα επόμενα χρόνια. Το πρακτικό αντίκρυσμα αυτού του ανταλλάγματος είναι λίαν αμφίβολο με βάση όσα γίνονται στο ασφαλιστικό (π.χ. ο νόμος Ρέππα που μειώνει τις συντάξεις κατά 20-30% έχει αρχίσει ήδη να εφαρμόζεται).

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ
-Η πλήρης, απερίφραστη και κατηγορηματική απόρριψη των «προτάσεων» του υπουργείου και η οργάνωση του ανυποχώρητου αγώνα της μεγάλης πλειοψηφίας των νοσοκομειακών γιατρών για ανθρώπινες αποδοχές-αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας- επισημονικής εξέλιξης-επαγγελματικής αποκατάστασης, για δωρεάν, δημόσια, σύγχρονη, ισότιμη και υψηλού επιπέδου περίθαλψη για όλον τον λαό.
- Η απομόνωση των γραφειοκρατικών κοινοβουλευτικών συνδικαλιστικών ηγεσιών και η οργάνωση του αγώνα από τα κάτω, από συνελεύσεις νοσοκομείων και ενώσεων. Εκτός από τους «συνήθεις υπόπτους» («Τσουκαλική» ΔΗΚΝΙ και «Λαοποδική» ΠΑΣΚ) εδώ έχουν σοβαρότατες ευθύνες οι ηγεσίες τόσο της ΑΕΓ-ΣΤΝ (επιμένει να συμμετέχει στον διάλογο-κοροϊδία με το υπουργείο και συμπροεδρεύει με την ΔΗΚΝΙ στην ΕΙΝΑΠ) όσο και της ΔΗΠΑΚ-ΚΚΕ (επίσης συμπροεδρεύει με τον Τσούκαλο στην ΕΙΝΑΠ, και σε όλα τα συνδικαλιστικά όργανα αρνείται όπως ο «διάολος το λιβάνι» να ψηφίσει έστω και μια φορά την απόρριψη των προτάσεων του υπουργείου).

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΩΝ…
Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών

Ανακοίνωση ΑΡΣΙ για ασφαλιστικό

Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών (Α. Ρ. Σ. Ι.)

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 19 – 12 - 2007

Η ΑΡΣΙ χαιρετίζει την συμμετοχή χιλιάδων νοσοκομειακών γιατρών από όλη τη χώρα στην τριήμερη πανελλαδική απεργία του κλάδου 4,5 και 6 Δεκέμβρη.

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών επιβεβαίωσαν απόλυτα τις εκτιμήσεις των νοσοκομειακών γιατρών, όπως αυτές εκφράστηκαν το αμέσως προηγούμενο διάστημα σε πολλές συνελεύσεις νοσοκομείων στην Αθήνα και στον Πειραιά, αλλά και στην υπόλοιπη χώρα. Συγκεκριμένα, μετά την απερίφραστη απόρριψη των «προτάσεων – κοροϊδία» του κ. Αβραμόπουλου από το ΓΣ της Ομοσπονδίας (ΟΕΝΓΕ) στις 21-11-07, ο κος Υπουργός επανέλαβε ακριβώς την περσινή «κωμωδία» : έσπευσε να επιστρατεύσει το προεδρείο του ΠΙΣ και να ανακοινώσει ότι «συναντήθηκε μαζί του» και συζήτησε με τον ΠΙΣ τις προτάσεις που αφορούν καθαρά τους νοσοκομειακούς γιατρούς, όπως είχε κάνει και πέρυσι τέτοιον καιρό.

Αυτή η τακτική δείχνει από τη μία ότι πίσω από το προσωπείο του «διαλόγου» κρύβεται το πραγματικό πρόσωπο – αυτό του αυταρχισμού, του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Και από την άλλη ότι είχαν απόλυτο δίκιο οι εκτιμήσεις των συνελεύσεων των νοσοκομειακών γιατρών ότι το υπουργείο ούτως ή άλλως έχει αποφασίσει μονομερώς να προχωράει αταλάντευτα στην πολιτική του, και το μόνο που ζητά από τα συνδικαλιστικά όργανα του κλάδου μας είναι υπογραφή υποταγής, υπογραφή εργασιακής ειρήνης άνευ όρων.

Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων άλλωστε απέδειξαν κατηγορηματικά τον αντιλαϊκό, συντηρητικό χαρακτήρα της κυβερνητικής πολιτικής, μιάς πολιτικής – πογκρόμ για τα δικαιώματα των εργαζόμενων, μιας πολιτικής ανοικτής προώθησης των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και των κυρίαρχων κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μιας πολιτικής εξαιρετικά επικίνδυνης για την δημόσια περίθαλψη.

Οι εξαγγελίες Μαγγίνα θίγουν καίρια τα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατομυρίων εργαζομένων, με δραματική μείωση συντάξεων και αύξηση ορίων ηλικίας. Ειδικά για τον δικό μας κλάδο, η εξαγγελθείσα ενοποίηση των «ταμείων επιστημόνων» έτσι όπως θέλει να την κάνει η κυβέρνηση θα σημάνει μειώσεις συντάξεων από 17% ως 25% για όλους. Επισημαίνεται ότι η κυβέρνηση, εκτός από τα μέτρα Μαγγίνα, έχει θέσει σε εφαρμογή και τους παλαιότερους νόμους Σιούφα – Ρέππα σύμφωνα με τους οποίους όσοι γιατροί πρωτοασφαλίστηκαν μετά την 1-1-93 θα πάρουν σύνταξη από 500 ως 700 ευρώ.

Τα κονδύλια για την δημόσια περίθαλψη στον νέο προϋπολογισμό είναι πάλι σε εξευτελiστικά επίπεδα, ενώ η κυβέρνηση αδίστακτα διευρύνει την απροκάλυπτη πριμοδότηση του μεγάλου ιδιωτικού τομέα. Πριν λίγες μέρες για παράδειγμα προωθήθηκε στην Βουλή διάταξη με την οποία ο κρατικός προϋπολογισμός θα πριμοδοτεί εσαεί με 12 εκ. ευρώ τον χρόνο, προσαυξανόμενα εκάστοτε σύμφωνα με τον πληθωρισμό, τον ελληνικό ερυθρό σταυρό για το «κοινωφελές του έργο», στο οποίο προφανώς συμπεριλαμβάνεται η παραχώρηση του «Ερρίκος Ντυνάν» στον μεγάλο ιδιωτικό όμιλο μάρφιν.

Στην κυβερνητική αδιαλλαξία οι νοσοκομειακοί γιατροί απαντούν με τον αδιάλλακτο αγώνα τους για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Απαιτούμε :

1. 1600 ευρώ καθαρές τακτικές αποδοχές για τους ειδικευόμενους τώρα (και αντίστοιχα αναλογικά για τις άλλες βαθμίδες), όλα βασικός μισθός με ενσωμάτωση σε αυτόν των επιδομάτων. Αμοιβή της εφημερίας σαν υπερωριακή εργασία πάνω στο νέο βασικό μισθό-υπολογισμός της εφημερίας στα συντάξιμα χρόνια – για όσους έχουν εργαστεί ήδη 30 χρόνια, ο χρόνος αυτός να θεωρηθεί 5 χρόνια. Από δώ και πέρα δικαίωμα σύνταξης από τα 55 για όσους το επιθυμούν.

2. Μαζικές προσλήψεις επιμελητών και ειδικευόμενων σε οργανικές θέσεις ώστε να εφαρμοσθεί 6ωρο – 5ήμερο – 30ωρο με μία εφημερία την εβδομάδα για όλους (ετήσιος προγραμματισμός προσλήψεων με πρόβλεψη του αναγκαίου κονδυλίου στον ετήσιο προϋπολογισμό). Αναγνώριση άμεσα του επαγγέλματος σαν βαρύ και ανθυγιεινό.

3. Συστηματοποίηση της εκπαίδευσης ανά ειδικότητα με προγράμματα που θα δεσμεύουν ανά κλινική κυρίως τους εκπαιδευτές.

4. Δραστική αύξηση των κονδυλίων του προϋπολογισμού για την δημόσια περίθαλψη. Αξιοποίηση του κονδυλίου που διαφεύγει από τα ταμεία μέσω υπερτιμολογήσεων σε υλικά και φάρμακα για τη χρηματοδότηση του συστήματος υγείας και το νέο μισθολόγιο των γιατρών.

5. Ουσιαστική υπεράσπιση του δωρεάν χαρακτήρα του συστήματος υγείας με πάταξη της παραοικονομίας.

6. Εξομοίωση προς τα πάνω των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και ίσες συντάξεις - εφάπαξ στους γιατρούς ανεξάρτητα από το χρόνο που ασφαλίστηκαν, με κατάργηση του απαράδεκτου καθεστώτος Σιούφα – Ρέππα. Να παρθούν πίσω οι αντιασφαλιστικές εξαγγελίες Μαγγίνα που ολοκληρώνουν το έγκλημα προβλέποντας την πλήρη κατάργηση του ΤΣΑΥ.

7. Κατάργηση του θεσμού του Διευθυντή – «αφέντη», καθώς και όλων των βαθμίδων στους γιατρούς του ΕΣΥ με πρόβλεψη για αυτόματη μισθολογική χρονοεξέλιξη. Άμεσα για τους συναδέλφους άνω των 60 που συνταξιοδοτούνται τα επόμενα χρόνια, προαγωγή στον βαθμό του διευθυντή και δικαίωμα να μην εφημερεύουν άν το επιλέξουν.

8. Άμεσα μέτρα ενίσχυσης των νοσοκομείων σε προσωπικό και υποδομές. Επέκταση της δωρεάν δημόσιας λειτουργίας των νοσοκομείων για την επαρκέστερη κάλυψη λαϊκών υγειονομικών αναγκών.

9. Να σταματήσει άμεσα οποιοσδήποτε σχεδιασμός για πλήρη εκχώρηση της ΠΦΥ στον ιδιωτικό τομέα, και μάλιστα με έξοδα των ίδιων των πολιτών. Δημόσιο, δωρεάν, πλήρες και υψηλού επιπέδου σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης.

10. Άμεση αύξηση των κονδυλίων για εφημερίες το 2008 σύμφωνα με τις ανάγκες. Ασφαλή προγράμματα εφημεριών για τους ασθενείς σύμφωνα με τις προτάσεις των τμημάτων και των επιστημονικών συμβουλίων.

Δημόσια – δωρεάν – υψηλής ποιότητας περίθαλψη για όλο το λαό

Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους τους γιατρούς

Επαγγελματική αποκατάσταση για όλους τους νέους γιατρούς σε ένα νέο, δημόσιο και δωρεάν σύστημα περίθαλψης που θα εξασφαλίζει αξιοπρέπεια τόσο στους ασθενείς όσο και στους υγειονομικούς λειτουργούς

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 19-12-07 ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΣΙΟΥΦΑ ΚΑΙ ΡΕΠΠΑ

ΕΞΟΜΟΙΩΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΤΕΡΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΤΕΡΟΥΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 19-12-07

ΣΤΙΣ 11ΠΜ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ (ΠΑΝ/ΜΙΟΥ) ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ μαζί με άλλους φορείς και σωματεία από τους κλάδους που θίγονται από την «ενοποίηση επιστημονικών ασφαλιστικών ταμείων»

Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών (Α. Ρ. Σ. Ι.)