Ενημέρωση για τη συνάντηση με Υπουργό Υγείας και αναπληρωτή Υπουργό, στις 14/6/17, κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης ΟΕΝΓΕ-ΕΙΝΑΠ στο Υπ Υγείας

ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Ενημέρωση για τη συνάντηση με Υπουργό Υγείας και αναπληρωτή  Υπουργό, στις 14/6/17, κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης ΟΕΝΓΕ-ΕΙΝΑΠ στο Υπ Υγείας

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν αντιπροσωπείες πρωτοβάθμιων σωματείων και, πλην επικουρικών γιατρών, και άλλοι εργαζόμενοι με ελαστικές εργασιακές σχέσεις (επικουρικοί νοσηλευτές  και τραυματιοφορείς, «ωφελούμενοι» του ΟΑΕΔ, κλπ.

Από πλευράς ΟΕΝΓΕ-ΕΙΝΑΠ τέθηκαν ερωτήματα όσον αφορά τις προσλήψεις μόνιμων γιατρών στο ΕΣΥ, το μέλλον των ήδη υπηρετούντων επικουρικών και, κυρίως, όσων λήγει η θητεία έως 30/9, ενώ ζητήθηκε η απόσυρση του σχεδίου νόμου για τον χρόνο εργασίας των γιατρών, και έναρξη συνομιλιών για νέα κλαδική συμφωνία.

Από πλευράς των ελαστικά εργαζόμενων –πλην ιατρών- κλάδων, περιγράφηκαν οι δύσκολες συνθήκες εργασίας με μειωμένα δικαιώματα, η ανασφάλεια για το μέλλον τους, και προβλήθηκε το αίτημα για μόνιμη δουλειά.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1.       Υπάρχει πολιτική βούληση για παράταση της θητείας του επικουρικού προσωπικού (γιατρών, νοσηλευτών, κλπ) που λήγει η θητεία του μέχρι 30/9/17. Έχουν ήδη γίνει οι συνεννοήσεις και οι παρατάσεις θα αφορούν διάστημα μεγαλύτερο ή ίσο του έτους.  Το τοπίο θα ξεκαθαρίσει εντός μηνός περίπου.

2.       Θα γίνει προσπάθεια να διευρυνθεί η διετής θητεία γιατρών που έχουν προσληφθεί ως επικουρικοί με λίστα ανά ειδικότητα.  

Συνολικά, ο υπουργός υπεραμύνθηκε του θεσμού των επικουρικών γιατρών, νοσηλευτών, κλπ,με βάση την αρχή There is No Alternative(«δεν είναι στρατηγική επιλογή οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, είναι λύση ανάγκης-σας αρέσει δε σας αρέσει, αυτή είναι η αλήθεια»)….Τόνισε ότι η λήξη της θητείας των συμβασιούχων δεν είναι απόλυση, διότι πρέπει να δουλέψουν και οι άλλοι που περιμένουν στη λίστα (δικό μας σχόλιο: ΤΙΝΑ κάνουμε; Ας ανακυκλώσουμε την ανεργία!)

3.       Εξήγγειλε την σύντομη προκήρυξη 750 θέσεων μόνιμων γιατρών ΕΣΥ (250 για ΜΕΘ, 400 για ΤΕΠ, 100 για ειδικότητες όπως η Παθολογία/Παιδιατρική όπου υπάρχει μεγάλη ανάγκη). Οι προκηρύξεις δεν θα γίνουν μαζικά, αλλά σιγά σιγά…

4.       Όσον αφορά τους ωφελούμενους μέσω ΟΑΕΔ (εργάζονται ήδη στα Νοσοκομεία 2870 άτομα, με 5μηνες συμβάσεις και αμοιβή 550 ευρώ το μήνα, ουσιαστικά χωρίς δικαιώματα πχ ανθυγιεινό, δικαίωμα για αναρρωτικές άδειες κλπ), ανακοινώθηκε ότι γίνεται προσπάθεια να γίνει το 5μηνο 12μηνο, πλην όμως, θα παραμείνουν με τα ίδια ανύπαρκτα εργασιακά διαιώματα.

5.       Για το νομοσχέδιο που αφορά τον Χρόνο Εργασίας, η συζήτηση μεταφέρθηκε για την άλλη εβδομάδα.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή,    12/6/2017

Το σοβαρότατο ζήτημα του χρόνου εργασίας των γιατρών που επανέρχεται στην επικαιρότητα με το νέο αντιδραστικό κυβερνητικό νομοσχέδιο έχει παίξει στο πρόσφατο παρελθόν αποκαλυπτικό ρόλο για το τι χαρακτήρα πρέπει να έχουν οι κινητοποιήσεις μας ώστε να είναι νικηφόρες και για την επί της ουσίας αρνητική στάση του συνόλου της κοινοβουλευτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.

Η περίοδος 2006 – 2008 είχε σηματοδοτηθεί από σοβαρή άνοδο των αγωνιστικών διαθέσεων στον κλάδο των νοσοκομειακών γιατρών.

1.      Οι αποδοχές των νοσοκομειακών γιατρών ήταν από χρόνια καθηλωμένες παρά την μεγάλη άνοδο του κόστους ζωής που είχε επέλθει μετά την αλλαγή του νομίσματος (από δραχμή σε ευρώ).  Οι προηγούμενες αυξήσεις αποδοχών είχαν δοθεί στα τέλη της δεκαετίας του 90 μετά από πολυήμερο απεργιακό αγώνα.

2.      Είχε ενταθεί η εργασιακή εξόντωση ιδιαίτερα των ειδικευομένων. Στα περισσότερα τμήματα της χώρας οι νοσοκομειακοί γιατροί έκαναν 10,11,12 ακόμα και 15 ενεργείς εφημερίες τον μήνα χωρίς δικαίωμα ενδιάμεσης ανάπαυσης. Επίσης από διοικητές – μεγαλοδιευθυντές – μεγαλοκαθηγητές γινόταν εξαναγκασμός για παραβίαση και του τακτικού πρωινού ωραρίου (που τότε ήταν 8ωρο).

3.      Προκηρύξεις θέσεων Επιμελητών Β γίνονταν ελάχιστες, και όταν προκηρύσσονταν συνήθως οι διαδικασίες δεν ολοκληρώνονταν ποτέ αν δεν υπήρχε υποψήφιος αρεστός στους μηχανισμούς της εκάστοτε κυβέρνησης.

4.      Στους υπηρετούντες Επιμελητές υπήρχε καθεστώς μόνιμης καθήλωσης στον βαθμό και στον μισθό που αντιστοιχούσε στον συγκεκριμένο βαθμό. Για να γίνει κάποιος Επιμελητής Α από Επιμελητής Β έπρεπε να προκηρυχθεί θέση Α στο τμήμα με ανοιχτή προκήρυξη και να την πάρει. Διευθυντής υπήρχε μόνο ένας σε κάθε τμήμα (ο «συντονιστής»). Το κράτος για να εξευμενίσει κάπως τα πράγματα είχε βαφτίσει τους παλιούς Επιμελητές Α «αναπληρωτές διευθυντές» αλλά αυτό ήταν απλά ένας τίτλος που δεν μεταφραζόταν σε αύξηση μισθού. Υπήρχαν άνθρωποι που πλησίαζαν την συνταξιοδότηση με τον βαθμό του Επιμελητή Β.

5.      Υπήρχαν μεγάλες καθυστερήσεις στην καταβολή των δεδουλευμένων εφημεριακών αποδοχών. Η πολιτεία αντιμετώπιζε τις εφημεριακές αμοιβές των νοσοκομειακών γιατρών ως «ελαστικό κονδύλι» που το λήστευε (κυριολεκτικά) για να καλύπτει διάφορες «τρύπες» του κρατικού προϋπολογισμού.

6.      Υπήρχε καθεστώς τεράστιας αυθαιρεσίας από μια συγκεκριμένη ομάδα καθηγητών και (συντονιστών) διευθυντών προσκείμενη στα τότε κυβερνητικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) η οποία είχε ως μοναδικό μέλημα την διατήρηση φεουδαρχικών προνομίων και την προώθηση της ιδιωτικοποίησης του ΕΣΥ ζητώντας μόνιμα «έξτρα αμοιβές» για τους εαυτούς τους (πρακτικά να νομιμοποιηθούν τα φακελάκια και οι μίζες που άρπαζαν σε καθημερινή βάση).

Τα παραπάνω ήταν αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής των κυβερνήσεων Μητσοτάκη – Σημίτη – Καραμανλή που εφάρμοζαν τις εντολές κεφαλαίου και ΕΟΚ-ΕΕ. Συνέθεταν έναν πραγματικό εργασιακό μεσαίωνα για την πλειοψηφία των έντιμων μαχόμενων νοσοκομειακών γιατρών στην καθιέρωση του οποίου εκτός από τις κυβερνήσεις είχαν συνενοχή ιδιοτελή καπιταλιστικά μεγαλοκαθηγητικά – μεγαλοδιευθυντικά συμφέροντα ΜΕΣΑ στον ίδιο τον κλάδο.

Επειδή σχεδόν σε όλες τις χώρες της ΕΟΚ-ΕΕ υπήρχαν παρόμοια φαινόμενα εργασιακής υπερεξόντωσης των νοσοκομειακών γιατρών και ιδιαίτερα των νεότερων, είχαν τότε υπάρξει διάφορες αντιδράσεις συνδικαλιστικές και δικαστικές. Μάλιστα, είχαν υπάρξει δικαστικές αποφάσεις σε κάποιες χώρες που καταλόγιζαν στις κυβερνήσεις την ευθύνη για ιατρικά λάθη που οφείλονταν στην υπερκόπωση των γιατρών.

Η απάντηση των οργάνων της ΕΟΚ-ΕΕ στην κατάσταση αυτή ήταν η ευρωπαϊκή οδηγία 2003/88/ΕΚ που ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο με ΠΔ το 2005. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του υποκριτικού, αντιδραστικού και αντεργατικού τρόπου με τον οποίο πάντα αντιμετωπίζουν παρόμοια θέματα τα όργανα της ΕΟΚ-ΕΕ.

1.      Προβλέπει ένα ανώτατο όριο ωρών ιατρικής εργασίας ανά εβδομάδα χωρίς όμως να διευκρινίζει αν η εργασία αυτή είναι τακτική ή εφημεριακή.

2.      Δίνει στην εργοδοσία το απόλυτο διευθυντικό δικαίωμα να καθορίζει την διευθέτηση των ωρών αυτών για κάθε γιατρό χωρίς κανέναν περιορισμό, π.χ. θεωρητικά η διοίκηση του νοσοκομείου μπορεί να βάζει τον γιατρό να εργάζεται Δευτέρα μεσημέρι – Τρίτη νύχτα – Τετάρτη απόγευμα – Πέμπτη πρωί κλπ, αρκεί το άθροισμα των ωρών ανά εβδομάδα να μην υπερβαίνει τις 48 για τους ειδικευμένους και τις 52 για τους ειδικευόμενους.

3.      Αφήνει ανοιχτό τον δρόμο για εξατομικευμένη διευθέτηση αυτών των ωρών εργασίας από την εργοδοσία διαφορετικά για κάθε γιατρό.

4.      Χαρακτηρίζεται από την λογική πως η κόπωση του γιατρού έχει να κάνει μόνο με τον αριθμό των ωρών εργασίας και όχι με τις ΣΥΝΘΗΚΕΣ εργασίας. Π.χ. θεωρεί πως μια ώρα εφημερίας σε ένα τμήμα όπου εφημερεύουν 3 γιατροί για 30 ασθενείς επιφέρει την ίδια κόπωση με μια ώρα εφημερίας ενός γιατρού που εξαναγκάζεται να εφημερεύει σε εφημερία τομέα μόνος του για 100 ασθενείς διαφορετικών ειδικοτήτων.

Με βάση όλα τα προηγούμενα και με θρυαλλίδα τις απλήρωτες εφημερίες, την περίοδο εκείνη (2006-2008) υπήρξε μια μεγάλη έξαρση του νοσοκομειακού κινήματος με μαζικές γενικές συνελεύσεις στα νοσοκομεία, δυναμικές επισχέσεις, πενθήμερες απεργίες, διαδηλώσεις στο υπουργείο Υγείας και αναστολή κατάθεσης προγραμμάτων εφημεριών.

Στο κίνημα αυτό από την αρχή υπήρχε έντονη διαπάλη μεταξύ των παρακάτω αντιλήψεων :

1.      Η αντίληψη του Υπουργείου Υγείας (Αβραμόπουλος) και του προεδρείου της ΟΕΝΓΕ που ελεγχόταν από την συνδικαλιστική γραφειοκρατία ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Αυτοί προωθούσαν ένα σχέδιο όπου πρακτικά οι γιατροί θα εφημέρευαν … χωρίς να φαίνεται πως εφημερεύουν ( ? ) με το προπαγανδιστικό επιχείρημα «να ξεγελάσουμε τους κουτόφραγκους για να πάρουμε αυξήσεις και εξέλιξη» μέσω της ενσωμάτωσης των εφημεριακών αποδοχών στις τακτικές. Το σχέδιο αυτό ήταν «κομμένο και ραμμένο» στα μέτρα του κράτους και του μεγαλοδιευθυντικού κατεστημένου. Προέβλεπε πρακτικά πως με σταθερή παρόμοια μηνιαία αμοιβή ο κάθε γιατρός θα ήταν στην διάθεση της εργοδοσίας «σύμφωνα με τις ανάγκες» (τις οποίες θα τις καθόριζαν οι διοικητές και οι διευθυντές) 365 εικοσιτετράωρα τον χρόνο. Δηλαδή έδινε στο κράτος και στο μεγαλοδιευθυντικό κατεστημένο το απόλυτο εργοδοτικό δικαίωμα να καθορίζουν τον χρόνο εργασίας κάθε γιατρού εξατομικευμένα χωρίς καν να καταγράφεται αυτός ο χρόνος εργασίας. Τέλος, η βαθμολογική εξέλιξη που προέβλεπε η λογική αυτή ήταν «μαϊμού» και μισερή, με διατήρηση της μεγαλοδιευθυντικής φεουδαρχίας – αυθαιρεσίας.

2.      Η αντίληψη «εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας ως έχει, 48ωρο, δεν μας ενδιαφέρει τίποτε άλλο». Στην αντίληψη αυτή πρωτοστατούσαν κάποιοι εκπρόσωποι του τότε ΣΥΝ αλλά και κάποιοι συνδικαλιστές από ΝΔ – ΠΑΣΟΚ κυρίως στην περιφέρεια. Αδιαφορούσαν για τον διαχωρισμό πρωινού τακτικού από εφημεριακό χρόνο εργασίας και πρακτικά υποστήριζαν γενική εφαρμογή του κυκλικού ωραρίου ( έξι οκτάωρα την εβδομάδα για κάθε γιατρό) παραγνωρίζοντας την σχετική καταστροφική εμπειρία από την εφαρμογή του καθεστώτος αυτού στον νοσηλευτικό κλάδο. Η αντίληψη αυτή περιφρονούσε την αποτελεσματικότητα του κινήματος και των αγωνιστικών μορφών πάλης και έδινε προτεραιότητα στις δικαστικές προσφυγές.

3.      Η αντίληψη της αγωνιστικής πτέρυγας που προέβαλλε ένα πλήρες διεκδικητικό πλαίσιο (λιγότερη δουλειά – δουλειά για όλους, 5θήμερο – 6ωρο – 30ωρο τακτικό πρωινό ωράριο και το πολύ μια εφημερία την εβδομάδα, προγράμματα εφημεριών ασφαλή για τους ασθενείς, κανένας γιατρός να εφημερεύει χωρίς να πληρώνεται και κανένας γιατρός να πληρώνεται χωρίς να εφημερεύει, ρεπό μετά την εφημερία, αυξήσεις αποδοχών, χιλιάδες προσλήψεις μόνιμων επιμελητών, πλήρης κατάργηση της μεγαλοδιευθυντικής – μεγαλοκαθητικής αυθαιρεσίας και μάλιστα κατάργηση του ίδιου του θεσμού του διευθυντή, μισθολογική εξέλιξη ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας). Αυτό το πλαίσιο προτάθηκε από την ΑΡΣΙ και άλλες αγωνιστικές δυνάμεις της αντισυστημικής – ριζοσπαστικής – αντικαπιταλιστικής αριστεράς το 2006 (Νυστέρι, Αριστερή Κίνηση Υγειονομικών, Ένωση Εργαζομένων) και υιοθετήθηκε μαζικά από τις γενικές συνελεύσεις, και μάλιστα με την λογική πως οι ίδιες οι γενικές συνελεύσεις πρέπει να αναλάβουν την εκπροσώπηση του κλάδου παρακάμπτοντας την συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Η αγωνιστική πτέρυγα μαζί με τους νέους γιατρούς επίσης επέβαλαν την επίσχεση εργασίας ως συλλογική μορφή πάλης παρά την σφοδρή αντίδραση του συνόλου της κοινοβουλευτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που με διάφορα αστεία επιχειρήματα («αν στρεφόμαστε ενάντια στους συντονιστές διευθυντές και στους καθηγητές απειλείται η ενότητα του κλάδου» κλπ ) κρατούσε καθαρά εργοδοτική στάση στο θέμα.

4.      Οι δυνάμεις της ΔΗΠΑΚ τότε είχαν κρατήσει επαμφοτερίζουσα στάση. Αρχικά στην ΕΙΝΑΠ και στην ΟΕΝΓΕ συντάσσονταν με τους εκπροσώπους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ που έλεγαν πως πρέπει να διεκδικούμε 7ωρο (τότε ίσχυε 8ωρο) γιατί το 6ωρο «είναι εξτρεμισμός» και 7 εφημερίες τον μήνα (τότε γίνονταν στα περισσότερα τμήματα πάνω από 11) γιατί «το μία εφημερία την εβδομάδα είναι ουτοπία»). Η επαμφοτερίζουσα αυτή η στάση είχε οδηγήσει σε κωμικές θέσεις, όπως π.χ. πως το αίτημα για ρεπό μετά από κάθε εφημερία δήθεν … προωθεί την «αντιδραστική διευθέτηση του χρόνου εργασίας». Στην συνέχεια υιοθέτησαν στα λόγια το διεκδικητικό πλαίσιο των γενικών συνελεύσεων (5θήμερο, 6ωρο κλπ) χωρίς όμως να υιοθετήσουν το κρίσιμο σημείο που έλεγε πως την εκπροσώπηση του κλάδου πρέπει να την αναλάβουν οι ίδιες οι γενικές συνελεύσεις και όχι μόνη της εν λευκώ η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Το πόσο κρίσιμο ήταν αυτό το σημείο, αποδείχτηκε περίτρανα κατά το έκτακτο συνέδριο της ΟΕΝΓΕ  (Ιούνης 2008) όπου οι εκπρόσωποι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ψήφισαν το πλαίσιο της … ΔΗΠΑΚ σε μια τελευταία απελπισμένη τους προσπάθεια να επικυρωθεί πως μόνο οι ίδιοι θα έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα εκπροσώπησης του κλάδου. Επίσης, ενώ η ΔΗΠΑΚ τελικά αναγκάστηκε να υιοθετήσει στα χαρτιά το διεκδικητικό πλαίσιο των γενικών συνελεύσεων, αρνήθηκε ως το τέλος να αναγνωρίσει τις ίδιες τις συνελεύσεις. Μάλιστα ισχυριζόταν πως οι συνελεύσεις … ούτε καν υπήρχαν (!).

Όλη αυτή η κινηματική έξαρση τελικά οδήγησε στην σύναψη της κλαδικής συμφωνίας μεταξύ πολιτείας και ΟΕΝΓΕ τον 12/2008. Η κλαδική αυτή συμφωνία προέβλεπε σημαντικές κατακτήσεις για τον κλάδο : 4500 προσλήψεις μόνιμων Επιμελητών Β – σοβαρές αυξήσεις αποδοχών – ρεπό μετά κάθε ενεργή εφημερία – 7ωρο αντί για 8ωρο που ίσχυε τότε – 7 εφημερίες τον μήνα αντί για 11,12 και παραπάνω που γίνονταν τότε – κατάργηση του θεσμού του συντονιστή διευθυντή – βαθμολογική εξέλιξη των υπηρετούντων Επιμελητών – αφορολόγητο του επιδόματος βιβλιοθήκης κλπ. Το γεγονός πως οι κατακτήσεις αυτές δεν ήταν ακόμα μεγαλύτερες οφειλόταν στην ισορροπία δυνάμεων και στα όρια του κινήματος. Επίσης στις ευθύνες των κοινοβουλευτικών συνδικαλιστικών δυνάμεων. Των ηγεσιών ΝΔ, ΠΑΣΟΚ που είχαν κρατήσει από την αρχή αντιδραστική στάση και αποτέλεσαν το καθαρά το μακρύ χέρι του κράτους μέσα στον κλάδο. Του ΣΥΝ που ταλαντευόταν ανάμεσα στο «ξερό 48ωρο» και στις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων και που βιαζόταν να «κλείσουν» όπως – όπως οι κινητοποιήσεις. Όμως στην τελευταία φάση οι κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν ΜΟΝΟ με αποφάσεις του συντονιστικού γενικών συνελεύσεων νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά και τότε, σε αυτή την τελευταία φάση από την οποία είχε αποσυρθεί το σύνολο της κοινοβουλευτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, κατακτήθηκε άλλο ένα 50ρικο αύξηση στους ειδικευόμενους και η δέσμευση της πολιτείας για τις προσλήψεις των μόνιμων επιμελητών. Η τελευταία αυτή δέσμευση ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ από τους ειδικευόμενους εκπροσώπους των γενικών συνελεύσεων που με επιμονή της αγωνιστικής πτέρυγας συμμετείχαν στην διαπραγμάτευση. Αυτό ήταν μια τρανταχτή απόδειξη για την ωριμότητα του κινήματος που αποκτήθηκε μέσα από τις γενικές συνελεύσεις με πρωτοπόρα συμμετοχή των νέων γιατρών σε αντίθεση με την αρνητική και παιδιάστικη στάση των κοινοβουλευτικών συνδικαλιστικών ηγεσιών. Μεγάλες ήταν οι ευθύνες και της ηγεσίας της ΔΗΠΑΚ που είχε εξ αρχής επαμφοτερίζουσα στάση όσον αφορά τα αιτήματα και που ως το τέλος δεν ήθελε συμμετοχή των γενικών συνελεύσεων στην εκπροσώπηση του κλάδου παρά το γεγονός πως αυτό είχε επιβληθεί στην πράξη.

Η κλαδική αυτή συμφωνία ΟΥΔΕΠΟΤΕ τηρήθηκε πλήρως από την πολιτεία. Η παραβίασή της άρχισε από τον ίδιο τον εφαρμοστικό της νόμο (3754/2009) και συνεχίστηκε από τις επόμενες κυβερνήσεις. Επίσης η πολιτεία ουδέποτε ανταποκρίθηκε στην υποχρέωσή της για νέα συμφωνία μετά την θεωρητική λήξη της συγκεκριμένης. Αυτό αποδεικνύει περίτρανα πως η κατοχύρωση κάθε κατάκτησης είναι υπόθεση του ίδιου του κινήματος – των γενικών συνελεύσεων και των κινητοποιήσεων που αποφασίζονται από την βάση. Το κράτος και οι κοινοβουλευτικές συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες όταν το κίνημα καταλαγιάζει πάντα βρίσκουν τρόπο για πισωγυρίσματα. Ο τελικός απολογισμός πάντως της τότε περιόδου (7ωρο αντί 8ωρου, 7 εφημερίες τον μήνα αντί για 11, 12 και πάνω, αξιόλογες αυξήσεις αποδοχών , βαθμολογική εξέλιξη, ρεπό, χίλιες προσλήψεις Επιμελητών Β, αναστολή εφαρμογής του αντιδραστικού τρόπου διευθέτησης των ωρών εργασίας κλπ) ήταν πολύ θετικός για το νοσοκομειακό κίνημα. Αν δεν είχαν θεσμοθετηθεί τότε το 2009 αυτά, η κατάσταση στον κλάδο σήμερα θα ήταν πολύ χειρότερη μετά την επέλαση της μνημονιακής βαρβαρότητας 2010 – 2017.

Σήμερα, με αφορμή το απαράδεκτο αντιδραστικό σχέδιο νόμου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ περί «χρόνου εργασίας των γιατρών», το νοσοκομειακό κίνημα πρέπει να ξαναπιάσει το νήμα των κινητοποιήσεων επαναφέροντας τόσο το τότε νικηφόρο διεκδικητικό πλαίσιο όσο και την λογική «όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις». Σε μια περίοδο που ο αντίπαλος, το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – μνημονιακών κυβερνήσεων θέλει να μας πάρει τα πάντα, εμείς πρέπει επιθετικά να ΤΑ ΖΗΤΑΜΕ ΟΛΑ. Η λογική του «εφικτού», του «δεν βλέπετε τι γίνεται γενικότερα» καθώς και η λογική της υποταγής στις κοινοβουλευτικές συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες που αποφασίζουν πριν από μας για μας και εναντίον μας είναι η μόνη σίγουρη συνταγή ήττας και αποτυχίας γιατί ηττημένος από χέρι είναι ο αγώνας που δεν γίνεται.

-       

               Μαζικά και δυναμικά την Τετάρτη 14/6 στην στάση εργασίας (που έπρεπε να ήταν 24ωρη απεργία αλλά αυτό απορρίφθηκε από το σύνολο της κοινοβουλευτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας) και στην συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Υγείας ως πρώτη αγωνιστική απάντηση.

-          Αταλάντευτα στο διεκδικητικό μας πλαίσιο που ήδη έχει υιοθετηθεί από όλες τις γενικές συνελεύσεις οι οποίες έχουν γίνει ως τώρα. Πλήρης απόρριψη κάθε αντίληψης «εφικτού» και «ανέφικτου». Κριτήριό μας οι ανάγκες των ασθενών και της μεγάλης πλειοψηφίας των έντιμων μαχόμενων γιατρών. ΔΕΝ είναι κριτήριο για τα αιτήματά μας οι μνημονιακές δεσμεύσεις της σημερινής κυβέρνησης και κάθε κυβέρνησης. Για να κερδίσουμε έστω και το παραμικρό, πρέπει να τα ζητάμε ΟΛΑ. Και να ζητάμε ριζική ανατροπή του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – μνημονιακών κυβερνήσεων.

-          Γενικές συνελεύσεις παντού και συντονισμός από τα κάτω. Ο αγώνας στα χέρια των ίδιων των μαχόμενων γιατρών από δω και πέρα. Παρεμβαίνουμε στα συνδικαλιστικά όργανα της ΟΕΝΓΕ και των Ενώσεων ώστε να υιοθετούν τα πλαίσια και τις μορφές πάλης που αποφασίζουν οι γενικές συνελεύσεις. Θεωρούμε καθοριστική και πρωτεύουσα την ενεργή συμμετοχή και αυτοοργάνωση των ίδιων των νοσοκομειακών γιατρών.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΌ 20 ΜΕΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΞΟΝΙΚΟ ΤΟΜΟΓΡΑΦΟ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΒΟΥΛΑΣ !

ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΌ 20 ΜΕΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΞΟΝΙΚΟ ΤΟΜΟΓΡΑΦΟ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΒΟΥΛΑΣ !

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή, Δελτίο Τύπου  11/6/17

Ο αξονικός τομογράφος του "Ασκληπιείου" εξυπηρετεί στην καθημερινή λειτουργία 30-40 περιστατικά ενώ στην γενική εφημερία κάθε τέταρτη μέρα περίπου 80 - 100. Η διοίκηση του νοσοκομείου, η διοίκηση της 2ης ΥΠΕ και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ πολύ καλά :

- Πως το μηχάνημα είναι πεπαλαιωμένο και έπρεπε ήδη να έχει αντικατασταθεί

- Πως  δεν υπάρχει σύμβαση για service εδώ και δύο χρόνια

- Πως είναι ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ να διακομίζονται ασθενείς σε άλλα νοσοκομεία που απέχουν 20 ή 30 χιλιόμετρα για να κάνουν μια αξονική.

Το πρόβλημα της διενέργειας αξονικών τομογραφιών σε έκτακτα και τακτικά περιστατικά στο λεκανοπέδιο επιτείνεται γιατί αυτές τις μέρες δυσλειτουργεί και ο αξονικός τομογράφος του «Αττικού».

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ.

Οι αρμόδιοι να βρουν λύση ΣΗΜΕΡΑ.

Δεν νοείται διοικητής νοσοκομείου να πηγαίνει κάθε μέρα στο γραφείο του και να ασχολείται με άλλα πράγματα ενώ ξέρει πως στο νοσοκομείο που διοικεί υπάρχει τέτοιο μέγιστο πρόβλημα.

Δεν νοείται υπουργοί Υγείας να περνούν την ώρα τους προπαγανδίζοντας το δήθεν "θεάρεστο έργο" της κυβέρνησης ενώ ξέρουν πως μεγάλο νοσοκομείο του λεκανοπεδίου εφημερεύει χωρίς αξονικό τομογράφο εδώ και πέντε (5) γενικές εφημερίες.

Προειδοποιούμε πως οι αρμόδιοι και ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ έχουν την πλήρη και αποκλειστική ευθύνη για οτιδήποτε ήθελε συμβεί σε ασθενή. 

ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ - ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 14/6 & ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΥΠ. ΥΓΕΙΑΣ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή

ΤΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Το «Σχέδιο Νόμου για την Οργάνωση του χρόνου εργασίας των ιατρών ΕΣΥ» είναι μια αντιδραστικότατη ρύθμιση που κινείται σε τελείως αρνητική κατεύθυνση και πρέπει να απορριφθεί απερίφραστα και συνολικά.

-          Καταργεί τις 17ωρες (καθημερινές) και 24ωρες (αργίες) εφημερίες και καθιερώνει τις 5ωρες (3 μμ – 8 μμ τις καθημερινές) και τις 12ωρες (8μμ – 8 πμ καθημερινές – ΣΚ – αργίες και 8πμ – 8 μμ ΣΚ – αργίες).

-          Ο αριθμός των ημερών που ένας γιατρός εφημερεύει διπλασιάζεται, αφού θα χρειάζονται αρκετά περισσότερες ανθρωποεφημερίες με το 12ωρο για να καλυφθεί το πρόγραμμα. Αυξάνονται αντί να μειώνονται οι προβλεπόμενες ώρες και ημέρες εργασίας και μειώνονται δραματικά οι ελεύθερες μέρες.  Προβλέπεται μόνο ένα (1) ρεπό αν έχει δουλέψει κανείς και τις δυο μέρες του Σαββατοκύριακου.

-          Δίνει στην εργοδοσία το απόλυτο δικαίωμα να μετατρέπει τις ενεργείς εφημερίες σε εφημερίες ετοιμότητας κατά το δοκούν. Οι εφημερίες ετοιμότητας δεν θα λογίζονται ως χρόνος εργασίας (άρθρο 2, παρ. στ) παρά μόνο κατά τις ώρες που ο γιατρός θα «απασχολείται εντός του χώρου εργασίας όταν καλείται» (άρθρο 6, παρ. 5αγ).

-  Στην πραγματικότητα, πρόκειται για σχέδιο κυκλικού ωραρίου, που στόχο έχει τη μείωση των γιατρών που χρειάζονται για να καλύπτονται τα προγράμματα εφημεριών. Άμεσο αποτέλεσμα θα είναι η κατάργηση της συνοχής της ιατρικής ομάδας και τα αποτελέσματα τόσο στην αντιμετώπιση των ασθενών όσο και στην (ήδη ελλειμματική) εκπαίδευση των ειδικευόμενων θα είναι καταστροφικά. Η εμπειρία από τη μέχρι τώρα εφαρμογή της σχετικής κοινοτικής οδηγίας σε κράτη-μέλη της ΕΕ έχει δείξει ότι παρατηρήθηκε επιδείνωση στην ποιότητα φροντίδας των ασθενών λόγω των χρονικών περιορισμών στις διαδικασίας παραλαβής-παράδοσης ασθενών, μείωση του χρόνου εκπαίδευσης των γιατρών, χρησιμοποίηση γιατρών εκτός ιατρικής ομάδας (αυτοαπασχολούμενων) με ελαστικές σχέσεις εργασίας για κάλυψη των προγραμμάτων και ευρεία εφαρμογή συστήματος εφημεριών τομέα. (Ι. Μαστρογιάννης, Η εφαρμογή της οδηγίας 2003/88/ΕΚ περί οργάνωσης του χρόνου εργασίας στον τομέα της υγείας, 2016)

-          Δίνει στην εργοδοσία (άρθρο 4, παρ. 5) το δικαίωμα να καταργεί στην πράξη αυθαίρετα την κανονική άδεια του γιατρού και να την «τεμαχίζει» σε μικρές «δόσεις» των 5 ημερών, συμβατές με το κυκλικό ωράριο.         

-     Διαπνέεται εξ ολοκλήρου από απύθμενη υποκρισία, θεωρώντας πως η κόπωση του γιατρού οφείλεται στις ώρες εργασίας και όχι στις συνθήκες εργασίας. Π.χ. το γεγονός πως αντί να εφημερεύουν 2 γιατροί σε ένα τμήμα όπως θα έπρεπε, θα εξαναγκάζεται να εφημερεύει 1 γιατρός σε 5 τμήματα ταυτόχρονα (εφημερία τομέα) δεν απασχολεί καθόλου την πολιτική ηγεσία.

-          Καθιερώνει την «ατομική δήλωση συναίνεσης» (opt out) από τον γιατρό για την παραβίαση του ανώτατου εβδομαδιαίου ορίου ωρών εργασίας. Η δήλωση αυτή θα ζητείται όπου οι ώρες εργασίας είναι άνω των 48 και ως τις 60 εβδομαδιαίως, δηλαδή σχεδόν παντού. Είναι έωλο το επιχείρημα πως αυτό θα ισχύει για 3 χρόνια «ΜΕΧΡΙ» να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις καθώς αυτές λόγω μνημονίων είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη δημοσιονομική πολιτική. Νομιμοποιείται δηλαδή ένα αίσχος καταναγκασμού σε υπερεργασία (πράγμα που ήδη γίνεται σε πολλά τμήματα), ενώ ταυτόχρονα μεταβιβάζεται η ευθύνη ιατρικού λάθους λόγω υπερεργασίας στο γιατρό που έχει υπογράψει ατομική δήλωση.

-          Για γέλια τέλος είναι το επιχείρημα της κυβέρνησης «μα τι θέλετε; να πληρώνουμε 150 εκ πρόστιμο τον χρόνο;». Τα χρήματα αυτά θα επαρκούσαν για την πρόσληψη 5550 μόνιμων επιμελητών Β! Ας διαθέσει λοιπόν άμεσα η κυβέρνηση αυτά τα 150 εκ ανά έτος για να γίνουν οι απαιτούμενες προσλήψεις ώστε και να μην διαλύονται οι ζωές των γιατρών και να βελτιωθεί άμεσα η περίθαλψη των ασθενών και να μην πληρώνει η χώρα πρόστιμο.

Με αφορμή το απαράδεκτο «σχέδιο νόμου» της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το νοσοκομειακό κίνημα πρέπει άμεσα να ξαναβγεί στους δρόμους του αγώνα. Με γενικές συνελεύσεις παντού, με οργάνωση και συντονισμό από τα κάτω.

Το νοσοκομειακό κίνημα πρέπει να σημάνει άμεσα ξεσηκωμό για την απόρριψη του απαράδεκτου αυτού προσχεδίου νόμου. Να διεκδικήσει :

-          Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους τους υγειονομικούς

-          Επιστημονική και επαγγελματική αξιοπρέπεια.

-          Δωρεάν, αποκλειστικά δημόσια, σύγχρονη περίθαλψη για όλους τους κατοίκους της χώρας

-          5θήμερο – 6ωρο – 30ωρο τακτικό πρωινό ωράριο και το πολύ μία (1) ενεργή εφημερία (17ωρη ή 24ωρη) την εβδομάδα για όλους τους γιατρούς.

-          Δεν υπερασπιζόμαστε το υπάρχον απαράδεκτο εφημεριακό καθεστώς με τον εξαναγκασμό σε 24ωρη και συχνά 36ωρη συνεχή εργασία. Διεκδικούμε επαρκή ανάπαυση εντός του εφημεριακού χρόνου.

-          Ημερανάπαυση (ρεπό) μετά από κάθε ενεργή εφημερία.

-          Πραγματοποίηση των τουλάχιστον 8000 αναγκαίων προσλήψεων μόνιμων επιμελητών στα νοσοκομεία και στα ΚΥ.

-          Αποκατάσταση των μισθολογικών απωλειών με επάνοδο των αποδοχών μας στα επίπεδα του 2010

-          Επιστημονική δημοκρατία και σύγχρονη ιατρική εκπαίδευση σύμφωνα με τις υγειονομικές ανάγκες του πληθυσμού.

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΕΝΓΕ-ΕΙΝΑΠ στις 14/6/17 11πμ – 3 μμ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ στις 12.30

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑΤΡΩΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ – ΠΕΙΡΑΙΑ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑΤΡΩΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ – ΠΕΙΡΑΙΑ                    30/5/2017

1.       Σχετικά με τις νέες διατάξεις περί ειδικού ιατρικού μισθολογίου

Επιμένουμε στο αίτημα για πλήρη αποκατάσταση των μισθολογικών απωλειών που έχουν επιφέρει τα διαδοχικά μνημονιακά μέτρα. Απαιτούμε οι αποδοχές μας να επανέλθουν στα επίπεδα των αρχών του 2010. Διαψεύδουμε τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς πως δήθεν από τις νέες διατάξεις προκύπτουν αυξήσεις, γιατί απλούστατα μετά την τελική φορολογική εκκαθάριση θα προκύψουν μειώσεις.

2.       Επιμένουμε στον αγώνα για να μην απολυθούν οι συνάδελφοί μας επικουρικοί επιμελητές που οι συμβάσεις τους λήγουν εντός του 2017

3.       Για το νέο «σχέδιο νόμου για την οργάνωση του χρόνου εργασίας  των ιατρών ΕΣΥ»

Εκτιμάμε πως είναι απαράδεκτο, κινείται σε πλήρως αντιδραστική κατεύθυνση και δεν μπορεί να αποτελέσει ούτε καν βάση για συζήτηση. 

Απαιτούμε ΑΜΕΣΑ να αποσυρθεί, και να ξεκινήσει διάλογος με την πολιτεία από ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ για νέα κλαδική συμφωνία.

Επιμένουμε στα αιτήματα για

5θήμερο – 6ωρο - 30ωρο τακτικό πρωινό ωράριο και το πολύ μία (1) εφημερία την εβδομάδα για κάθε γιατρό, στην οποία εφημερία θα υπάρχει  ο αναγκαίος  χρόνος ανάπαυσης, για ΟΛΟΥΣ – ειδικευόμενους και ειδικευμένους

Ημερανάπαυση (ρεπό) μετά από κάθε εφημερία

Να γίνουν άμεσα οι πάνω από 8000 προσλήψεις μόνιμων επιμελητών που χρειάζεται το σύστημα

4.       Θεωρούμε πως η απεργιακή κινητοποίηση του κλάδου που έχει αποφασιστεί από ΕΙΝΑΠ και ΟΕΝΓΕ την Τετάρτη 14/6 (στάση εργασίας 11πμ – 3 μμ και συγκέντρωση διαμαρτυρίας των νοσοκομειακών γιατρών στο Υπ. Υγείας 12. 30 μμ ) θα πρέπει να αποτελέσει μια πρώτη δυναμική και μαζική αγωνιστική απάντηση. Γι αυτό αποφασίζουμε την μέρα εκείνη από τις 10.30 πμ ως τις 3μμ σε κάθε τμήμα την ευθύνη της περίθαλψης των ασθενών να την έχουν μόνο ο/η επιστημονικός προϊστάμενος και οι άκρως απαραίτητοι εφημερεύοντες.

5.       Καλούμε τους/τις  συναδέλφους γιατρούς των άλλων νοσοκομείων να προχωρήσουν επίσης άμεσα σε γενικές συνελεύσεις ανά νοσοκομείο, με στόχο την συγκρότηση συντονιστικού γενικών συνελεύσεων νοσοκομείων καταρχήν σε επίπεδο λεκανοπεδίου ώστε να υποστηριχτεί από τα κάτω ο συντονισμός και η κλιμάκωση του αγώνα.

6.       Συγκροτούμε ανοιχτή επιτροπή αγώνα για την αποτελεσματική υλοποίηση των παραπάνω και για σύγκληση νέας γενικής συνέλευσης ανάλογα με τις εξελίξεις.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή     23/5/17

Το «Σχέδιο Νόμου για την Οργάνωση του χρόνου εργασίας των ιατρών ΕΣΥ» είναι μια αντιδραστικότατη ρύθμιση που κινείται σε τελείως αρνητική κατεύθυνση και πρέπει να απορριφθεί απερίφραστα και συνολικά.

-          Καθιερώνει την «ατομική δήλωση συναίνεσης» (opt out) από τον γιατρό για την παραβίαση του ανώτατου εβδομαδιαίου ορίου ωρών εργασίας. Η δήλωση αυτή θα ζητείται όπου οι ώρες εργασίας είναι άνω των 48 και ως τις 60 εβδομαδιαίως. Υποκριτικά γράφεται πως αυτό θα ισχύει για 3 χρόνια «ΜΕΧΡΙ» να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις. Με τις 60 ώρες εβδομαδιαίως έχουμε π.χ. στην πιο «αθώα» περίπτωση (π.χ. τμήμα με επαρκή αριθμό ειδικευόμενων) 5 x 7 = 35 ώρες πρωινό τακτικό ωράριο 8πμ – 3 πμ και 5 x 5 = 25 πεντάωρες εφημερίες 3μμ – 8 μμ = 60 ώρες. Δηλαδή πρακτικά σε πολλά τμήματα κάτω από την πίεση διοικητών, καθηγητικού – διευθυντικού κατεστημένου οι ειδικευόμενοι , οι επικουρικοί και όχι μόνο θα αναγκάζονται να εργάζονται «νομίμως» καθημερινά ως τις 8μμ. Δηλαδή θα «νομιμοποιηθεί» ένα αίσχος καταναγκασμού σε υπερεργασία που ούτως ή άλλως γίνεται σήμερα σε πολλά τμήματα και που συνήθως «εξυπηρετεί» ιδιοτελείς επιδιώξεις και όχι πραγματικές υγειονομικές ανάγκες. Τα αναγραφόμενα πως δήθεν ο γιατρός αν δεν υπογράψει την συναίνεση opt out «δεν θα έχει καμία επίπτωση» είναι απλά ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ και εκτός πραγματικότητας. Σήμερα π.χ. διοικητές – διευθυντάδες – καθηγητάδες εκβιάζουν αδίστακτα και για την αδήλωτη υπερεργασία πέραν του πρωινού ωραρίου και για να μην τηρείται το ρεπό που είναι νομοθετημένο εδώ και 8 χρόνια. Με τον ίδιο τρόπο θα εκβιάζουν (τους νέους γιατρούς κυρίως) για να υπογράφουν την δήλωση συναίνεσης (ή καλύτερα υποταγής).

-          Καταργεί τις 17ωρες (κατά τις καθημερινές) και 24ωρες (κατά τις αργίες) εφημερίες και καθιερώνει τις 5ωρες (3 μμ – 8 μμ τις καθημερινές) και τις 12ωρες (8μμ – 8 πμ καθημερινές – ΣΚ – αργίες και 8πμ – 8 μμ ΣΚ – αργίες). Αυτό προφανέστατα υπακούει στην λογική του «φαίνεσθαι» (να βγαίνουν τυπικά στα χαρτιά τα αθροίσματα των ωρών) και όχι της ουσίας. Οδηγεί κατευθείαν σε μεγάλες μειώσεις των εφημεριακών αμοιβών. Επιτρέπει σε διοικητές – καθηγητές – διευθυντές να ΔΙΑΛΥΟΥΝ τις ζωές των γιατρών ειδικά των νεότερων αφού π.χ. θα έπρεπε να ισχύει 35 ώρες τακτικό πρωινό ωράριο + 1 εφημερία ΣΚ 24ωρη = 49 ώρες την εβδομάδα και τέλος, ενώ με τις ρυθμίσεις του «νέου» νομοσχεδίου και σε συνδυασμό με την δήλωση opt out θα έχουμε 35 ώρες πρωινό ωράριο + 3 πεντάωρες καθημερινές εφημερίες + 1 εφημερία 12ωρη = 62 ώρες την εβδομάδα άρα ο γιατρός θα αναγκάζεται να κάνει 4 (ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ) εφημερίες την εβδομάδα αντί για μία. Χαρακτηριστικό είναι πως το απόλυτο δικαίωμα συγκεκριμένης διευθέτησης του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας κάθε γιατρού δίνεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στην εργοδοσία (στον διοικητή και στην ιεραρχία) ενώ ο γιατρός δεν προβλέπεται να έχει κανέναν λόγο.

-          Καταργεί την έννοια «αριθμός εφημεριών» στον υπολογισμό του χρόνου εργασίας και υπολογίζει μόνο «ώρες» με αυθαίρετο και χαοτικό για τις ζωές των γιατρών τρόπο διευθέτησής τους ώστε πρακτικά εξαφανίζει τις πραγματικά ελεύθερες ώρες. Π.χ. αποτελεί απύθμενη υποκρισία η παραδοχή πως οι ώρες 3 μμ – 8μμ από την λήξη του πρωινού τακτικού ωραρίου ως την έναρξη της βραδινής 12ωρης εφημερίας θα θεωρούνται … «ελεύθερες».

-          ΑΥΞΑΝΕΙ αντί να μειώνει τις προβλεπόμενες ώρες εργασίας και ΜΕΙΩΝΕΙ δραματικά τις ελεύθερες μέρες. Για τους ειδικευόμενους το σήμερα ισχύον καθεστώς είναι ανά μήνα (π.χ. Ιούνης 2017) 21 καθημερινές x 7 ώρες τακτικό πρωινό ωράριο 147 ώρες,  + 5 εφημερίες 17ωρες καθημερινές 85 ώρες + 2 εφημερίες 24ωρες ΣΚ ή αργία 48 ώρες. Σύνολο 280 ώρες. Μείον τα 7 ρεπό 35 ώρες = 245 ώρες. Με τα προβλεπόμενα στο «νομοσχέδιο» θα έχουμε 60 ώρες την εβδομάδα επί 4,5 εβδομάδες = 260 ώρες. Ρεπό προβλέπεται ΜΟΝΟ για εφημερία Κυριακής ή αργίας και μόνο αν η επομένη δεν είναι κι αυτή αργία – δηλαδή ρεπό θα δικαιούνται ΜΟΝΟ όσοι εφημερεύουν 5, 11, 18 Ιουνίου 2017. Αυτοί θα εργαστούν 253 ώρες. Ακόμα και αν υποθέσουμε πως οι ειδικευόμενοι δεν θα υποκύψουν στον εκβιασμό του ατομικού opt out, θα εργαστούν 48 x 4,5 = 216 ώρες με αντίτιμο όμως την μείωση τουλάχιστον κατά το ήμισυ των ελεύθερων ημερών τους αφού θα χρειάζονται αρκετά περισσότερες ανθρωποεφημερίες με το 12ωρο για να καλυφθούν τα ΣΚ και οι αργίες. Τα ίδια ισχύουν και όσον αφορά τους ειδικευμένους σε όλες τις ζώνες εφημέρευσης.

-          Δίνει στην εργοδοσία το απόλυτο διευθυντικό δικαίωμα να μετατρέπει τις ενεργείς εφημερίες σε εφημερίες ετοιμότητας κατά το δοκούν. Οι εφημερίες ετοιμότητας ΔΕΝ θα λογίζονται ως χρόνος εργασίας (άρθρο 2, παρ. στ) παρά μόνο κατά τις ώρες που ο γιατρός θα «απασχολείται εντός του χώρου εργασίας όταν καλείται» (άρθρο 6, παρ. 5αγ), δηλαδή είτε τα νοσοκομεία θα … εφοδιάσουν τους γιατρούς με ειδικά όργανα GPS – «εφημερόμετρα» ή απλούστατα ειδικά στα νοσοκομεία της περιφέρειας και όχι μόνο η εργοδοσία θα μετατρέπει αυθαίρετα τις ενεργείς εφημερίες σε εφημερίες ετοιμότητας έτσι ώστε ο γιατρός να είναι καθημερινά στο πόδι, απλήρωτος – υπόλογος – και εξοντωμένος ταυτόχρονα.

-          Καταργεί στην πράξη το κατακτημένο και νομοθετημένο εδώ και 8 χρόνια ρεπό, αφού αυτό θα δίνεται ΜΟΝΟ μετά από εφημερία Κυριακής και αργίας πριν από καθημερινή (άρθρο 4).

-          Περιορίζει δραστικά μέχρις εξαφανίσεως τις εφημεριακές αμοιβές των γιατρών της ΠΦΥ καθιερώνοντας εκεί κυκλικό ωράριο 8 πμ – 3 μμ και 2 μμ – 9 μμ (άρθρο 3, παρ. 2).

-          Διαπνέεται εξ ολοκλήρου από απύθμενη υποκρισία. Π.χ. θεωρεί πως η αλλαγή της βάρδιας εφημερευόντων στις 8 μμ ή στις 8 πμ θα γίνεται με υπερηχητικές (ή πιο σωστά με υπερφωτεινές) ταχύτητες, ενώ όποιος έχει μια στοιχειώδη γνώση της πραγματικότητας στα νοσοκομεία και γενικά στην άσκηση της ιατρικής ξέρει πολύ καλά πόσο χρονοβόρα είναι η παράδοση – ενημέρωση για τους ασθενείς μεταξύ των εφημερευόντων κάθε βάρδιας. Οι συντάκτες του νομοσχεδίου φυσικά ξέρουν πως είτε αυτοί που αναλαμβάνουν και παραλαμβάνουν θα αναγκάζονται να έρχονται τουλάχιστον μια ώρα νωρίτερα ή αυτοί που παραδίνουν και φεύγουν θα αναγκάζονται να φεύγουν τουλάχιστον μια ώρα αργότερα. Απλά (νομίζουν πως) μας δουλεύουν.

-          Δεν προβλέπει απολύτως τίποτα για ιατρικές πράξεις (όπως χειρουργικές επεμβάσεις) που η διάρκειά τους συμπίπτει με την αλλαγή της βάρδιας 8μμ. Τι ακριβώς θα γίνεται στην γενική εφημερία όταν στις 8μμ θα υπάρχουν χειρουργικές επεμβάσεις ή άλλες ιατρικές πράξεις σε εξέλιξη ? Μα φυσικά οι συμμετέχοντες αναπόφευκτα ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ μέχρι την διεκπεραίωση της ιατρικής πράξης, ΚΑΙ απλήρωτοι ΚΑΙ ακάλυπτοι (αφού σύμφωνα με το «επίσημο εφημεριακό πρόγραμμα» δεν θα πρέπει καν να είναι εκεί …)

-          Δίνει στην εργοδοσία (άρθρο 4, παρ. 5) το δικαίωμα να ΚΑΤΑΡΓΕΙ στην πράξη αυθαίρετα την κανονική άδεια του γιατρού και να την «τεμαχίζει» σε μικρές «δόσεις» των 5 ημερών.

-          Για γέλια τέλος είναι το επιχείρημα της κυβέρνησης «μα τι θέλετε ? να πληρώνουμε 150 εκ πρόστιμο τον χρόνο ?» - ας διαθέσει άμεσα η κυβέρνηση αυτά τα 150 εκ ανά έτος για να γίνουν οι απαιτούμενες προσλήψεις μόνιμων επιμελητών ώστε και να μην διαλύονται οι ζωές των γιατρών και να βελτιωθεί άμεσα η περίθαλψη των ασθενών και να μην πληρώνει η χώρα πρόστιμο.

Συμπερασματικά:

Το παρόν «πόνημα» είναι ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ακόμα και από το αρχικό «σχέδιο» Αβραμόπουλου – Τσούκαλου 2007 το οποίο η τότε πολιτική ηγεσία ούτε καν επίσημα δεν είχε τολμήσει να το ανακοινώσει, γιατί μόλις είχε πρωτοδιαρρεύσει οι αντιδράσεις των νοσοκομειακών γιατρών ήταν εντονότατες.

Αναδεικνύεται η σε όλο της το μεγαλείο για ακόμα μια φορά η υποκριτική λογική της ΕΕ και των κυβερνήσεών της : 48ωρο δήθεν στα χαρτιά και στο «φαίνεσθαι» - κατανομή του χρόνου εργασίας αυθαίρετα από την εργοδοσία έτσι ώστε και οι ζωές των γιατρών (ιδιαίτερα των νεότερων) να διαλύονται και το συνολικό «κόστος» των εφημεριακών αμοιβών να μειώνεται.

Για μια ακόμα φορά με εξοργιστικό τρόπο μπαίνει το «για λίγα χρόνια, ΜΕΧΡΙ να γίνουν οι προσλήψεις», δηλαδή τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου από το 2007-2008 ως σήμερα – 10 χρόνια μετά από 5 βουλευτικές εκλογές και 6 κυβερνήσεις.

Τελείως υποκριτικά και φαρισαΐστικα η «κόπωση» του γιατρού αποδίδεται αποκλειστικά στον αριθμό των ΩΡΩΝ εργασίας και όχι στις ΣΥΝΘΗΚΕΣ εργασίας. Π.χ. το γεγονός πως αντί να εφημερεύουν 2 γιατροί σε ένα τμήμα όπως θα έπρεπε, εξαναγκάζεται να εφημερεύει 1 γιατρός σε 5 τμήματα ταυτόχρονα δεν απασχολεί καθόλου την πολιτική ηγεσία.

Επιβεβαιώνεται πλήρως πως η νικηφόρα αγωνιστική γραμμή 2007-2008 που είχε οδηγήσει τότε στην υπογραφή από την πολιτεία της κλαδικής συμφωνίας τον 12/2008 ήταν ό,τι πιο προωθημένο έχει ποτέ υπάρξει ποτέ στο νοσοκομειακό κίνημα. Προέβλεπε 7ωρο – πενθήμερο τακτικό ωράριο, μία εφημερία την εβδομάδα, ρεπό μετά από κάθε εφημερία, χιλιάδες προσλήψεις μόνιμων επιμελητών, μισθολογικές αυξήσεις (τις τελευταίες που πήρε ο κλάδος), κατάργηση της μεγαλοδιευθυντικής αυθαιρεσίας  και βαθμολογική εξέλιξη. Η εφαρμογή αυτής της κλαδικής αυτή συμφωνίας ΟΥΔΕΠΟΤΕ πραγματοποιήθηκε πλήρως με αποκλειστική ευθύνη της πολιτείας που αθέτησε την υπογραφή της. Η παραχάραξη άρχισε από τον εφαρμοστικό νόμο του ίδιου του κ. Αβραμόπουλου (ν. 3754/2009) και συνεχίστηκε με επόμενα νομοθετήματα άλλων υπουργών.

Με αφορμή το απαράδεκτο «σχέδιο νόμου» της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το νοσοκομειακό κίνημα πρέπει άμεσα να ξαναβγεί στους δρόμους του αγώνα. Με γενικές συνελεύσεις παντού, με οργάνωση και συντονισμό από τα κάτω.

Το νοσοκομειακό κίνημα πρέπει να σημάνει άμεσα ξεσηκωμό για την απόρριψη του απαράδεκτου αυτού προσχεδίου νόμου. Να διεκδικήσει :

ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ – ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ – ΔΩΡΕΑΝ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΆ ΔΗΜΟΣΙΑ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ

-          5θήμερο – 6ωρο – 30ωρο τακτικό πρωινό ωράριο και το πολύ μία (1) ενεργή εφημερία (17ωρη ή 24ωρη) την εβδομάδα για όλους τους γιατρούς

-          Ημερανάπαυση (ρεπό) μετά από κάθε ενεργή εφημερία

-          Οι ώρες μετά το πρωινό ωράριο όταν ο γιατρός δεσμεύεται αντικειμενικά (π.χ. παρατεινόμενη χειρουργική επέμβαση) να είναι πραγματικά εθελοντικές και να αμείβονται ως υπερωρίες.

-          Μεικτές και ετοιμότητας αντί για ενεργές επιλεκτικά μόνο για τους ειδικευμένους και αυστηρά μόνο μετά από δική τους επιθυμία – όχι εργοδοτικό δικαίωμα για αυθαίρετη μετατροπή ενεργών σε ετοιμότητας

-          Πραγματοποίηση των τουλάχιστον 8000 αναγκαίων προσλήψεων μόνιμων επιμελητών στα νοσοκομεία και στα ΚΥ

-          Αποκατάσταση των μισθολογικών απωλειών με επάνοδο των αποδοχών μας στα επίπεδα του 2010

-          Επιστημονική δημοκρατία και σύγχρονη ιατρική εκπαίδευση σύμφωνα με τις υγειονομικές ανάγκες του πληθυσμού

ΟΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΟΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή,   17/5/17

Από την αναλυτική μελέτη των διατάξεων του μνημονιακού πολυνομοσχεδίου που αφορούν το ειδικό ιατρικό μισθολόγιο (άρθρα 136 – 140) προκύπτουν τα ακόλουθα :

1.      Μεγάλη σύγχυση και ερωτηματικά προκαλεί η πρώτη παράγραφος του άρθρου 136 που αναφέρει πως καθιερώνονται 16 μισθολογικά κλιμάκια «για κάθε βαθμίδα». Αυτό ερμηνευόμενο κατά γράμμα σημαίνει πως ο χρόνος προϋπηρεσίας για την κατάταξη στα κλιμάκια αυτά δεν θα υπολογίζεται συνολικά αλλά από την ημερομηνία ένταξης του γιατρού στην κάθε βαθμολογική βαθμίδα. Η ερμηνεία αυτή οδηγεί σε πολύ μεγάλες μειώσεις αποδοχών αλλά και σε διάφορους παραλογισμούς (π.χ. όταν ο Επιμελητής Α προάγεται σε Διευθυντή να έχει μείωση και όχι αύξηση μισθού κλπ). Άρα θέλουμε να ελπίζουμε πως η κατάταξη σε αυτά τα νέα μισθολογικά κλιμάκια θα γίνεται με βάση τον συνολικό χρόνο προϋπηρεσίας και πως η σχετική διατύπωση στο άρθρο 136 του νομοσχεδίου θα διορθωθεί.

2.      Με τις διατάξεις αυτές αλλάζει ριζικά το ειδικό ιατρικό μισθολόγιο. Καταργείται το επίδομα βιβλιοθήκης και το χρονοεπίδομα. Αυξάνεται ο βασικός μισθός ανάλογα με τον βαθμό και τον χρόνο προϋπηρεσίας. Το ωρομίσθιο της εφημερίας καθορίζεται αριθμητικά και όχι ως κλάσμα του βασικού μισθού.  Εντάσσονται στο ειδικό ιατρικό μισθολόγιο και οι αγροτικοί γιατροί. Αν ισχύσει η (λογική) ερμηνεία πως για την κατάταξη στα μισθολογικά κλιμάκια θα λαμβάνεται υπόψη ο συνολικός χρόνος προϋπηρεσίας, τότε στις ονομαστικές ΜΕΙΚΤΕΣ (προ ασφαλιστικής εισφοράς και φορολόγησης) τακτικές αποδοχές προκύπτει μικρή αύξηση (40-60 ευρώ) για τον ειδικευόμενο, και παρόμοια μικρή μείωση για τον διευθυντή – «ουδετερότητα» πάνω κάτω στις ενδιάμεσες βαθμίδες. Π.χ. με το ισχύον ο νεοπροσλαμβανόμενος (χωρίς χρονοεπίδομα) ειδικευόμενος έχει (μεικτές τακτικές μηνιαίες αποδοχές) βασικό μισθό 1007 + νοσοκομειακό επίδομα 174 + επίδομα βιβλιοθήκης 123 = 1320 ευρώ. Με τις νέες διατάξεις βασικός μισθός 1199 + νοσοκομειακό επίδομα 180 = 1379. Αντίστοιχα ο διευθυντής νέος στον βαθμό (με μίνιμουμ 20 χρόνια προϋπηρεσία αυτονόητα) έχει σήμερα (μεικτές τακτικές αποδοχές) βασικό μισθό 1580 + νοσοκομειακό επίδομα 238 + επίδομα βιβλιοθήκης 225 + επίδομα θέσης 62,40 + χρονοεπίδομα 632 = 2737,40. Με τις νέες διατάξεις βασικός μισθός (βαθμός διευθυντή – μισθολογικό κλιμάκιο Μ.Κ.11) 2441 + νοσοκομειακό επίδομα 250 = 2691.

3.      Με την κατάργηση του επιδόματος βιβλιοθήκης (το οποίο ως σήμερα ήταν αφορολόγητο, μια παλιότερη ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ του νοσοκομειακού κινήματος που είχε ανατραπεί με το 1^ο μνημόνιο αλλά είχε επανέλθει πάλι με κινητοποιήσεις) και την αντίστοιχη αύξηση στον βασικό μισθό ο οποίος υπολογίζεται στο φορολογητέο εισόδημα και σε συνδυασμό με την μείωση του αφορολόγητου αναμένεται μεγάλη τελική μισθολογική απώλεια. Αυτό αν παραμείνει έτσι σημαίνει απώλεια τουλάχιστον χιλίων (1000) ευρώ καθαρά από την τσέπη κάθε γιατρού ετησίως.

4.      Αριθμητικά σε σχέση με τα σήμερα ισχύοντα, οι αμοιβές των εφημεριών αυξάνονται λίγο. Όμως με βάση τις δηλώσεις του Υπουργού Υγείας στην συνάντηση με την ΟΕΝΓΕ 12/5/17 επίκειται άμεσα νέο νομοθέτημα περί ρύθμισης χρόνου εργασίας – εφημέρευσης – ευρωπαϊκή οδηγία, με το οποίο εκτός των άλλων καταργούνται οι 17ωρες και οι 24ωρες εφημερίες και καθιερώνονται οι 5ωρες και οι 12ωρες (πάντως στις διατάξεις του μνημονιακού πολυνομοσχεδίου περί ιατρικού μισθολογίου οι εφημερίες αναφέρονται ως 17ωρες και 24ωρες). Άρα αν ισχύσουν όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό, δεν προκύπτει αύξηση αλλά μείωση των εφημεριακών αποδοχών.

5.      Σύμφωνα λοιπόν με όλα τα παραπάνω δεδομένα και αν δεν προκύψουν καινούρια, η πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Υγείας προς την ΟΕΝΓΕ (12/5/17) πως με τις ρυθμίσεις αυτές δεν θα υπάρξουν μειώσεις αποδοχών αλλά μάλιστα θα υπάρξουν και μικρές αυξήσεις, απλά ΔΕΝ ανταποκρίνεται στην αλήθεια.

6.      Εγείρεται και σοβαρό συνταγματικό θέμα, καθώς η προσφυγή της ΟΕΝΓΕ ενάντια στις μειώσεις του ειδικού ιατρικού μισθολογίου που είχαν γίνει το 2012 εκδικάστηκε (μετά από πολλές καθυστερήσεις) στις 2/12/2016 με θετική υπέρ ημών εισήγηση.

7.      Τέλος υπάρχει στο άρθρο 140, παρ. 2, μια «θεσμική μεταρρύθμιση» άνευ δημοσιονομικής σημασίας : ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ στην Α ζώνη εφημέρευσης το ως τώρα ισχύον δικαίωμα των επιστημονικών προϊσταμένων που ασκούν καθήκοντα Συντονιστή με ανάθεση να επιλέγουν αν θα εφημερεύουν μαζί με τους λοιπούς διευθυντές του τμήματος ή αν θα έχουν εποπτικό εφημεριακό ρόλο λαμβάνοντας το επίδομα εφημέρευσης. Το … «προνόμιο» αυτό διατηρείται μόνο για τους έχοντες βαθμό Συντονιστή. Η κυβερνητική αυτή υπαναχώρηση γίνεται παρά τις περί του αντιθέτου κατά καιρούς δεσμεύσεις του ίδιου του Υπουργού, και απλά αποτελεί ένα ΧΑΤΙΡΑΚΙ στην νοοτροπία που έχουν τα υπολείμματα της πρασινογάλαζης μεγαλοδιευθυντικής φεουδαρχίας να … «ξεχωρίζουν από την πλέμπα».

Αναμένεται η τελική μορφή των διατάξεων όπως θα ψηφιστούν στην Βουλή μαζί με το υπόλοιπο μνημονιακό πολυνομοσχέδιο.

Επίσης αναμένεται εντός των ημερών το επόμενο προσχέδιο νόμου που θα αφορά σοβαρές αλλαγές σε ωράριο – εφημέρευση πιθανότατα σε ΠΟΛΥ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ σύμφωνα με τις από 12/5/17 σχετικές ανακοινώσεις του Υπουργού.

Εν τω μεταξύ :

όλες / όλοι στον απεργιακό αγώνα ! όλες/όλοι και στις 18/5 στην απεργία και στα λαϊκά συλλαλητήρια !