ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ :

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που ταλανίζουν το ΕΣΥ είναι η διευθυντική αυθαιρεσία, την οποία βιώνουν καθημερινά πολλά τμήματα. Μια μειοψηφία (αλλά όχι και τόσο ολιγάριθμη) διευθυντών λειτουργούν σαν «απολυταρχικοί αφέντες» έχοντας μετατρέψει τις κλινικές τους σε ιδιωτικά μαγαζιά τύπου “one man show” παραβιάζοντας διαρκώς τα δικαιώματα τόσο των υφισταμένων τους ιατρών όσο και των ασθενών. Η απόλυτη εξουσία που μπορεί κάποιος διευθυντής να ασκεί εκμεταλλευόμενος τόσο τους δαίδαλους της νομοθεσίας όσο και τις προσωπικές του διασυνδέσεις (άς μην ξεχνάμε άλλωστε με ποιά ... «κριτήρια αξιοκρατίας», πράσινα ή γαλάζια ανάλογα με την περίοδο γίνονται οι κρίσεις των διευθυντών) δίνει σε κάποιους «συναδέλφους» την δυνατότητα να θησαυρίζουν, και μάλιστα συμπεριφερόμενοι με απαράδεκτο τρόπο στους επιμελητές και τους ειδικευόμενους της κλινικής τους. Μάλιστα συχνά την τακτική αθυή ακολουθούν διευθυντές υποδεέστεροι επιστημονικά σε σχέση με τους επιμελητές τους, που προσπαθούν να επιβληθούν διοκητικά αφού δεν μπορούν να επιβληθούν επιστημονικά. Ακραίο παράδειγμα τέτοιων συμπεριφορών είναι ορισμένες πανεπιστημιακές κλινικές, στις οποίες οι επιμελητές του ΕΣΥ θεωρούνται «παιδιά ενός κατώτερου θεού». Βέβαια, όσο και άν δυστυχώς πολλαπλασιάζονται τέτοια φαινόμενα, είναι προς τιμήν των γιατρών του ΕΣΥ ότι -ακόμα τουλάχιστον- η πλειοψηφία των διευθυντών παθολογικών, χειρουργικών και εργαστηριακών τμημάτων λειτουργούν δημοκρατικά και με αξιοπρέπεια. Οι «κακοί» διευθυντές είναι σε κάθε νοσοκομείο συγκεκριμένοι, γνωστοί και «δακτυλοδεικτούμενοι». Το περίεργο είναι ότι παρ’ όλα αυτά όχι μόνο παραμένουν ανενόχλητοι, αλλά είτε με καθεστώς ΠΑΣΟΚ είτε με καθεστώς ΝΔ αρκετοί από αυτούς «επιβραβεύονται» κιόλας με την «προώθησή» τους σε διάφορες επιτροπές, συμβούλια και διοικητικές θέσεις επηρρεάζοντας έτσι αρνητικά όλην τη λειτουργία του συστήματος.

Η ΑΡΣΙ επιμένει ότι το μοναδικό δραστικό «φάρμακο» για την κατάσταση αυτή είναι η θεσμική κατάργηση του ίδιου του θεσμού του «Διευθυντή» με την σημερινή του έννοια. Καθώς το κακό έχει παραγίνει, χρειάζεται η επείγουσα νομοθέτηση απλών μέτρων.

- Η διοίκηση του τμήματος θα πρέπει να ασκείται όχι από ένα πρόσωπο, αλλά από το συμβούλιο του τμήματος στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι ειδικοί γιατροί με αποφασιστική ψήφο και οι ειδικευόμενοι με συμβουλευτική ψήφο.
- Το συμβούλιο πρέπει να συνεδριάζει τακτικά (π.χ. κάθε εβδομάδα) και να αποφασίζει για όλα τα σημαντικά θέματα (ιατρικές αποφάσεις, καταμερισμό καθηκόντων, προγράμματα ιατρείων-χειρουργείων-εφημεριών κλπ).
- Ο «διευθυντής-συντονιστής» πρέπει να εκλέγεται από το συμβούλιο, να έχει θητεία ορισμένης διάρκειας (π.χ. 2 χρόνια) και οι αρμοδιότητές του να περιορίζονται στα ακόλουθα : να προεδρεύει στο συμβούλιο του τμήματος, να συντονίζει μεριμνώντας για την εφαρμογή των αποφάσεων του συμβουλίου και να έχει την ευθύνη του ελέγχου της εκπαίδευσης των ειδικευομένων και γενικά της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης.

Τα παραπάνω ούτε «επαναστατικά» ούτε «ανέφικτα» είναι, αφού έτσι λειτουργούν από χρόνια εθνικά συστήματα υγείας τα οποία ζηλεύουμε για το επίπεδό τους και τρέχουμε εκεί για να μετεκπαιδευτούμε, όπως το σύστημα της Μ. Βρεττανίας. Άλλωστε, και εδώ πολλά τμήματα –που έχουν την τύχη να έχουν διευθυντές επιπέδου- κάπως έτσι λειτουργούν από μόνα τους, εκτός φυσικά από την «εναλλαγή» στην διευθυντική θέση, και μάλιστα λειτουργούν πολύ καλά.

Τεράστιο πρόβλημα επίσης εξακολουθεί να αποτελεί το αντιδημοκρατικό και γραφειοκρατικό αλαλούμ βαθμίδων μέσα στο ΕΣΥ. Η μοναδική μισθολογική αναβάθμιση γίνεται στην ... «μετάβαση» από την βαθμίδα του Β΄σε αυτήν του Α΄. Οι Αναπληρωτές εξαναγκάζονται να εφημερεύουν ως τα 65 τους. Ο απαράδεκτος θεσμός των «επικουρικών» διατηρείται και επεκτείνεται, έχει δε εξελιχθεί σε αισχρό ρουσφετολογικό μηχανισμό. Σε συνδυασμό δε με το πρόβλημα της αχαλίνωτης διευθυντικής αυθαιρεσίας που αναφέραμε προηγουμένως, αυτή η «χωλή» εξέλιξη κάνει τις συνθήκες ασφυκτικές για πολλούς συναδέλφους αφού άν κοντράρεις τον διευθυντή σου αυτός μπορεί να σε στέλνει «μόνιμη εξορία» στα τακτικά ιατρεία, να σε βάζει να εφημερεύεις συνέχεια Σαββατοκύριακα και αργίες ή να σε σβήνει από τα προγράμματα χειρουργείων άσχετα άν είσαι 55, 60 ή 65 χρονών και έχεις εμπειρία μεγαλύτερη από τον ίδιο τον διευθυντή. Και αυτό το αίσχος έχει παραγίνει, γι’αυτό χρειάζεται να νομοθετηθούν άμεσα μέτρα τα οποία είναι σε γνώση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου σαν αιτήματα των τελευταίων Γενικών Συνελεύσεων της ΕΙΝΑΠ και του Συνεδρίου της ΟΕΝΓΕ :

- αποδέσμευση βαθμού – μισθού, αυτόματη και διαρκής μισθολογική εξέλιξη με τον χρόνο προϋπηρεσίας.
- βιολογικό – ηλικιακό όριο στην υποχρέωση εφημερίας (π.χ. τα 60 έτη άμεσα, με προοπτική παραπέρα μείωσης) σε συνδυασμό με προσλήψεις νέων Επιμελητών σε οργανικές θέσεις.
- συνταξιοδότηση με το βαθμό του διευθυντή –όπως αυτός είναι σήμερα- για όλους τους γιατρούς του ΕΣΥ.
- αναγνώριση του παρελθόντος εφημεριακού χρόνου σαν συντάξιμου για όσους το επιθυμούν.
- ανθρώπινα ποσά συντάξεων και εφ’άπαξ, με κατάργηση των αντιασφαλιστικών νομοθετικών «τερατουργημάτων» Πετραλιά – Ρέππα – Σιούφα.

Εδώ και 3 χρόνια –από τότε που ανέλαβε καθήκοντα ο σημερινός υπουργός κ. Αβραμόπουλος- από την μία δεν γίνεται απολύτως τίποτα θετικό και ουσιαστικό (για παράδειγμα τουλάχιστον τα μέτρα δημοκρατικής λειτουργίας που περιγράφτηκαν στην πρώτη παράγραφο θα μπορούσαν να έχουν θεσμοθετηθεί χωρίς κανένα κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό – αυτό το αναφέρουμε γιατί ένα από τα αγαπημένα επιχειρήματα του Αβραμόπουλου είναι «εγώ θέλω, αλλά δεν με αφήνει ο Αλογοσκούφης»). Από την άλλη, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου έχει εξαπολύσει μια απίστευτη «διπλωματική» εκστρατεία παραπλάνησης και ασύστολης ψευδολογίας που θα την ζήλευε ακόμα και ο ... Μέττερνιχ της Αυστροουγγαρίας. «Βομβαρδίζει» διαρκώς τα συνδικαλιστικά όργανα με «επιστολές-προτάσεις» στις οποίες ισχυρίζεται ότι θα πάρει μέτρα για την εξέλιξη και την δημοκρατική λειτουργία του ΕΣΥ άν βέβαια δεχτούμε να υπογράψουμε μία σύμβαση με αποικιοκρατικούς όρους αποδεχόμενοι την μισθολογική μας καθήλωση και την άνευ όρων υπερεργασία, με κατάργηση μάλιστα της αναγνώρισης της υπερωριακής μας εργασίας σαν τέτοιας.

Η ουσία είναι ότι ακόμα και τα ... «θετικά» που προτείνει στα λεγόμενα «10 σημεία του πολυδιευθυντικού» μόνο θετικά δεν είναι :
- Η διευθυντική αυθαιρεσία διατηρείται σε όλο της το μεγαλείο. Τα καθήκοντα – προνόμια των «αρχιδιευθυντών» (άσχετα με τον τρόπο που αυτοί θα διορίζονται) παραμένουν ακριβώς ως έχουν σήμερα.
- Καμία ουσιαστική βελτίωση δεν υπάρχει στην εξέλιξη όσον αφορά τις συνθήκες και τον χρόνο εργασίας. Οι γιατροί του ΕΣΥ (εκτός από τους «αρχιδιευθυντές») θα εξακολουθούν αγόγγυστα να εφημερεύουν νυχθημερόν μέχρι τη σύνταξη (ή μέχρι τον τάφο – υπάρχουν ανατριχιαστικά στατιστικά στοιχεία για τον μέσο όρο ζωής των νοσοκομειακών γιατρών στην Ελλάδα).
- Η μισθολογική «αναβάθμιση» αυτών που θα πάρουν τον «τιμητικό τίτλο» του «διευθυντή» (δηλαδή κάποιων από τους σημερινούς Αναπληρωτές) θα είναι ευτελής (αποδοχές των σημερινών διευθυντών Γ΄ζώνης στην καλύτερη περίπτωση) και με αναξιοπρεπείς όρους, καθώς αφού δεν θα υπάρχει καμία σχετική πρόβλεψη στον προύπολογισμό ομολογείται σαφώς ότι τα λεφτά αυτά θα «κλαπούν» από τα μισθολογικά και εφημεριακά κονδύλια των ειδικευόμενων και των γιατρών της επαρχίας.
- Είναι επίσης σαφές ότι η «εξέλιξη» αυτή δεν αφορά το σύνολο των Αναπληρωτών, αλλά «λίγους και εκλεκτούς». Απόδειξη είναι ότι οι εμπνευστές της πρότασης δεν λένε π.χ. την απλή κουβέντα «καταργείται η βαθμίδα του Αναπληρωτή, όλοι παίρνουν τον τίτλο του Διευθυντή» (αφού ούτως ή άλλως οργανική βαθμίδα Αναπληρωτή δεν υπάρχει, οι οργανικές βαθμίδες είναι Β΄, Α΄, και Διευθυντής). Παραπέρα, άν ήθελαν απλώς να διατηρήσουν τον τίτλο του Αναπληρωτή σαν ενδιάμεση μεταβατική βαθμίδα, θα μπορούσαν να πούν μια άλλη απλή κουβέντα όπως π.χ. «η εξέλιξη από Αναπληρωτή σε Διευθυντή θα γίνεται με παρόμοιο τρόπο όπως γίνεται σήμερα η εξέλιξη από Α΄ σε Αναπληρωτή». Αντί γι’ αυτό αναφέρεται σαφώς ότι η ατομική εξέλιξη από Αναπληρωτή σε Διευθυντή θα αφορά τους «άξιους, ικανούς και επαρκείς» γιατρούς χωρίς καμία σαφή πρόβλεψη για το ποιός ή ποιοί θα κρίνουν αυτήν την ... «επάρκεια».
- Η αλλαγή στον τρόπο επιλογής του «αρχιδιευθυντή» κάθε τμήματος μόνο «επί το θετικότερον» δεν είναι. Συγκεκριμένα, μόλις συνταξιοδοτηθεί ο σημερινός (οργανικός) Διευθυντής προβλέπεται ότι η θέση δεν θα προκυρήσσεται, αλλά θα διορίζεται σαν «αρχιδιευθυντής – συντονιστής» ένας εκ των εν τω μεταξύ εχόντων εξελιχθεί ατομικά σε τίτλο «διευθυντή» ιατρός του τμήματος. Δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόβλεψη για το ποιός και με ποιά διαδικασία θα τον επιλέγει. Άν η επιλογή γίνεται όπως γίνεται σήμερα η επιλογή π.χ. των Διευθυντών Τομέων και των Διευθυντών Ιατρικής Υπηρεσίας (δηλαδή από τον εκάστοτε Διοικητή του νοσοκομειου), αυτή η διαδικασία είναι λιγότερο διαφανής και δημοκρατική ακόμα και από τη σημερινή (ΣΚΕΥΟΠΝΙ Διευθυντών) άσχετα με το άν δικαίωμα υποψηφιότητας θα έχουν μόνο γιατροί μέσα από το ίδιο το τμήμα.

Το συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω είναι ότι προβλέπεται απλά ένας «ξερός τίτλος» διευθυντή για κάποιους από τους σημερινούς Αναπληρωτές, επιλεγμένους με ασαφείς διαδικασίες, χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα στις συνθήκες εργασίας τους. Η «αρχιδιευθυντική αυθαιρεσία – μονοπρόσωπη απολυταρχική διοίκηση» σε κάθε τμήμα διατηρείται ως έχει. Καμία βελτίωση δεν προβλέπεται στον «παρασκηνιακό» τρόπο επιλογής αυτής της μονοπρόσωπης διοίκησης.

Είναι γνωστό ότι ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Σ. Τσούκαλος και η ηγεσία της ΔΗΚΝΙ συμφωνούν με τα παραπάνω εδώ και καιρό, ενώ ο αντιπρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Β. Λαοπόδης και μέρος της ΠΑΣΚ «μισοσυμφωνούν» και μάλιστα έχουν εγκλωβίσει την ομοσπονδία σε έναν ατέρμονα «διάλογο» με το υπουργείο για τα παραπάνω, μην αφήνοντάς την να αναπτύξει καμία διεκδικητική δράση για τους εξευτελιστικούς μισθούς μας, τα εξοντωτικά μας ωράρια, τις συνθήκες άσκησης της ιατρικής, την επαγγελματική προοπτική των νεότερων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και τώρα που στην πλειοψηφία των νοσοκομείων της χώρας οι γιατροί ξεσηκώθηκαν από μόνοι τους για να πληρωθούν τα καθυστερούμενα των εφημεριών, το προεδρείο της ΟΕΝΓΕ «έλαμψε διά της απουσίας του». Εδώ προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα :
Αυτοί οι συνάδελφοι από την ΔΗΚΝΙ και την ΠΑΣΚ που θεωρούν ότι η «πρόταση Αβραμόπουλου» είναι θετική και εμείς όλοι οι άλλοι είμαστε κακοπροαίρετοι, γιατί δεν την υπογράφουν να τελειώνουμε ? Ούτως ή άλλως την αναγκαία πλειοψηφία στο Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ την έχουν. Μήπως έχουν καταλάβει ότι «κάποιο λάκκο έχει η φάβα» και φοβούνται ότι σε λίγους μήνες οι νοσοκομειακοί γιατροί θα τους παίρνουν με τις πέτρες ?
Η «πρόταση» έχει απορριφθεί σχεδόν από όλες τις νοσοκομειακές συνελεύσεις Αθήνας – Πειραιά και συνελεύσεις ενώσεων στην υπόλοιπη χώρα. Ο Τσούκαλος και οι περί αυτόν ισχυρίζονται ότι οι συνελεύσεις αυτές δεν είναι αντιπροσωπευτικές, αλλά «συναθροίσεις αριστεριστών» (!!!) (Αξιοθαύμαστο το πόσες χιλιάδες αριστεριστές νοσοκομειακοί γιατροί υπάρχουν στην Ελλάδα.) Μάλιστα... Τότε γιατί δεν τίθεται η «πρόταση» στην κρίση των νοσοκομειακών γιατρών π.χ. με πανελλαδικό δημοψήφισμα (ναι ή όχι) οργανωμένο από την ΟΕΝΓΕ ?
Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΔΗΚΝΙ διατείνεται ότι το «σχέδιο πολυδιευθυντικού Αβραμόπουλου – Τσούκαλου» είναι πανάκεια. Από την άλλη όμως τα ίδια τα μέλη της ηγεσίας αυτής σπεύδουν σήμερα να «καταλάβουν» Διευθυντικές θέσεις όσο προλαβαίνουν ! (Άς μην το αρνηθούν, η Θεσσαλονίκη έχει ήδη «βουίξει» και αρχίζει να «βουίζει» και η Αθήνα, ο νοών νοείτο). Αφού το ... «πολυδιευθυντικό» σας είναι τόσο καλό συνάδελφοι της ΔΗΚΝΙ, γιατί βιάζεστε τόσο πολύ να γίνετε τάκα – τάκα Διευθυντές σήμερα, με τον παλιό νόμο, πριν ακόμα εφαρμοστεί το σχέδιό σας ?

Τα ερωτήματα αυτά είναι μόνο λίγα από τα πολλά που θέτουν χιλιάδες νοσοκομειακοί γιατροί σε όλη τη χώρα, από αυτούς που έχουν αξιοπρέπεια, θέλουν να ζουν από το μισθό τους, αγωνιούν για το μέλλον της δημόσιας περίθαλψης και τώρα βγαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο διεκδικώντας τα αυτονόητα δικαιώματά τους και παραμερίζοντας γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες.




Απρίλιος 2008


ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΙΑΤΡΩΝ (Α. Ρ. Σ. Ι.)

Ανακοίνωση της ΑΡΣΙ για την πρόταση – επιστολή του Υπ. Υγείας προς την ΟΕΝΓΕ (16-1-08)

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΙΑΤΡΩΝ (Α.Ρ.Σ.Ι.)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ – ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΥΠ. ΥΓΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΕΝΓΕ (16-1-08)
Φλεβάρης 2008

Είναι η τρίτη συνεχής χρονιά που οι συνδικαλιστικές μας ηγεσίες (προεδρεία ΟΕΝΓΕ και ΕΙΝΑΠ) συνεχίζουν να ασχολούνται αποκλειστικά με την «διαπραγμάτευση» συμφωνίας με το υπ. Υγείας, η οποία υποτίθεται ότι θα λύσει τα σημαντικότερα προβλήματα των νοσοκομειακών γιατρών χωρίς κόπους και αγώνες. Με την εμπλοκή στην διαπραγμάτευση αυτή –που έχει πια αποκτήσει χαρακτήρες μονομανίας- έχουν παραμεριστεί όλα μας τα αιτήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι είμαστε ο μοναδικός κλάδος του ευρύτερου δημόσιου τομέα που δεν φαίνεται να διεκδικεί αυξήσεις αποδοχών, παρά το γεγονός ότι αυτές είναι εξευτελιστικές και ευτελίζονται περισσότερο διαρκώς κάθε μέρα που περνάει ...
Άς δούμε λοιπόν αναλυτικά αυτές τις περίφημες «προτάσεις» του υπουργείου όπως ακριβώς περιγράφονται στην τελευταία εκδοχή τους (επιστολή γ.γ. υπουργείου υγείας κ. Καλογερόπουλου προς Σ. Τσούκαλο πρόεδρο ΟΕΝΓΕ, 16-1-08), ενώ θα αναφέρονται οι απαντήσεις-διευκρινήσεις που δίνουν σε αυτονόητα ερωτήματα οι ίδιοι οι ... «διαπραγματευτές» (κυρίως Τσούκαλος-Λαοπόδης). Τέλος, μην αντέχοντας στον πειρασμό, θα παραθέτουμε σε κάθε σημείο και συνολικά μερικά πρώτα δικά μας συμπεράσματα. Τα υπόλοιπα συμπεράσματα δικά σας ...


1. Στην εισαγωγική παράγραφο, αφού επαναλαμβάνονται οι γνωστές δεσμεύσεις ότι δεν θα ελαστικοποιηθούν οι εργασιακές μας σχέσεις και δεν θα «διακινδυνεύσουν» οι αποδοχές μας (αλήθεια, τέτοιες που είναι πραγματικά δεν κινδυνεύουν από τίποτα ...) γίνεται λόγος για «κλαδική συμφωνία» (και όχι για συλλογική σύμβαση).

Ερώτηση Α: Γιατί λοιπόν «κλαδική συμφωνία» και όχι «συλλογική σύμβαση» ?
Απάντηση: Δεν μπορεί να υπογραφεί συλλογική σύμβαση μεταξύ υπουργείου και ΟΕΝΓΕ γιατί δεν προβλέπεται από την νομοθεσία. Διαδικασία συλλογικής σύμβασης νοείται μόνο μεταξύ κράτους – τριτοβάθμιας συνομοσπονδίας (ΑΔΕΔΥ).

Ερώτηση Β: Αφού δεν μιλάμε για συλλογική σύμβαση, εννοείται ότι δεν πρόκειται να υπάρξει διαδικασία υποχρεωτικής διαιτησίας άν δεν τα «βρούμε» με το Υπουργείο...
Απάντηση: Πράγματι, δεν θα υπάρξει τέτοια διαδικασία.

Ερώτηση Γ: Τότε γιατί το Υπουργείο τραβάει τέτοιο «ζόρι» να υπογράψουμε ? Θα μπορούσε να νομοθετήσει μονομερώς ό,τι μέτρα θεωρεί σωστά σύμφωνα με την πολιτική του στόχευση, όπως έχουν κάνει όλες οι κυβερνήσεις –τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ- μέχρι σήμερα ...
Απάντηση: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πιέζει τις χώρες-μέλη να εξασφαλίσουν την ενυπόγραφη συναίνεση των νοσοκομειακών γιατρών, είτε ατομικά είτε συλλογικά, για την παραβίαση της γνωστής παραγράφου του ευρωπαϊκού νόμου που θέτει ανώτατο εβδομαδιαίο όριο (48 για τους ειδικούς, 56 για τους ειδικευόμενους) στις ώρες εργασίας των γιατρών με στόχο την προστασία της ασφάλειας των ασθενών. Κι’ αυτό γιατί άλλη ευρωπαϊκή νομοθεσία (διατάξεις περί opt-out) επιτρέπει στον εργαζόμενο να εργάζεται πέραν των χρονικών ορίων ασφαλείας άν ο ίδιος ενυπόγραφα δηλώνει ότι αντέχει να το κάνει. Εμείς, βάζοντας συλλογικά την υπογραφή μας (σαν ΟΕΝΓΕ) στο σημείο αυτό που ενδιαφέρει το υπουργείο (επειδή όσον αφορά την Ελληνική και Ευρωπαϊκή εργατική νομοθεσία το υπουργείο είναι εργοδότης για τους γιατρούς του δημόσιου τομέα, με ό,τι ευθύνες αυτό συνεπάγεται) «παζαρεύουμε» με το υπουργείο παραχωρήσεις σε άλλα άσχετα θέματα που ενδιαφέρουν εμάς.

Συμπέρασμα: Τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και οι εθνικές κυβερνήσεις προσπαθούν να αποσπάσουν την εθελοντική συναίνεση των νοσοκομειακών γιατρών (ατομική ή συλλογική) για την πλήρη καταστρατήγηση κάθε έννοιας ανώτατου ορίου ωρών εργασίας, για να μην έχουν δικαστικά ή ασφαλιστικά μπλεξίματα. Αυτή η διαδικασία είναι χιλιάδες φορές αισχρότερη σε σύγκριση με το να μην υπήρχε καθόλου ευρωπαϊκή οδηγία, γιατί τότε τουλάχιστον δεν θα υπήρχε η συναίνεση των ιατρών στα εξοντωτικά ωράρια. Είναι αυτονόητο ότι τέτοια υπογραφή δεν πρέπει να τους δώσουμε με τίποτα, ακόμα και άν μας τάξουν «τον ουρανό με τ’άστρα». Πολύ περισσότερο τώρα, με τα ευτελή ανταλλάγματα που δίνει ο κ. Αβραμόπουλος και περιγράφονται παρακάτω...

2. Εξαγγέλεται η αναδιάρθρωση της ιατρικής υπηρεσίας των νοσοκομείων «στην κατεύθυνση του πολυδιευθυντικού συστήματος και στο πλαίσιο των προτάσεων – τοποθετήσεων που έχουν γίνει μέχρι σήμερα (πρόταση δέκα σημείων)». Η συγκεκριμενοποίηση των ρυθμίσεων θα γίνει από «μικτή επιτροπή του Υπουργείου και των νοσοκομειακών γιατρών εντός μηνός από την κατ’ αρχήν συμφωνία.»

Ερώτηση Α: Οι «εξελιγμένοι» διεθυντές θα εφημερεύουν?
Απάντηση: Bεβαίως, αυτό προβλέπεται σαφώς στα «10 σημεία».

Ερώτηση Β: Τι μισθολογικό καθεστώς θα έχουν?
Απάντηση: Το ίδιο που έχουν σήμερα οι διευθυντές της επαρχίας που εφημερεύουν σαν επιμελητές.

Ερώτηση Γ: Πόσοι από τους σημερινούς αναπληρωτές θα εξελιχθούν σε διευθυντές?
Aπάντηση: Θα ξεκινήσουμε με μερικούς μέσα στο 2008 και μετά βλέπουμε.

Ερώτηση Δ: Από ποια επιτροπή θα κρίνονται οι προς εξέλιξη?
Aπάντηση: Δεν υπάρχει απάντηση προς το παρόν.

Eρώτηση Ε: Αφού συνταξιοδοτηθεί ο σημερινός (οργανικός) διευθυντής, ποιος θα ορίζει τον «συντονιστή» (δηλαδή τον «αρχιδιευθυντή» του τμήματος) μεταξύ των «εξελιγμένων» διευθυντών?
Aπάντηση: Δεν υπάρχει προς το παρόν. Στα «10 σημεία» αναφέρεται μία «σκέψη για συνέλευση του τομέα» (σημ. ΑΡΣΙ : σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία τέτοιο όργανο δεν υπάρχει, και μάλιστα δεν υφίσταται ούτε κάν σαν εκλεκτορικό σώμα για εκλογή διευθυντή τομέα. Πιο πρόσφατες «διαρροές» από το υπουργείο λένε ότι οι «εξελιγμένοι» διευθυντές θα εκλέγουν «συντονιστή» μεταξύ τους. To τι θα γίνεται άν π.χ. υποψήφιοι και ψηφοφόροι είναι μόνο δύο επαφίεται στην φαντασία μας...)

Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει δέσμευση ότι από τους σημερινούς αναπληρωτές θα εξελιχθούν όλοι (και όχι μόνο «τα δικά μας παιδιά»). Δεν υπάρχει δέσμευση για χρονοδιάγραμμα. Δεν υπάρχει δέσμευση ότι ο διορισμός του «συντονιστή» θα γίνεται με διαδικασία πιο διαφανή και αξιοκρατική από την σημερινή του ΣΚΕΥΟΠΝΙ διευθυντών.

3. «Μέχρι το τέλος του 2009, θα προσληφθούν 4500 νοσοκομειακοί γιατροί, 3200 ειδικευμένοι και 1300 ειδικευόμενοι.»
Ερώτηση:Αυτοί οι «3200 ειδικευμένοι» θα είναι οργανικοί επιμελητές ή επικουρικοί? Αν μιλάμε για οργανικούς επιμελητές Β’, εννοούμε τις ήδη προκυρηγμένες και κενές οργανικές θέσεις ή για έξτρα οργανικές θέσεις ?
Απάντηση: Δεν υπάρχει απάντηση.

Συμπέρασμα: Μετατίθεται χρονικά η δέσμευση για προσλήψεις ιατρικού προσωπικού (η προ-προηγούμενη εξαγγελία μιλούσε για το 2007, ενώ η προηγούμενη για το 2008. Μάλλον θα πάμε για την ολυμπιάδα του Λονδίνου…). To υπουργείο για άλλη μια φορά επιμένει να μην δεσμεύεται για το στοιχειώδες (ότι οι ειδικευμένοι γιατροί του ΕΣΥ θα προσλαμβάνονται σε οργανικές θέσεις επιμελητών και ότι θα σταματήσει το αίσχος των προσωρινών και άνευ δικαιωμάτων επικουρικών). Ίσα-ίσα που το τελευταίο διάστημα υπάρχει «τσουνάμι» προσλήψεων επικουρικών, και μάλιστα όργιο μεταθέσεων «δικών μας παιδιών» από επαρχία προς Αθήνα και Θεσσαλονίκη αμέσως μετά την πρόσληψή τους.

4. Από την υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας και μετά, το πρωινό ωράριο γίνεται 7ωρο και η εφημερία 17ωρη.

Συμπέρασμα : 30-40 ευρώ το μήνα (καθαρά στο χέρι).

5. «Από την υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας» το σύνολο των εφημεριών θα φορολογείται με 20%.

Συμπέρασμα: Eφόσον αυτό γίνει αποδεκτό από το υπουργείο οικονομικών και νομοθετηθεί (καμμία τέτοια δέσμευση ή έστω απλή αναφορά δεν υπάρχει στο κείμενο), κάθε γιατρός θα πάρει 50-60 ευρώ τον μήνα στο τέλος του 2009 (τότε που θα γίνει η επιστροφή φόρου του 2008). Φυσικά το μέτρο δεν θα ισχύσει από την «υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας», αλλά από την μέρα που θα δημοσιευτεί σε ΦΕΚ η αντίστοιχη νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου οικονομικών (αν και εφόσον αυτή γίνει).

6. «Το επίδομα βιβλιοθήκης θα είναι αφορολόγητο, από την υπογραφή της κλαδικής συμφωνίας».
Συμπέρασμα: Ακριβώς το ίδιο με την προηγούμενη παράγραφο, διαφέρει μόνο το ποσό (30-40 ευρώ το μήνα για κάθε γιατρό).

7. «Το σύνολο των εφημεριακών αποδοχών των γιατρών, όπως αυτό θα έχει διαμορφωθεί στις 31-12-2008, και όπως αναπροσαρμόζεται κατά την εισοδηματική πολιτική, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των τακτικών αποδοχών των γιατρών και συνεχίζει να τους καταβάλλεται από 1-1-2009. Οι συντελεστές με βάση τους οποίους θα κατανεμηθούν στο ιατρικό προσωπικό (κατά βαθμό) οι εφημεριακές αποδοχές από 1-1-2009, θα καθοριστούν από μεικτή επιτροπή στελεχών του υπουργείου και εκπροσώπων της ΟΕΝΓΕ και θα αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα της κλαδικής συμφωνίας».

Ερώτηση: ??? (!!!)
Aπάντηση: Για κάθε γιατρό στις 31-12-2008 θα «κλειδώσει» ένα συγκεκριμένο ποσό μεικτών αποδοχών. Αυτό θα οριστεί κατ’ αρχήν ανά βαθμίδα κατά μέσον όρο. Παράδειγμα : Αν υποθέσουμε ότι στις 31-12-08 θα υπηρετούν 8500 ειδικευόμενοι σε όλη την χώρα, θα αθροίσουμε το σύνολο των τακτικών (μεικτών) αποδοχών τους που αντιστοιχούν στον μήνα 12-08 και το σύνολο των εφημεριακών (μεικτών) αποδοχών τους για τον ίδιο μήνα, και μετά θα διαιρέσουμε το συνολικό άθροισμα διά τον αριθμό τους (π.χ. 8500). Έτσι θα «κλειδώσουν» ποσά ίδια για κάθε βαθμίδα (ειδικευόμενοι, Β’, Α’, διευθυντές) σε όλη τη χώρα. Το γενικό σύνολο θα είναι ακριβώς ίσο με το γενικό σύνολο κονδυλίου τακτικών αποδοχών (περίπου 540 εκ) + κονδυλίου εφημεριών (περίπου 315 εκ, αν από το συνολικό 337 αφαιρέσουμε αυτά που αντιστοιχούν σε παν/κούς-στρατ/κούς-αγροτικούς). Για να γίνει αυτή η εξίσωση μάλλον θα χρειαστεί να καθοριστούν συντελεστές για κάθε βαθμίδα επί του αριθμητικού μέσου όρου, με κατ’ αρχήν σκέψη 0,70 για τους ειδικευόμενους, 0,90 για τους Β’, 1,20 για τους Α’ και 1,40 για τους διευθυντές.

Συμπέρασμα: H κυβέρνηση δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν θα δώσει ούτε ένα ευρώ αύξηση στα μισθολογικά μας κονδύλια για όλη την επόμενη διετία. Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση θέλει να μας βάλει να φαγωθούμε μεταξύ μας για να μοιράσουμε την μιζέρια μας. Όσοι περισσότεροι γιατροί προσλαμβάνονται, τόσο θα λιγοστεύουν οι αποδοχές μας. Επίσης, προκηρύσσεται άτυπος «εμφύλιος πόλεμος» μεταξύ των βαθμίδων για την διανομή, μάλλον με προκαθορισμένο αποτέλεσμα (βλέπε την «κατ’ αρχήν σκέψη» για τους συντελεστές).

8. Το ποσό που θα «κλειδώσει» για κάθε βαθμίδα στις 31-12-08 και θα δίνεται σαν τακτικές αποδοχές, θα εμπεριέχει την υποχρέωση επιτέλεσης 4 εφημεριών μηνιαίως για τους ειδικευμένους και 6 για τους ειδικευόμενους. Όποιος γιατρός κάνει λιγότερες από 4 ή 6 αντίστοιχα εφημερίες, θα παίρνει τις ίδιες αποδοχές χωρίς περικοπές. Όποιοι ειδικευμένοι κάνουν εφημερίες ετοιμότητας αντί για ενεργείς θα έχουν υπ’όψιν τους την αντιστοίχηση 4 ενεργείς = 10 ετοιμότητας. Ανάλογη αντιστοίχηση θα ανακοινωθεί και για τις μεικτές εφημερίες.

Ερώτηση A: Τι μέρος από την «εφημεριακή αποζημίωση» θα ενσωματωθεί στον βασικό μισθό ?
Απάντηση: Δεν υπάρχει απάντηση.

Eρώτηση Β: Διαφαίνεται ή όχι ο ορατός κίνδυνος οι διοικήσεις να υποχρεώνουν τους ειδικευμένους σε εφημεριακό έργο ετοιμότητας κυρίως, ώστε να εξασφαλίζεται τυπικά η κάλυψη των τμημάτων με λίγα έξοδα για το κράτος?
Aπάντηση : Δεν υπάρχει απάντηση.

Συμπέρασμα: Καλούμαστε να υπογράψουμε ότι αναλαμβάνουμε αντί ενός ευτελούς ποσού την πλήρη ιατρική κάλυψη του συστήματος 24ώρες το 24ωρο, 365 μέρες το χρόνο, με «ενσωμάτωση»-κατάργηση των υπερωριακών μας αποδοχών. Οι υπεύθυνοι του υπουργείου όταν μιλούν για «ειδικευόμενους που θα κάνουν λιγότερες από 6 εφημερίες» μάλλον έχουν κατά νού ειδικευόμενους σαν τους γιούς πανεπιστημιακών καθηγητών που κάνουν ειδικότητα στις κλινικές των μπαμπάδων τους ή σαν τη κα Νατάσα Παζαΐτη.

9. Από 1-1-2009 κάθε εφημερία που θα γίνεται πέραν των 4 ή των 6 αντίστοιχα, θα πληρώνεται εξτρά και μάλιστα αφορολόγητα.

Ερώτηση : Από ποιο κονδύλι του κρατικού προϋπολογισμού θα πληρώνονται αυτές οι έξτρα εφημερίες, αφού-με δεδομένο ότι το κονδύλι τακτικών-εφημεριακών για το 2009 και εξής θα είναι ενιαίο- τέτοια πρόβλεψη δεν θα υπάρχει στον προϋπολογισμό ?
Απάντηση: O Αλογοσκούφης δεν έχει πάρει χαμπάρι το «σχέδιο». Θα τον καταλάβουμε εξ’ απήνης , θα τον φέρουμε προ τετελεσμένου γεγονότος και τι να κάνει, θα αναγκαστεί να τα πληρώσει και θα πεί και ένα τραγούδι.


Συμπέρασμα : Μετά την τελευταία απάντηση μένουμε τελείως άναυδοι και σας αφήνουμε να βγάλετε μόνοι σας ό,τι συμπέρασμα νομίζετε.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Α. Επιχειρείται η εξασφάλιση της εθελοντικής μας συναίνεσης σε έναν εργασιακό και μισθολογικό μεσαίωνα διαρκείας, που θα καθορίσει τον χαρακτήρα του ΕΣΥ για τις επόμενες δεκαετίες. Η πολιτική ανάγκη για τέτοιες εργασιακές σχέσεις των γιατρών προκύπτει από τις γενικότερες νεοσυντηρητικές «μεταρρυθμίσεις» που προβλέπουν μισοδημόσια - μισοιδιωτικά νοσοκομεία στα οποία οι ασθενείς θα πληρώνουν από την τσέπη τους χοντρά και επίσημα, λίγοι γιατροί υμέτεροι – καθηγητές -μεγαλοδιευθυντές θα ... «αγαπούν» και θα δέρνουν, ενώ οι υπόλοιποι θα είναι λιτοδίαιτοι σκλάβοι των προηγούμενων.
Β. To μόνο στοιχειωδώς χειροπιαστό διαφαινόμενο αντάλλαγμα για όλα αυτά θα είναι η συνταξιοδότηση με τον βαθμό του διευθυντή λίγων από τους σημερινούς αναπληρωτές τα επόμενα χρόνια. Το πρακτικό αντίκρυσμα αυτού του ανταλλάγματος είναι λίαν αμφίβολο με βάση όσα γίνονται στο ασφαλιστικό (π.χ. ο νόμος Ρέππα που μειώνει τις συντάξεις κατά 20-30% έχει αρχίσει ήδη να εφαρμόζεται).

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ
-Η πλήρης, απερίφραστη και κατηγορηματική απόρριψη των «προτάσεων» του υπουργείου και η οργάνωση του ανυποχώρητου αγώνα της μεγάλης πλειοψηφίας των νοσοκομειακών γιατρών για ανθρώπινες αποδοχές-αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας- επισημονικής εξέλιξης-επαγγελματικής αποκατάστασης, για δωρεάν, δημόσια, σύγχρονη, ισότιμη και υψηλού επιπέδου περίθαλψη για όλον τον λαό.
- Η απομόνωση των γραφειοκρατικών κοινοβουλευτικών συνδικαλιστικών ηγεσιών και η οργάνωση του αγώνα από τα κάτω, από συνελεύσεις νοσοκομείων και ενώσεων. Εκτός από τους «συνήθεις υπόπτους» («Τσουκαλική» ΔΗΚΝΙ και «Λαοποδική» ΠΑΣΚ) εδώ έχουν σοβαρότατες ευθύνες οι ηγεσίες τόσο της ΑΕΓ-ΣΤΝ (επιμένει να συμμετέχει στον διάλογο-κοροϊδία με το υπουργείο και συμπροεδρεύει με την ΔΗΚΝΙ στην ΕΙΝΑΠ) όσο και της ΔΗΠΑΚ-ΚΚΕ (επίσης συμπροεδρεύει με τον Τσούκαλο στην ΕΙΝΑΠ, και σε όλα τα συνδικαλιστικά όργανα αρνείται όπως ο «διάολος το λιβάνι» να ψηφίσει έστω και μια φορά την απόρριψη των προτάσεων του υπουργείου).

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΩΝ…
Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών

Κείμενο ΑΡΣΙ 13/11/2007

OXI ΣΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ

Στις 9 Νοεμβρίου εστάλη στον πρόεδρο της ΟΝΓΕ πρόταση του κκ Αβραμόπουλου για υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας με τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Η «νέα» πρόταση συνεχίζει να κινείται στη λογική των όσων πρότεινε προεκλογικά: πάγωμα των μισθών και επίδομα εφημέρευσης, «προσφέροντας» σαν αντάλλαγμα ένα «πολυδιευθυντικό» σύστημα επινόησης Αβραμόπουλου – Τσούκαλου, στο οποίο οι νέοι «διευθυντές» θα εφημερεύουν όπως ακριβώς κάνουν και σήμερα σαν αναπληρωτές, και θα συνεχίσουν να έχουν πάνω από το κεφάλι τους τον ίδιο αρχιδιευθυντή – δερβέναγα που έχουν και σήμερα . Η μόνη διαφοροποίηση σε σχέση με την προηγούμενη πρόταση είναι η κατάργηση της μεταβατικής περιόδου για το έτος 2008 κατά το οποίο ζητούσε εργασιακή ειρήνη με απλήρωτες εφημερίες προκειμένου να ευθυγραμμιστούμε άμεσα με τις ευρωπαϊκές οδηγίες για το ωράριο. Η μεταβατική περίοδος σήμερα καταργείται, αφού για το 2008 ο υπουργός προτείνει το εφημεριακό καθεστώς να παραμείνει ως έχει, αποδεικνύοντας περίτρανα τον προσχηματικό τρόπο με τον οποίο έθετε το ωράριο στον προηγούμενο διάλογο. Κατά τα λοιπά το πρωινό ωράριο προτείνεται να γίνει 7ωρο, η εφημερία 17ωρη (με την ιλιγγιώδη αύξηση της τάξης των 30 ευρώ μηνιαίως που αυτό συνεπάγεται), ενώ διευκρινίζεται πως το επίδομα εφημέρευσης θα δίδεται κατά βαθμό. Επαναλαμβάνει ότι «από 1/1/09 όσοι γιατροί χρειάζεται να εφημερεύουν πέραν των 4 ή 6 εφημεριών θα τις πληρώνονται επιπλέον των τακτικών αποδοχών» χωρίς όμως να διευκρινίζει από πού θα προέλθουν αυτά τα χρήματα τη στιγμή που τα κονδύλια των εφημεριών θα έχουν πλέον ενσωματωθεί στις τακτικές αποδοχές. Τέλος επαναλαμβάνει την πρόθεσή του να γίνουν 4.500 προσλήψεις γιατρών μέχρι το τέλος του 2009 χωρίς όμως να διευκρινίζει τι είδους γιατρούς εννοεί (επικουρικούς ή οργανικούς επιμελητές) και χωρίς να προβλέπονται με σαφήνεια και κατά έτος τα αντίστοιχα αναγκαία κονδύλια ώστε να πείθει για το πραγματοποιήσιμο αυτής της πρότασης.

Συμπερασματικά μετά το πάγωμα των αποδοχών των νοσοκομειακών γιατρών επί δέκα χρόνια ο υπουργός υγείας έχει το θράσος να προτείνει να υπογράψουμε τώρα την επ’ αόριστο καθήλωση των αποδοχών μας με «αντάλλαγμα» το «μαϊμού – πολυδιευθυντικό» σύστημα που προτείνει.

Γιατί μιλάμε για θράσος

Οι νοσοκομειακοί γιατροί είναι ο μοναδικός κλάδος του δημοσίου τομέα που δεν έχει αυξήσει τις αποδοχές του από το 1998. Η σχέση μισθών γιατρών ΕΣΥ και λοιπών δημοσίων υπαλλήλων από 3/1 κατά την ίδρυση του ΕΣΥ, είναι 1/1 το 2007. Ο μισθός ενός πρωτοδιοριζόμενου ειδικευόμενου στο ΕΣΥ είναι ίδιος με αυτόν του πρωτοδιοριζόμενου λοχία, η υπερωριακή του εργασία πληρώνεται με 3 ευρώ την ώρα - δηλαδή λιγότερο και από την αμοιβή του ανειδίκευτου εργάτη.

Ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας συνεχίζει να είναι 60-100 ώρες (και σε κάποια επαρχιακά νοσοκομεία φθάνει τις 140). Οι εξαγγελόμενες προσλήψεις των 4.500 γιατρών ακόμα και αν γίνουν, δεν φθάνουν ούτε για να καλύψουν τις υπάρχουσες ανάγκες, ούτε φυσικά για να μειώσουν το χρόνο εργασίας των γιατρών. Αρκεί να σκεφθεί κανείς πως 3.000 κενές οργανικές θέσεις υπάρχουν από ιδρύσεως του ΕΣΥ και πως την ερχόμενη πενταετία θα συνταξιοδοτηθούν 3000 έως 5000 γιατροί.

Το επίδομα εφημέρευσης που προτείνεται αντιστοιχεί σε 4 εφημερίες για τους ειδικούς και 6 για τους ειδικευόμενους και στην καλύτερη περίπτωση σημαίνει καθήλωση των αποδοχών στα σημερινά επίπεδα, ενώ με τη διαφαινόμενη ανυπαρξία πρόσθετου κονδυλίου για τις επιπλέον εφημερίες σημαίνει σημαντική μείωση των αποδοχών των νοσοκομειακών γιατρών.

Όμως, η κακοπληρωμένη και πραγματικά επικίνδυνη υπερεργασία του έλληνα γιατρού συνοδεύεται και από την ολοένα και μεγαλύτερη απαξίωση της εκπαίδευσής του. Δεν υπάρχει συστηματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα ανά ειδικότητα που να δεσμεύει τους εκπαιδευτές και τις κλινικές που παρέχουν ειδικότητα. Η εκπαίδευση κάθε γιατρού επαφίεται στις επιχορηγήσεις των φαρμακευτικών εταιριών και των επιστημονικών-διαφημιστικών προγραμμάτων.

Στο αίτημα των νοσοκομειακών γιατρών για νέο ιατρικό μισθολόγιο, μείωση του χρόνου εργασίας, προσλήψεις για πλήρη ανάπτυξη και στελέχωση του ΕΣΥ και αναβάθμιση της ιατρικής εκπαίδευσης, η απάντηση του υπουργείου είναι πάγωμα ή και μείωση των αποδοχών, διαιώνιση τόσο της υπερεργασίας όσο και του αυτοσχεδιασμού στην ιατρική εκπαίδευση, «προσλήψεις» που «ΘΑ» γίνουν χωρίς αύξηση των δαπανών για την υγεία. Ειδικά δε για το ιατρικό μισθολόγιο ο υπουργός αρνήθηκε να το συζητήσει ο ίδιος και μας παρέπεμψε σε απευθείας διαπραγμάτευση με το υπουργείο Οικονομικών.

Υπάρχει όμως ένα σοβαρό ερώτημα :

Γιατί πολλοί νοσοκομειακοί γιατροί έχουν ανεχτεί μέχρι σήμερα την υποβάθμισή των ίδιων και του ΕΣΥ ?

Από τα πρώτα χρόνια ίδρυσης του ΕΣΥ το συμβόλαιο ατιμίας που καθόρισε και καθορίζει το υγειονομικό σύστημα της χώρας είναι «λεφτά από τις δημόσιες δαπάνες για το ΕΣΥ δεν υπάρχουν, πάρτε τα από την παραοικονομία».

Από τη μία οι κυβερνήσεις με μια σταθερή πολιτική συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα υγείας και ενίσχυσης του ιδιωτικού δίνουν όλο και λιγότερα χρήματα. Ο κρατικός προϋπολογισμός συνεχίζει να επιδοτεί με το μικρότερο ποσοστό σε όλη την ΕΕ το ΕΣΥ. Αποτέλεσμα αυτού είναι η σχέση δημοσίου και ιδιωτικού στην Ελλάδα να φθάνει σήμερα το 45/55 (από 75/25 τη δεκαετία του 1980) σε σχέση με 95/5!στην Αγγλία, και 80/20 κατά μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Από την άλλη κάποιοι νοσοκομειακοί γιατροί. Η «κρυφή πρόταση» από τους κυβερνώντες είναι σαφής εδώ και πολλά χρόνια : Όσα δεν καλύπτονται από τον εξευτελιστικό μισθό ας καλυφθούν από την παραοικονομία, τουτέστιν ή από τον άρρωστο απευθείας ή από τις προμήθειες. Κάποιοι θησαύρισαν προκλητικά σε σημείο που να ξεχνάν να κοιτάνε τη μισθοδοσία τους. Και όχι μόνο θησαύρισαν αλλά κατάφεραν να εκπροσωπούνται τα δικά τους συμφέροντα στα συνδικαλιστικά όργανα των νοσοκομειακών γιατρών. Δεν είναι καθόλου περίεργο λοιπόν ότι δεν έχει γίνει καμία σοβαρή κινητοποίηση για νέο μισθολόγιο από το 1998 που να μην υπονομεύεται από την ίδια τη συνδικαλιστική ηγεσία. Πολύ περισσότερο που οι κινητοποιήσεις μπορεί να μειώνουν έναν απερίγραπτο τζίρο. Δεν είναι τυχαίο που οι προτάσεις του Αβραμόπουλου «κινούνται σε σωστή κατεύθυνση» και αυτήν τη φορά. Δεν είναι τυχαίο που «εμφανίζονται» αναλογιστικές μελέτες που καταλήγουν στο εξωφρενικό συμπέρασμα πως θα αυξηθούν οι αποδοχές των γιατρών κατά 87% μοιράζοντας το κονδύλι εφημεριών του 2008 το οποίο είναι ίδιο με το φετεινό! Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι θέλουν η ΟΕΝΓΕ να υπογράψει μία σύμβαση – «ταφόπλακα» για τα επόμενα χρόνια.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια αναμονής

· Να υποχρεωθεί η Ομοσπονδία μέσα από διαδικασίες γενικών συνελεύσεων να αποχωρήσει από το διάλογο και να μην υπογράψει την κλαδική σύμβαση.

· Οι νοσοκομειακοί γιατροί μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις να αποφασίσουν κινητοποιήσεις διεκδικώντας:

1. 1600 ευρώ καθαρές τακτικές αποδοχές για τους ειδικευόμενους τώρα (και αντίστοιχα αναλογικά για τις άλλες βαθμίδες), όλα βασικός μισθός με ενσωμάτωση σε αυτόν των επιδομάτων. Αμοιβή της εφημερίας σαν υπερωριακή εργασία πάνω στο νέο βασικό μισθό-υπολογισμός της εφημερίας στα συντάξιμα χρόνια. Δικαίωμα σύνταξης από τα 55 για όσους το επιθυμούν.

2. Μαζικές προσλήψεις επιμελητών και ειδικευόμενων σε οργανικές θέσεις ώστε να εφαρμοσθεί 6ωρο – 5ήμερο – 30ωρο με μία εφημερία την εβδομάδα για όλους (ετήσιος προγραμματισμός προσλήψεων με πρόβλεψη του αναγκαίου κονδυλίου στον ετήσιο προϋπολογισμό). Αναγνώριση άμεσα του επαγγέλματος σαν βαρύ και ανθυγιεινό.

3. Συστηματοποίηση της εκπαίδευσης ανά ειδικότητα με προγράμματα που θα δεσμεύουν ανά κλινική κυρίως τους εκπαιδευτές.

4. Δραστική αύξηση των κονδυλίων του προϋπολογισμού για την δημόσια περίθαλψη. Αξιοποίηση του κονδυλίου που διαφεύγει από τα ταμεία μέσω υπερτιμολογήσεων σε υλικά και φάρμακα για τη χρηματοδότηση του συστήματος υγείας και το νέο μισθολόγιο των γιατρών.

5. Ουσιαστική υπεράσπιση του δωρεάν χαρακτήρα του συστήματος υγείας με πάταξη της παραοικονομίας.

6. Εξομοίωση προς τα πάνω των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και ίσες συντάξεις - εφάπαξ στους γιατρούς ανεξάρτητα από το χρόνο που ασφαλίστηκαν, με κατάργηση του απαράδεκτου καθεστώτος Σιούφα – Ρέππα. Να παρθούν πίσω οι αντιασφαλιστικές εξαγγελίες Μαγγίνα που ολοκληρώνουν το έγκλημα προβλέποντας την πλήρη κατάργηση του ΤΣΑΥ.

7. Κατάργηση του θεσμού του Διευθυντή – «αφέντη», καθώς και όλων των βαθμίδων στους γιατρούς του ΕΣΥ με πρόβλεψη για αυτόματη μισθολογική χρονοεξέλιξη. Άμεσα για τους συναδέλφους άνω των 60 που συνταξιοδοτούνται τα επόμενα χρόνια, προαγωγή στον βαθμό του διευθυντή και δικαίωμα να μην εφημερεύουν άν το επιλέξουν.

8. Άμεσα μέτρα ενίσχυσης των νοσοκομείων σε προσωπικό και υποδομές.

Δημόσια – δωρεάν – υψηλής ποιότητας περίθαλψη για όλο το λαό

Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους τους γιατρούς

Επαγγελματική αποκατάσταση για όλους τους νέους γιατρούς σε ένα νέο, δημόσιο και δωρεάν σύστημα περίθαλψης που θα εξασφαλίζει αξιοπρέπεια τόσο στους ασθενείς όσο και στους υγειονομικούς λειτουργούς

ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ – ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΑΠΟ 3 ΩΣ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΜΕ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Νοέμβρης 2007

Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών

( Α. Ρ. Σ. Ι.)